Ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, ανακοινώνοντας τη δεύτερη κατά σειρά δέσμη θετικών μέτρων στήριξης των Ελλήνων πολιτών στην προσπάθεια ανάσχεσης των δυσμενών επιπτώσεων από τον πόλεμο στο Ιράν και τη γενικότερη γεωπολιτική ευρεία αναταραχή στην καθ’ ημάς Ανατολή, προεξόφλησε τα συνήθη σχόλια από την πλευρά της αντιδραστικής και μηδενιστικής αντιπολίτευσης. Θα τα χαρακτηρίσουν μέτρα-ασπιρίνες.
Η στρατηγική που ακολουθεί ο πρωθυπουργός και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και σε αυτή την περίοδο κρίσης είναι η ισόρροπη και καλά υπολογισμένη δημοσιονομικά αντίδραση στο μέγεθος και την έκταση της παρούσας κρίσης. Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποδείξει πλέον στους πολίτες ότι αυτός ο τρόπος είναι ο πλέον ενδεδειγμένος σε σχέση με εκείνον των εμπροσθοβαρών μέτρων εξαρχής, όπως προτιμούν να εφαρμόζουν άλλες χώρες της Ευρώπης. Για παράδειγμα η Ισπανία.
Η Ελλάδα ουσιαστικά, αν συνυπολογίσουμε και το πρώτο πακέτο στήριξης από την αρχή του πολέμου στο Ιράν, φθάνει συνολικά στα 800.000.000 ευρώ στήριξης: 300.000.000 αρχικά και 500.000.000 στην παρούσα φάση. Αφού όμως έχει πιστοποιηθεί από τη Eurostat επιπλέον πλεόνασμα για την παρούσα χρονιά στο ύψος του 1,7 δισ. ευρώ. Τα μέτρα αφορούν κρίσιμα μέτωπα όπως την επιδότηση στα καύσιμα, την επιδότηση στα λιπάσματα, που απασχολούν κυρίαρχα τον αγροτικό τομέα, την ενίσχυση των μέσων οικογενειών με παιδιά, την ενίσχυση -με μόνιμο χαρακτήρα μάλιστα- των χαμηλοσυνταξιούχων, την περαιτέρω επιδότηση των ενοικίων. Και αυτό που δίνει ανάσα σε επιχειρήσεις και ιδιώτες, οι 72 δόσεις στον διακανονισμό για τα χρέη προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η στρατηγική Μητσοτάκη στον οικονομικό τομέα είναι μια επιλογή του προβλεπτικού νοικοκύρη. Πρώτα εξασφαλίζουμε το πλεόνασμα και μετά προχωρούμε σε παροχές για τη διάθεσή του. Αυτή η προσέγγιση διασφαλίζει τη χώρα από τη χρεοκοπία αλλά και τις άμυνες της κοινωνίας, σε μια εποχή όπου η μία κρίση πληθωρισμού ακολουθεί την άλλη.
Εφημερίδα Απογευματινή
