Η είσοδος του νέου έτους φέτος στην Ευρώπη έχει μία ιδιαιτερότητα. Οι συνηθισμένες ευχές των πολιτικών ηγεσιών συνοδεύονται από παροτρύνσεις να προετοιμαζόμαστε για πόλεμο. Και μάλιστα για μεγάλο πόλεμο, διαρκείας, οπότε οι ευρωπαϊκές κοινωνίες θα πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα ότι θα έχουν απώλειες.
«Πόλεμος όπως παλιά» θα μπορούσαμε να το συνοψίσουμε με μια ειρωνικά «νοσταλγική» διάθεση, αν και η υπόθεση δεν προσφέρεται για χιούμορ, ωστόσο μπαίνει κανείς στον σχετικό πειρασμό παρακολουθώντας τις σχετικές τοποθετήσεις.
Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ο οποίος σταθερά προειδοποιεί για τη (σχεδόν) βεβαιότητα κατά τον ίδιο σύγκρουσης με τη Ρωσία, τόνισε για πολλοστή φορά ότι η Ευρώπη πρέπει να προετοιμάζεται για «πολέμους μεγάλης κλίμακας, όπως αυτοί που έζησαν οι παππούδες μας».
Οι Γάλλοι στρατηγοί εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια διαμηνύουν ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε πολεμική τροχιά με τη Ρωσία. Ο νυν αρχηγός των γαλλικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Φαμπιέν Μαντόν, στο ίδιο μήκος κύματος με τον προκάτοχό του δήλωσε ότι «πρέπει να αποδεχθούμε ότι μπορεί να χάσουμε τα παιδιά μας».
Ο αρχηγός των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων, πτέραρχος σερ Ρίτσαρντ Νάιτον, περιέγραψε αυτή την περίοδο ως «την πιο επικίνδυνη που έχω γνωρίσει στην καριέρα μου» και κάλεσε την κοινωνία να είναι συνολικά έτοιμη για πόλεμο και όχι μόνο ο στρατός.
«Οι ένοπλες δυνάμεις μας αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας», όμως «αποτρέπουμε παραμένοντας ισχυροί ως έθνος. Αυτό απαιτεί μια απάντηση ολόκληρης της κοινωνίας. Ολόκληρη η Βρετανία πρέπει να αναλάβει δράση».
Ακόμα και ο Ελβετός αρχηγός του στρατού παραδέχθηκε ότι η χώρα του θα πρέπει να ετοιμαστεί για πόλεμο, αν και μάλλον δεν προλαβαίνει… Ο στρατηγός Τόμας Σούσλι παραδέχθηκε ότι «δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε τη χώρα ενάντια σε απειλές από απόσταση ή ακόμη και σε μια γενικευμένη επίθεση» και χαρακτήρισε «ψευδαίσθηση» την άποψη ότι η ουδετερότητα προσφέρει προστασία. «Είναι ιστορικά ανακριβές. Υπάρχουν αρκετές ουδέτερες χώρες που ήταν άοπλες και παρασύρθηκαν σε πόλεμο. Η ουδετερότητα έχει από μόνη της αξία μόνο αν μπορείς να την υπερασπίζεσαι με όπλα».
Παρεμπιπτόντως, ο Ελβετός δίνει και μια απάντηση σε διάφορους εγχώριους μαϊντανολόγους ότι η «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική» και διάφορα άλλα τέτοια, που δεν ξέρουν καν τι σημαίνουν, μπορεί να εξασφαλίσουν τη χώρα από πόλεμο.
Για να μην το κουράζουμε, ανάλογες δηλώσεις γίνονται σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Το ερώτημα είναι αν όντως οι μυστικές υπηρεσίες των δυτικών κρατών έχουν πληροφορίες ότι η Ρωσία ετοιμάζεται για γενικευμένη σύγκρουση μέσα στα επόμενα χρόνια ή αν πρόκειται, ως έναν βαθμό, για επικοινωνιακή καμπάνια ώστε να αποδεχθεί η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη την αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών και την ανάκτηση της πολεμικής κουλτούρας, ούτως ή άλλως αμφότερα αναγκαία δεδομένης της παγκόσμιας ρευστότητας. Θα μπορούσε βέβαια αυτό να εξελιχθεί και σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Ένα είναι βέβαιο. Ο κόσμος έχει αλλάξει και όχι προς το καλύτερο. Οπότε η προετοιμασία είναι εκ των ων ουκ άνευ.
Εφημερίδα Απογευματινή
