Αν θα έπρεπε κάποιος να περιγράψει με δύο λέξεις την κατάσταση που επικρατεί στα διάφορα ανοιχτά γεωπολιτικά και στρατιωτικά μέτωπα αυτές θα ήταν «σύγχυση» και «αβεβαιότητα».
Δεν υπάρχει ούτε ένα από αυτά που να δίνει καθαρό σήμα αποκλιμάκωσης. Το αντίθετο, προστίθενται παράμετροι οι οποίες ενισχύουν την κατεύθυνση της περαιτέρω ρευστότητας ή και κλιμάκωσης.
Στο ουκρανικό πεδίο η επιμονή της Ρωσίας να της παραχωρηθούν εδάφη που δεν έχουν καταληφθεί στρατιωτικά οδηγεί, στην καλύτερη περίπτωση, σε στασιμότητα τις συνομιλίες.
Η ρωσική πίεση προς τις ΗΠΑ να πιέσουν με τη σειρά τους τον Ζελένσκι για να αποδεχθεί κάτι τέτοιο, είναι αμφίβολο αν θα μπορούσε να καταλήξει σε συμφωνία επ’ αυτού του πλαισίου. Ο επόμενος γύρος συζητήσεων Μόσχας, Κιέβου, Ουάσινγκτον θα γίνει Τετάρτη και Πέμπτη στο Άμπου Ντάμπι, στα ΗΑΕ.
Στο μέτωπο του Ιράν η μεγάλη αμερικανική αρμάδα παραμένει στην περιοχή και μάλιστα επιμέρους στοιχεία της δύναμης ενισχύονται, αλλά γίνεται όλο και πιο σαφής η μεταστροφή του Αμερικανού προέδρου προς μια προτιμητέα επιλογή να αποσπάσει συμφωνία από την Τεχεράνη αντί της πραγματοποίησης στρατιωτικής επιχείρησης.
Τελικά η πρόταση της Τουρκίας για διεξαγωγή διαπραγματεύσεων μεταξύ ΗΠΑ – Ιράν στην Άγκυρα έγινε αποδεκτή κατόπιν και σχετικής «εισήγησης» Κατάρ και Αιγύπτου.
Ο αποσταλμένος του προέδρου Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, και ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, θα συναντηθούν εντός της εβδομάδας.
Εξέλιξη που προκαλεί εκνευρισμό στο Ισραήλ το οποίο θεωρεί ότι οι Ιρανοί έχουν διαβάσει την απροθυμία του Ντόναλντ Τραμπ για στρατιωτική δράση και παρασύρουν την Ουάσινγκτον σε μία παρελκυστική τακτική αέναων διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα, αφήνοντας εκτός αυτό που είναι η μείζων και πραγματική απειλή, το βαλλιστικό οπλοστάσιο.
Δεν πρέπει να θεωρείται απίθανο αν οι Ισραηλινοί θεωρήσουν ότι η Τεχεράνη κερδίζει χρόνο για να συνεχίσει την ενίσχυση των βαλλιστικών και άλλων δυνατοτήτων της να προχωρήσουν μόνοι τους σε χτύπημα, με ό,τι αυτό σημαίνει για τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, οι οποίες ούτως ή άλλως βρίσκονται σε ιστορικό χαμηλό.
Εν τω μεταξύ αυτό που περνά κάτω από το ραντάρ είναι το γεγονός ότι το σύνολο της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης με όλες τις πολύπλοκες διαστάσεις της, τη διαμερισματοποίηση των συγκρούσεων και όλους στην κυριολεξία τους πρωταγωνιστές (μηδέ της Τουρκίας εξαιρουμένης) μεταφέρεται στην Αφρική σε διάφορες περιοχές. Γεγονός που δείχνει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ένας ευρύτατος, δομικός ανταγωνισμός με μετάσταση των εστιών σε πεδία πέραν του αρχικού μετώπου. Αυτό προϊδεάζει για επικείμενη οριζόντια (σε έκταση) αλλά και κάθετη (σε ένταση) κλιμάκωση.
Εφημερίδα Απογευματινή
