Κανένας αρχηγός κόμματος δεν προτιμάται από την πλειοψηφία ως κυβερνήτης και αυτό θα έπρεπε να τους προβληματίζει διότι εδώ και μία επταετία τους απορρίπτει συλλήβδην η ελληνική κοινωνία!
Η αναξιοπιστία της αντιπολίτευσης είναι απότοκος της έλλειψης ντροπής. Διότι λένε πράγματα για να «κοπανήσουν» τον Κ. Μητσοτάκη, ενώ στο ζήτημα του «νεποτισμού» και της «οικογενειοκρατίας» δεν διαφέρουν από τον σημερινό πρωθυπουργό
Με τη βλακώδη τακτική τους, προσβάλλουν και αυτούς που έχουν δώσει όρκο να υπερασπίζονται την ασφάλεια της πατρίδας μας, τα σύνορά της, αλλά και τα συμφέροντα του οικουμενικού Ελληνισμού
Το ΠΑΣΟΚ έχει πληρώσει το τίμημα που του αναλογεί. Όμως, όπως κι αν το κάνουμε, είναι ένα αστικό κόμμα που πρέπει να έχει δυναμική και να μη συγκρίνεται με τα κομματικά περιτρίμματα που συνθέτουν τη σημερινή αντιπολίτευση
Πιθανή η καταβύθισή του σε ενδεχόμενες δεύτερες εθνικές εκλογές, από τη στιγμή που θα έχει απορρίψει συγκυβέρνηση με τη ΝΔ. Ο χρόνος προς τις κάλπες του 2027 τρέχει και οι αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν
Η παγίδα στην οποία έχουν πέσει οι αντίπαλοι του Κ. Μητσοτάκη είναι ότι επιχειρούν να τον αντιμετωπίσουν με όρους καλλιστείων ή -τέλος πάντων- με χαριτωμένες εξυπνάδες επικοινωνιακού λαϊκισμού και θεατρινίστικου πολιτικού λόγου
Μια σωστή αντιπολίτευση, πέραν του ελεγκτικού της ρόλου, με τις επεξεργασμένες προτάσεις της, μπορεί να δρα και επιβοηθητικά αλλά και ουσιαστικά για το κυβερνητικό έργο
Εκτελέσεις μεταναστών εν ψυχρώ, εκτελέσεις διακινητών προγραμματισμένες, πόλεμος στη θεωρία της εξέλιξης των ειδών, κότες και άλλα συμπαθή πτηνά. Αυτά «κοσμούν» τον δημόσιο διάλογο μέσα σε διάστημα λίγων μόλις ημερών
Αν τα κόμματα της αριστερής και δεξιάς αντιπολίτευσης βλέπουν τον ρόλο τους ως καταγγέλλοντες τον πρωθυπουργό, χωρίς εναλλακτικές προτάσεις όχι στο χαρτί αλλά στο πεδίο, τότε έχουν εμπλακεί σε έναν φαύλο κύκλο ανυποληψίας