Ο κόσμος γύρω είναι γεμάτος πολέμους, ανταγωνισμούς, τοξικότητα, απομόνωση, αποξένωση. Τα μηνύματα αγάπης και οι αναφορές σε δικαιώματα συνήθως προσχηματικά και με χορηγούς με σκοπό το κέρδος και την εξουσιαστική επιρροή. Οι άνθρωποι αναλώνονται σε μια καθημερινότητα αγχώδη, σχεδόν νευρωτική, χάνοντας τα όνειρα, τις καλές προθέσεις και τον ιδεαλισμό, μέσα από τον κυνισμό μιας ματαιότητας που τους κυριαρχεί και τους καταλαμβάνει όλο και περισσότερο. Δεν είναι τυχαίο πλέον το γεγονός ότι οι ψυχώσεις και οι υστερίες δεν αφήνουν περιθώρια για υγιή συναισθήματα και αλληλεγγύη.
Οι ημέρες αυτές, που είναι διαφορετικές, αποτελούν μια ευκαιρία. Αυτό που ονομάζεται «Ελληνική Λαμπρή» ή «Πάσχα» είναι μια πορεία ουσιαστικά στη χαρμολύπη. Από το πένθος και τη δοκιμασία του Θεανθρώπου στην Ανάσταση και τη δόξα του φωτός απέναντι στο σκότος. Πρόκειται για μια εσωστρεφή διαδικασία στον καθένα μας, που σχετίζεται όμως με έθιμα, παραδόσεις, εικόνες και αναμνήσεις που μετατρέπουν την εσωστρέφεια σε κοινωνισμό.
Η λύπη και η χαρά μας μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα και τον κρότο της Ανάστασης και του «Χριστός Ανέστη» είναι μια υγιής διαφυγή από το πένθος στον θρίαμβο μέσα από τη συνύπαρξή μας με τους άλλους. Το επονομαζόμενο ως ελληνικό γλέντι στην κορύφωση, που με τέτοια προσδοκία και προετοιμασία περιμένουμε κάθε χρόνο, δεν είναι μια μοναχική πορεία. Δεν είναι μια εκδήλωση αυτοθαυμασμού. Είναι η συνάντηση. Από τις εκκλησίες του πένθους της Μεγάλης Πέμπτης, την κατάνυξη του Επιταφίου της Μεγάλης Παρασκευής, στον κλιμακούμενο θρίαμβο του Μεγάλου Σαββάτου και τη μεσονύκτια δοξολογία του Αναστάντος Χριστού της Κυριακής.
Αυτή η αναμενόμενη θρησκευτική τελετουργία συνδέει τον πολιτισμό μας στους αιώνες και μας καθιστά μετόχους αυτού. Όχι εθνικιστικά, αλλά ως ένα περιβάλλον κοσμοπολιτισμού απέναντι σε κάθε τύπου βαρβαρισμό.
Και φέτος η Μεγάλη Εβδομάδα και το ελληνικό Πάσχα είναι η ευκαιρία μας. Ας μην τη χάσουμε.
Καλή Ανάσταση σε όλους!
Εφημερίδα Απογευματινή
