Το 2019, όταν αναλάμβανε την ευθύνη της ηγεσίας της χώρας η Νέα Δημοκρατία και την πρωθυπουργία ο κ. Κ. Μητσοτάκης, το βασικό ζητούμενο ήταν να θωρακισθεί η έξοδος από τη μνημονιακή επιτήρηση. Η Ελλάδα να αποκτήσει αξιοπιστία στις αγορές, αξιοπρεπή αξιολόγηση ως προς την πιστοληπτική της αξιοπιστία από τους διεθνείς οίκους, υψηλά πλεονάσματα στην οικονομία της προκειμένου να στηριχθεί η ενίσχυση σε μισθούς και συντάξεις που είχαν καταβαραθρωθεί μετά τη χρεοκοπία. Επίσης, κονδύλια για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς της και τον εκσυγχρονισμό του κράτους, διεθνή και διπλωματική ισχύ όχι μόνον απέναντι στην Τουρκία του υβριδικού πολέμου και των μεταναστευτικών κυμάτων, αλλά και για να αντιμετωπίσει τις διεθνείς προκλήσεις και θύελλες που έφερε μαζί της η εποχή.
Η διακυβέρνηση προχώρησε με μεθοδικότητα, επιμονή και στοχοπροσήλωση σε αυτά που εξήγγειλε, μεταξύ αυτών τη μείωση των φόρων και την αποφυγή κάθε αρνητικού αιφνιδιασμού για τους ταλαιπωρημένους Έλληνες νοικοκυραίους, διατυπώνοντας βραχυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες, αλλά και μακροπρόθεσμες στρατηγικές για τη χώρα. Η επιμονή Μητσοτάκη ήταν όλη αυτή την επταετία «το είπαμε, το κάναμε».
Η χθεσινή ημέρα αποτέλεσε μια δικαίωση των στόχων που τέθηκαν. Των κεντρικών πρακτικών που ακολουθήθηκαν. Των δεσμεύσεων που διατυπώθηκαν. Αλλά και των προσδοκιών που καλλιεργήθηκαν τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Με απόφαση της ΕΕ η Ελλάδα εξαιρέθηκε από τη «μαύρη λίστα» των κρατών-μελών με «μακροοικονομικές ανισορροπίες». Την ίδια περίοδο που 10 άλλα κράτη-μέλη εντάχθηκαν σε αυτήν.
«Επίσημα τέλος σε κάθε επιτήρηση», έγραψε ο πρωθυπουργός σε ανάρτησή του σχετικά στο διαδίκτυο. «Από σήμερα αφήνουμε πίσω την επώδυνη παρένθεση που άνοιξε το ξέσπασμα της κρίσης», σημείωσε… 16 χρόνια μετά. Όχι κ. πρωθυπουργέ δεν ήταν παρένθεση η χρεοκοπία. Ήταν μια κόλαση που καθόρισε τις ζωές μας και χάραξε τις ψυχές μας. Αυτή που μας εγκλώβισαν ορδές ανερμάτιστων και φαύλων πολιτικών οι οποίοι μας κυβέρνησαν.
Εφημερίδα Απογευματινή
