Οι εξελίξεις στον πλανήτη δεν είναι μόνο ραγδαίες αλλά και ασύμμετρες σε σχέση με όσα ίσχυαν τα προηγούμενα χρόνια.
Μαζί με το μεταπολεμικό status ξηλώνονται και όλα τα εγχειρίδια διεθνούς πολιτικής και διακρατικών σχέσεων.
Η Ελλάδα είναι από τις χώρες οι οποίες βρίσκονται σε ένα από τα κομβικά γεωγραφικά σημεία και σε μία από τις νευραλγικές γεωπολιτικές θέσεις αυτών των αλλαγών.
Υπό την προϋπόθεση ότι θα αντιληφθούμε σωστά τις μεταβολές και θα αποκωδικοποιήσουμε ορθά τους λόγους, τα αίτια και τις προοπτικές, η χώρα θα είναι από τους ωφελημένους.
Αυτό οφείλεται στο ότι υπάρχει μία καταρχήν γενική ευθυγράμμιση των επιδιώξεων της μείζονος δύναμης, η οποία αποτελεί τον βασικό παράγοντα που δρομολογεί την παγκόσμια αναδιάταξη, των ΗΠΑ με τα δικά μας συμφέροντα.
Εάν όμως δεν κατανοήσουμε τη φύση αυτών των μεταβολών, το είδος των διαδικασιών οι οποίες εξελίσσονται, τις διάφορες λεπτές αποχρώσεις, αποκλίσεις και εσωτερικές αντιφάσεις ακόμα και συγκρούσεις οι οποίες ενυπάρχουν και εκδηλώνονται στο εσωτερικό των κέντρων που σχεδιάζουν και εκτελούν, όλη αυτή η κίνηση μπορεί να εκπυρσοκροτήσει σε κάποια από τις φάσεις της και από ευκαιρία να γίνει απειλή ή και καταστροφή. Είναι πορώδεις οι γραμμές που διαχωρίζουν τη μία από την άλλη κατάσταση.
Το ερώτημα από την απάντηση στην οποία θα εξαρτηθεί η έκβαση είναι θεμελιώδες: «Έχουμε τους κατάλληλους μηχανισμούς για να ανταποκριθούμε, κυρίως στην ερμηνεία των γεγονότων ώστε να εκπονηθεί η αντίστοιχη στρατηγική και να υλοποιηθεί όλη η πυραμίδα των ενεργειών μέχρι και το επιχειρησιακό σκέλος;».
Η απάντηση είναι ορθά κοφτά «όχι».
Μας λείπει το πρωταρχικό, τα εργαλεία ανάλυσης, εξαγωγής συμπερασμάτων και μεταβολισμού τους σε πολιτική.
Το υπουργείο Εξωτερικών έχει ξεπερασμένες απόψεις και αντιλήψεις, η σημερινή πολιτική ηγεσία είναι παντελώς ακατάλληλη σε βαθμό ανησυχητικό και επίσης λείπουν ολόκληρα τμήματα στη θεσμική αρχιτεκτονική, όπως ένα πλήρες, λειτουργικό, στελεχωμένο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας.
Υπάρχουν οντότητες στην ευρύτερη περιοχή οι οποίες ακόμα δεν έχουν εξελιχθεί σε κρατικές και παρ’ όλα αυτά επιδεικνύουν ταχύτερα αντανακλαστικά, οξύτερη αντίληψη, βαθύτερη ανάλυση και μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα σε όσα συμβαίνουν.
Η ελληνική λειτουργία είναι ξεπερασμένη, σε διαφορά φάσης, με ερμηνευτικά εργαλεία άλλων εποχών, με ιδεοληψίες υπονομευτικές του εθνικού συμφέροντος και της εθνικής ασφάλειας, με πρόσωπα μειωμένης αντιληπτικής ικανότητας στους συγκεκριμένους τομείς και άλλα στην ευρύτερη δημόσια σφαίρα τα κίνητρα των οποίων θα πρέπει να διερευνηθούν από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Ακόμα και όταν λαμβάνονται σωστές αποφάσεις υπό την πίεση των γεγονότων και προωθούνται πολιτικές προς τη σωστή κατεύθυνση επειδή εξωγενείς παράγοντας δεν αφήνουν άλλο περιθώριο, όλο αυτό το κράμα αδυναμίας και ανικανότητας από τη μία, σκοπιμότητας και περίεργης ατζέντας από την άλλη, λειτουργούν ως τροχοπέδη, αντίρροπα και αναζητούν ευκαιρία για να αντιστρέψουν και να ακυρώσουν θετικά τετελεσμένα. Είναι υποχρέωση και ευθύνη του Μεγάρου Μαξίμου να προχωρήσει στις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις οι οποίες θα αποδώσουν εθνικά αλλά και πολιτικά.
Εφημερίδα Απογευματινή
