Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας, βασισμένη σε πραγματικά δεδομένα. Αυτά που προκύπτουν από τη δημοσκόπηση της εταιρείας GPO, την οποία δημοσίευσε χθες η ειδησεογραφική ιστοσελίδα iefimerida, στην εκτίμηση ψήφου, με αναγωγή στα έγκυρα, η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει 30,1%, με τη διαφορά από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ (13,2%) να διαμορφώνεται στις 16,9 ποσοστιαίες μονάδες. Στην τρίτη θέση βρίσκεται η Πλεύση Ελευθερίας με 11,1% και την ακολουθεί η Ελληνική Λύση με 10,9%. Στην πέμπτη θέση είναι το ΚΚΕ με 9,2%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έκτο κόμμα με 5,6% και από εκεί και πέρα κάποια κόμματα βρίσκονται είτε λίγο πάνω είτε λίγο κάτω από το όριο του 3% για την είσοδο στη Βουλή.
Στην εξίσωση δεν έχουν μπει ακόμα τα υπό δημιουργία κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς δεν έχει ανακοινωθεί η ίδρυσή τους. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι γίνονται εθνικές εκλογές την επόμενη Κυριακή και τα δύο πρώτα κόμματα παίρνουν 10% κάτω από εκείνο που τους δίνει η μέτρηση αυτή στην αναγωγή, δηλαδή η ΝΔ 27% και το ΠΑΣΟΚ 12%, ενώ η Πλεύση Ελευθερίας, η Ελληνική Λύση και το ΚΚΕ κινούνται μεταξύ 8% και 9% περίπου.
Ο αρχηγός του πρώτου κόμματος, Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως υποχρεούται από το Σύνταγμα και από την κοινή πολιτική λογική σε μία τέτοια περίπτωση, βγαίνει το ίδιο βράδυ δημόσια και ζητά από το ΠΑΣΟΚ να συγκυβερνήσουν (υπό όρους και προϋποθέσεις φυσικά) απορρίπτοντας παράλληλα το ενδεχόμενο να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ή με τον Κυριάκο Βελόπουλο.
Εφόσον γίνει αυτό, ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει μπροστά του δύο επιλογές: η πρώτη είναι να καταδικάσει την πολιτική του κ. Μητσοτάκη και της ΝΔ τα τελευταία χρόνια και να απορρίψει την πρόταση από το ίδιο βράδυ της Κυριακής των εκλογών κιόλας και η δεύτερη, να βάλει συγκεκριμένες προγραμματικές θέσεις και προτάσεις πολιτικής στο τραπέζι και να αρχίσει ένας διάλογος (τον οποίο καλώς ή κακώς το Σύνταγμα περιορίζει στις τρεις ημέρες) για να διερευνηθεί αν μπορεί να βρεθεί κοινός τόπος για συγκυβέρνηση. Ας σημειωθεί βέβαια ότι υπάρχουν και αρκετοί που υποστηρίζουν ότι υπάρχει και μία τρίτη επιλογή: να δεχθεί ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να μπει σε συγκυβέρνηση, βάζοντας ως όρο να είναι άλλο πρόσωπο στην πρωθυπουργία. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, εφόσον ο λαός με την ψήφο του έχει δώσει καθαρή πρωτιά σε συγκεκριμένο κόμμα με συγκεκριμένο αρχηγό, θα ήταν από εξαιρετικά δύσκολο μέχρι απίθανο να συμβεί.
Επιστρέφουμε, λοιπόν, στις δύο -πρακτικά- επιλογές στο τραπέζι. Στο επικείμενο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ θα υπάρξει, καθώς φαίνεται, μια εισήγηση να τεθεί σε ψηφοφορία η εισήγηση που θα λέει ότι μία από τις δύο επιλογές πρέπει υποχρεωτικά να αφαιρεθεί από το τραπέζι. Να ψηφίσουν, δηλαδή, οι σύνεδροι κατά πλειοψηφία ότι το κόμμα τους, όποιο και αν είναι το ποσοστό του, όποια και αν είναι η θέση του στην κοινοβουλευτική κατάταξη, όποιο και αν είναι συνολικά το αποτέλεσμα της κάλπης, θα έχει εκ των προτέρων δεσμευθεί με απόφαση του κορυφαίου οργάνου του, που είναι το συνέδριο, ότι δεν θα μπει σε καμία περίπτωση σε κυβέρνηση συνεργασίας ή συνασπισμού με τη Νέα Δημοκρατία.
Επιστρέφουμε, λοιπόν, στο βράδυ των εκλογών – πάντα με την υπόθεση εργασίας ότι τα αποτελέσματα δεν είναι καν αυτά που προβλέπει στην εκτίμηση ψήφου η GPO, αλλά είναι 10% χαμηλότερα για κάθε κόμμα που μετριέται σήμερα. Η ΝΔ έχει 27%, το ΠΑΣΟΚ έχει 12%, ο κ. Ανδρουλάκης δεσμεύεται από το κομματικό συνέδριο να μην συζητήσει καν το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης κι έτσι η χώρα, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, οδηγείται ένα μήνα αργότερα σε νέες εκλογές. Στο ενδιάμεσο, ο κ. Μητσοτάκης κάνει μια προεκλογική καμπάνια στην οποία ζητά από τους πολίτες να δώσουν στη ΝΔ αυτοδυναμία, καθώς -όπως θα υποστηρίξει- αυτό αποτελεί μονόδρομο για να κυβερνηθεί η χώρα. Το ΠΑΣΟΚ, στη δική του προεκλογική καμπάνια, τι θα λέει ακριβώς και σε ποιους θα απευθύνεται;
Όσοι βλέπουν με συμπάθεια τα στελέχη του κόμματος και τις θέσεις που εκφράζει αυτό και θα ήθελαν να το δουν σε μία συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, θα διαπιστώσουν ότι η ψήφος τους αποκλείεται να οδηγήσει στην κατεύθυνση αυτή. Όσοι θέλουν να προκύψει μια κάποια κυβέρνηση και να μην μπει η χώρα σε μια ατέρμονη εκλογική διαδικασία, αλλά δεν θα ήθελαν στην κυβέρνηση αυτή να συμμετέχει π.χ. η Ζωή Κωνσταντοπούλου ή ο Γιάννης Βαρουφάκης, επίσης θα απομακρυνθούν από το ΠΑΣΟΚ. Ποιους ψηφοφόρους συνεπώς θα κερδίσει στις δεύτερες εκλογές; Πρώτο κόμμα (με βάση τα ποσοστά των εκλογών που μόλις θα έχουν γίνει) θα είναι μάλλον αδύνατο να βγει, με το πρώτο κόμμα δεν θέλει να συνεργαστεί, κόμμα διαμαρτυρίας δεν είναι ούτε έχει τα χαρακτηριστικά για να γίνει.
Ο κίνδυνος του πολιτικού αυτοεγκλωβισμού του ΠΑΣΟΚ είναι πλέον ορατός. Το ίδιο και η καταβύθισή του σε ενδεχόμενες δεύτερες εκλογές. Ο χρόνος προς τις κάλπες του 2027 τρέχει και οι όποιες αποφάσεις ληφθούν στο εξής θα είναι καθοριστικής σημασίας.
Εφημερίδα Απογευματινή
