Το επόμενο διάστημα, οι εξελίξεις στο πολεμικό θέατρο του Ιράν θα επιταχυνθούν και θα υπάρξει οριζόντια και κάθετη κλιμάκωση. Κάθετη με ένταση των επιχειρήσεων και οριζόντια με διάχυση του μετώπου, κάτι που ήδη συμβαίνει στον Λίβανο. Οι Ισραηλινοί έχουν προσδιορίσει περίπου 20.000 στόχους προς καταστροφή και υπολογίζουν ότι με έναν ρυθμό 1.000 την ημέρα, θα χρειαστούν 20 ημέρες για να εξαλειφθούν. Κάτι που θα είναι εντυπωσιακό εάν επιτευχθεί, αλλά (όπως έχει αποδειχθεί από τις πρώτες μέρες του πολέμου) είναι απολύτως εντός δυνατοτήτων των ισραηλινών δυνάμεων.
Τα ισραηλινά πλήγματα στοχεύουν στην καταστροφή των φορέων εκτόξευσης των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν, στις τοποθεσίες απόκρυψής τους και στο ίδιο το πυραυλικό απόθεμα, ώστε να μειωθεί σταδιακά η πυκνότητα των εκτοξεύσεων, κάτι που έχει αρχίσει και παρατηρείται. Επίσης καταστρέφουν δομές, μέσα και δυνατότητες των δυνάμεων εσωτερικής καταστολής του καθεστώτος, προκειμένου -όταν έρθει η ώρα μίας νέας εξέγερσης- να μην επαναληφθεί η σφαγή που έγινε στην πρώτη.
Η ισραηλινή αεροπορία επιχειρεί επίσης στα σύνορα Ιράν – Ιράκ για να διευκολύνει την κινητικότητα των Κούρδων Πεσμεργκά να εισέλθουν στο ιρανικό έδαφος, να ενισχύσουν τις εκεί ένοπλες κουρδικές δυνάμεις και να διαδραματίσουν ρόλο σε επόμενη φάση. Στον Λίβανο σημειώνονται ανηλεείς βομβαρδισμοί με την καταστροφή αποθεμάτων πυρομαχικών και εκτοξευτών ρουκετών της Χεζμπολάχ, καθώς και μαζική εξόντωση ηγετικών στελεχών της. Ισραηλινές πηγές χαρακτηρίζουν αυτήν τη φάση «τελικό πόλεμο του Λιβάνου», καθώς στόχος είναι η πλήρης εξάρθρωση της σιιτικής οργάνωσης, ώστε να μην αποτελέσει ξανά στο μέλλον απειλή και η δημιουργία ζώνης ασφαλείας.
Οι ΗΠΑ έχουν προσχωρήσει στην ιδέα ανατροπής καθεστώτος, με σκοπό το Ιράν να επανέλθει σε λειτουργική σχέση με τη Δύση, εφόσον επιτευχθεί μία φίλια επόμενη κατάσταση κάτι το οποίο δεν είναι ούτε δεδομένο ούτε εύκολο, και γι’ αυτό έχουν αποδεχθεί την προοπτική ότι οι επιχειρήσεις θα διαρκέσουν εβδομάδες ίσως και μήνες. Θεωρείται προτιμητέα εκδοχή από το να αφεθεί μία ημιτελής κατάσταση, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε εμφύλιο και χάος. Το Ισραήλ -ούτως ή άλλως- είναι αποφασισμένο να προχωρήσει ακόμα και μόνο του σε αυτό, κάτι που βέβαια θα είναι δύσκολο χωρίς τη συνδρομή των ΗΠΑ, οι οποίες πάντως δείχνουν να έχουν αλλάξει κατεύθυνση και να αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα του στόχου.
Εν τω μεταξύ, αρχίζουν και παρουσιάζονται προβλήματα κορεσμού στην αεράμυνα των αραβικών χωρών. Εάν οι επιθέσεις του Ιράν συνεχιστούν με αυτόν τον ρυθμό, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα εξαντλήσουν τους πυραύλους αναχαίτισης σε μία εβδομάδα και το Κατάρ σε τέσσερις ημέρες. Οπότε υπάρχει κινητοποίηση για να αναπληρωθούν τα αποθέματά τους, ειδάλλως θα ενσκήψει καταστροφή μεγάλων διαστάσεων.
Η σκέψη του Ιράν να πλήξει αδιακρίτως τα αραβικά κράτη, ώστε αυτά τρομοκρατημένα να πιέσουν τους Αμερικανούς για τερματισμό των επιχειρήσεων, γύρισε μπούμερανγκ. Οι μοναρχίες του Κόλπου εξοργίστηκαν, ενεργοποιήθηκε και οξύνθηκε η διαμάχη σουνιτών-σιιτών και πλέον είναι αποφασισμένες να συμμετάσχουν ενεργά στον πόλεμο κατά του Ιράν.
Εφημερίδα Απογευματινή
