Αν θέλουμε να δούμε με σοβαρότητα την τύχη του εθνικού κράτους μας, τις ζωές μας και τις τύχες των παιδιών μας, θα πρέπει να διαφύγουμε από τον κύκλο απαξίας της πολιτικής και την παρακμή μας. Αυτό δεν θα συμβεί με την απέραντη εκλογολογία, το αναμάσημα δημοσκοπήσεων, τις ψευδαισθήσεις ή τις φαντασιώσεις κομμάτων ή μορφωμάτων που έχουν ως μοναδική σκοπιμότητα να εξασφαλίσουν την παρουσία τους στο επόμενο Κοινοβούλιο.
Επίσης δεν επιτρέπεται οι φιλοδοξίες μας, προσωπικές, κοινωνικές και εθνικές, να περιορίζονται σε ασαφείς, απροσδιόριστες ή έωλες διακηρύξεις κομμάτων της παρούσας αντιπολίτευσης, οι ηγεσίες και τα επιτελεία των οποίων αρνούνται να αποκτήσουν προδιαγραφές έγκριτης στρατηγικής και διακυβέρνησης. Στις Δημοκρατίες η μέγιστη ευθύνη των πολιτών είναι να επιλέγουν τις κυβερνήσεις τους.
Για να είμαστε σοβαροί με τον εαυτό μας, την οικογένειά μας και το κοινό συμφέρον, θα πρέπει να μπορούμε να διαχωρίσουμε τι είναι πολιτική για το εθνικό συμφέρον και τι είναι πολιτική για τα κομματικά «χωριά». Στην προκειμένη περίπτωση πολιτική διακυβέρνησης με ορίζοντα για τη χώρα είναι αυτή που ασκεί ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης στις ΗΠΑ. Και όχι μόνον από χθες που συμμετέχει στις εργασίες της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Αλλά εκείνη των προηγούμενων ημερών στο Σαν Φρανσίσκο, στην Καλιφόρνια. Οι συναντήσεις, οι συζητήσεις, η παρουσίαση των δυνατοτήτων της Ελλάδας στο «τραστ» των εταιρειών τεχνολογίας που κινούν τον κόσμο από την πλευρά της Δύσης, όπως οι Nvidia, Tesla, Sequoia, θα καθορίσουν την πορεία και τις ευκαιρίες των Ελλήνων εν συνόλω. Δεν υπάρχουν δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι στο πεδίο αυτό. Η μοίρα κοινή. Είτε θα έχουμε μια Ελλάδα που θα βρεθεί μπροστά στις ραγδαίες εξελίξεις, έτοιμη και δυναμική. Είτε θα έχουμε μια Ελλάδα που θα έχει χάσει το «τρένο» των εξελίξεων, αγκομαχώντας στις οπισθοφυλακές της ιστορίας να ανέβει σε αυτό.
Εφημερίδα Απογευματινή
