Η φωνή της αποθεώνεται ανά την υφήλιο, σε Ευρώπη, Αμερική, Αφρική, Ιαπωνία… Στο Μεξικό την αποκαλούν «η μούσα από την Ελλάδα». Εκείνη όμως δεν παρασύρεται από τις Σειρήνες, από τους διαδοχικούς θριάμβους που επιτυγχάνει, τραγουδώντας σε κατάμεστες αίθουσες, καταχειροκροτούμενη από ενθουσιώδεις θεατές. Κάπως έτσι, πάντα επιστρέφει στην Ελλάδα.
Η Αλεξάνδρα Γκράβας, με αφορμή την πολυαναμενόμενη συναυλία της στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (31.1), μας ανοίγει την καρδιά της. Επικεντρώνεται στην επιτυχία, στον κομβικό χρόνο που προέβη σε αφωνία, σε συγκινητικές στιγμές… Και βέβαια στην οικογένειά της.
«Εχω ταξιδέψει σε πολλά μέρη του κόσμου με τις συναυλίες μου. Νιώθω τυχερή γι’ αυτό, τίποτα όμως δεν ήρθε εύκολα. ∆ούλεψα πολύ και εξακολουθώ να αγωνίζομαι για νέες μουσικές κατακτήσεις. Στην αρχή της καριέρας μου πίστευα πως όταν φτάσεις σε ένα επίπεδο αναγνωρισιμότητας τα πράγματα απλουστεύουν. Τελικά συμβαίνει το αντίθετο: όσο περισσότερα καταφέρνεις τόσο μεγαλώνει η ανάγκη να πετύχεις κάτι παραπάνω. Ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Να σας πω για τη “μούσα από την Ελλάδα”, όπως με αποκαλούν στο Μεξικό. Η σχέση μου με τη χώρα ξεκίνησε σχεδόν μοιραία. Από την πρώτη μου εμφάνιση στο εμβληματικό Palacio de Bellas Artes ένιωσα ότι θα επιστρέψω. Και επέστρεψα όντως πολλές φορές… Επειτα από δέκα χρόνια συναυλιών, συνεργασιών και το βραβευμένο CD μου “Songbook 3 – El Amor es Vida”, νιώθω το Μεξικό πολύ κοντά μου».
Εστιάζοντας στη διασκευή του περίφημου «Κόνδορα» («El Condor Pasa»), εξηγεί: «Κυκλοφόρησε από εμένα σε νέα παγκόσμια κυκλοφορία σε πρώτη έκδοση στα ελληνικά και ισπανικά μαζί. Το αγαπώ ιδιαίτερα. Το 2025 τραγούδησα στο Teatro Municipal de Lima στο Περού και, όπως κάνω πάντα όταν βρίσκομαι σε μια νέα χώρα, αναζήτησα ένα τραγούδι με ισχυρό τοπικό αποτύπωμα. Με τη συμβολή του πιανίστα Jozef Olechowski και του συνθέτη Jose Luis Guzman Wolffer, δημιουργήσαμε ολοκαίνουργια διασκευή που ηχογραφήθηκε και συνοδεύεται από υπέροχο βιντεοκλίπ με φόντο το Μάτσου Πίτσου».
Πώς εισπράττει και πώς «εξαργυρώνει» αυτήν την καθολική αποδοχή; «Με ευγνωμοσύνη, χαρά, βαθιά ικανοποίηση. ∆εν είναι εύκολο το ρεπερτόριο που τραγουδάς να μην ανήκει στο star system. Πριν από 12 χρόνια άλλαξα πορεία, άφησα το κλασικό ρεπερτόριο και με τον χρόνο δικαιώθηκα: υπάρχει τεράστια ανταπόκριση από τον κόσμο».
Η «Νύμφη του Θερμαϊκού» αγγίζει ευαίσθητες χορδές της, επειδή «είναι η πόλη της μητέρας μου. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Γερμανία, αλλά ανέκαθεν είχα μεγάλη αγάπη στη Θεσσαλονίκη. Από τότε που η μητέρα μου “έφυγε”, νιώθω εντονότερα την ανάγκη να επιστρέφω… Κάθε φορά που τραγουδάω εκεί, τραγουδάω για εκείνη. Τώρα θα παρουσιάσω το “Blues Me Through the Night”, με τραγούδια του Μεσοπολέμου από Σανγκάη, Μπουένος Αϊρες, Βερολίνο, Παρίσι, Αθήνα, Αίγυπτο, Ισπανία, Νότια Αφρική, Μπρόντγουεϊ. Ηταν μια εποχή έντονης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Σε αυτό μοιάζει με το σήμερα, στις πολιτικές εξελίξεις ελπίζω όχι …».
Η Αλεξάνδρα έχει πετύχει και κάτι σχεδόν ακατόρθωτο για τους κονεσέρ της μουσικής βιομηχανίας: διασκευή της διαχρονικής επιτυχίας του Τζορτζ Μάικλ «You Have Been Loved». Πώς προέκυψε; «Λάτρεψα από την πρώτη στιγμή το κομμάτι, ήξερα ότι έπρεπε να το τραγουδήσω. Στέλνοντας στην εταιρεία που διαχειρίζεται τα δικαιώματά του τη διασκευή για να πάρω άδεια, γνωρίζοντας ότι δεν δίνουν εύκολα εγκρίσεις, δεν είχα μεγάλες προσδοκίες. Οταν λοιπόν, δέκα μέρες αργότερα, μου απάντησαν θετικά, ένιωσα μεγάλη περηφάνια».
Η τραυματική αφωνία
Το πιο «σκληρό μάθημα ζωής ήταν όταν υποχρεώθηκα σε αφωνία. Επαθα παράλυση φωνητικής χορδής. Οταν το μόνο που θέλεις είναι να τραγουδάς και σου λένε ότι “δεν πρέπει ούτε να μιλάς για να γίνεις καλά”, είναι σοκ. Η αφωνία κράτησε περίπου ενάμιση χρόνο. ∆εκαεννιά ετών αναγκαστικά ωρίμασα απότομα. Εμαθα τι σημαίνει επιμονή και αγώνας».
Εχει ζήσει ωστόσο και αξέχαστες στιγμές: «Οταν ο κόσμος εκφράζεται με αγκαλιές, φιλιά, δάκρυα… Υστερα από συναυλία στο Mexico City, μια ηλικιωμένη ήρθε στο καμαρίνι μου και με αγκάλιασε κλαίγοντας. Μου είπε ότι ο πατέρας της ήταν Ελληνας ναυτικός και ότι από τα τραγούδια μου ένιωσε την ελληνικότητά της. Τέτοιες στιγμές σε γεμίζουν!».
Μητρότητα και διεθνής καριέρα συνδυάζονται; «Αν δεν είχα τον άντρα μου, που πάντα είναι ο βράχος της οικογένειας, δεν θα ήταν εφικτό. Ο γιος μου, που σήμερα είναι έφηβος, έτσι με γνώρισε: η μαμά είναι πάντα κάπου, αλλά και πάντα κοντά του».
Και, τελικά, τραγουδάει στο… μπάνιο; «Ενίοτε και μόνο για κάποια φωνητική άσκηση – για να δω πώς έχει “ξυπνήσει” η φωνή μου». Θεωρείται «crossover» ερμηνεύτρια, μεταπηδά με χαρακτηριστική ευκολία από το ένα μουσικό είδος στο άλλο, αλλά δεν έχει «ιδιαίτερη προτίμηση: ό,τι αγγίζει την καρδιά μου, θέλω να το τραγουδώ αμέσως!».
Για φινάλε, συστήνει στους νεότερους «επιμονή, μουσικές σπουδές, πίστη στον εαυτό τους. Να εξελίσσονται συνεχώς, να μην καθορίζονται από τις γνώμες των άλλων. Ο καθένας έχει τον (μονα)δικό του δρόμο».
Κυριακάτικη Απογευματινή
