Ο υπουργός Εξωτερικών και σύµβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, µία από τις πλέον ισχυρές προσωπικότητες της Ουάσινγκτον, έχει φύγει από τον ελληνικό εναέριο χώρο εδώ και κάποια 24ωρα, κινούµενος προς την Πορτογαλία. Αυτός και η µεγάλη αντιπροσωπεία που τον συνόδευε πήραν στις αποσκευές τους όχι µόνον τις τέσσερις συµφωνίες που υπεγράφησαν, ως εξέλιξη της διµερούς στρατηγικής σχέσης Ελλάδας – ΗΠΑ, αλλά και τον διεθνή αντίκτυπο της διακήρυξης Ρούµπιο για τη νέα ∆ύση µε την κοινή κληρονοµιά στις αξίες και την ταυτότητα από την Αρχαία Ελλάδα και προµετωπίδα της επερχόµενης εποχής το «America First».
Στην Ελλάδα διανύουµε το πεδίο της ανάλυσης πού βρισκόµαστε και πού πάµε µετά την επίσκεψη αυτή, που δεν είναι όµως πλέον αποσπασµατική, όπως σε άλλες δεκαετίες στην ιστορία µας, αλλά µέρος µιας γενικότερης σχέσης, «αναντικατάστατου συµµάχου» µε την ηγέτιδα δύναµη της ∆ύσης. Σε µια παγκόσµια µετεξέλιξη και διαµόρφωση του power game µε τις ασιατικές υπερδυνάµεις στην Ανατολή.
Ελλάδα και ΗΠΑ δεν συζητούν για αρκετά χρόνια στη βάση πιέσεων από την Ουάσινγκτον στην Αθήνα, προκειµένου να προσαρµοστούµε σε µια συγκλίνουσα στρατηγική. Η σχέση είναι επιλεκτική. Τα συµφέροντα έχουν κοινότητα µεταξύ µας και αυτό βοηθά την Ελλάδα να κινείται στον γεωπολιτικό χώρο και τη γεωοικονοµία µε µια διαφορετική άνεση απ’ ό,τι σε άλλες συγκυρίες δυστυχείς γι’ αυτήν ως εθνικού κράτους και ως λαού. Στρατηγική, οικονοµία, ενέργεια, άµυνα-ασφάλεια, ναυτιλία, υποδοµές, τεχνολογίες, επενδύσεις είναι στο πεδίο. Είµαστε σε µια άλλη πίστα σε διεθνές επίπεδο. Κινούµαστε µε την άνεση και το πλαίσιο ενός «success story», έχοντας ξεκινήσει όµως από «failed state» την προηγούµενη δεκαετία. Η απόσταση ήταν πολύ µεγάλη για να φτάσουµε εδώ.
Από την οµιλία στην Πνύκα του κ. Ρούµπιο να κρατήσουµε µια αποστροφή που αφορά το σήµερα της Ελλάδας. Είµαστε η ευρωπαϊκή χώρα που η συνεργασία και η στρατηγική της συµµαχία µε τις ΗΠΑ αποτελούν πρότυπο, που προτείνεται από την Ουάσινγκτον να ακολουθήσουν και οι άλλοι ∆υτικοί. Ειδικά οι Ευρωπαίοι. Είµαστε από τις πιο έτοιµες χώρες για την επόµενη φάση του ευρωατλαντικού άξονα. Το ζητούµενο είναι να διατηρήσουµε τη σταθερότητα, την επάρκεια και τα οφέλη από αυτήν την πίστα µέχρι τουλάχιστον το 2030, που η πραγµατικότητα θα δικαιώσει πλήρως την εθνική στρατηγική µας. Κάτι που εγγυάται αποκλειστικά η διακυβέρνηση Μητσοτάκη.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
