Είναι η ΑΕΚ το απόλυτο φαβορί για την κατάκτηση του φετινού Conference League; Σε καμία περίπτωση. Όπως δεν ήταν ο Ολυμπιακός πριν από δύο χρόνια παρόντος στη διοργάνωση ομάδων όπως η Άστον Βίλα, η Φιορεντίνα, ο Άγιαξ, η Μπέτις, η Άιντραχτ Φρανκφούρτης και η Λιλ (για να θυμηθούμε λίγο τη χαρτογράφηση εκείνης της ιστορικής σεζόν).
Πρέπει να θεωρείται η Ένωση μεγάλο αουτσάιντερ για να βρεθεί στον μεγάλο τελικό της Λειψίας στις 27 Μαΐου; Εννοείται ότι η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι καταφατική!
Όσο κι αν η απόφαση της UEFA να σταματήσει τη «μετακόμιση» ομάδων στις διοργανώσεις της μεσούσης της σεζόν, προφανώς μείωσε τον βαθμό δυσκολίας των νοκ άουτ φάσεων στο Conference (δεδομένου ότι δεν εμφανίζονται ξαφνικά στα μισά της διαδρομής περισσότεροι σύλλογοι με βαριά κληρονομιά στα Κύπελλα Ευρώπης), σε καμία περίπτωση ο δρόμος προς τον τελικό δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Κάθε άλλο!
Καμία ελληνική ομάδα δεν μπορεί να λογίζεται φαβορί απέναντι σε εκπροσώπους της Premier League, της La Liga, της Bundesliga, της Serie A ή ακόμη και της Ligue 1. Απλώς, το φετινό Conference θαρρείς ότι έχει σκηνοθετηθεί με τέτοιον τρόπο για να οδηγήσει στα… Όσκαρ του Μαΐου μία εκπρόσωπο ενός μικρομεσαίου πρωταθλήματος όπως το ελληνικό.
Ενδεχομένως η φετινή συγκυρία να μην παρουσιαστεί ξανά τα επόμενα χρόνια. Πιθανότατα πάντα θα υπάρχει στην τρίτη τη τάξει διοργάνωση της UEFA τουλάχιστον ένα αδιαφιλονίκητο φαβορί (όπως συνέβη πέρυσι με την Τσέλσι) που θα καθιστά σχεδόν απαγορευτική την κατάκτησή του από άλλη ομάδα.
Φέτος, όμως, όλες οι μεγάλες λίγκες… έστειλαν στο Conference ομάδες είτε με μηδενική εμπειρία στις διεθνείς διοργανώσεις (Κρίσταλ Πάλας, Στρασμπούργκ, Ράγιο Βαγιεκάνο) είτε με εξαιρετικά προβληματική εικόνα από το ξεκίνημα της σεζόν που τους φέρνει στην τελική ευθεία της χρονιάς να μάχονται για την αποφυγή του υποβιβασμού στα εγχώρια πρωταθλήματά τους (Φιορεντίνα, Μάιντς).
Timing υπέρβασης
Το timing, λοιπόν, προσφέρεται για… ιστορική υπέρβαση ομάδων που αναζητούν εδώ και δεκαετίες να γράψουν το δικό τους ευρωπαϊκό παραμύθι. Και υπάρχουν ουκ ολίγες στην παρέα των 16 που ξεκινούν απόψε το ταξίδι τους προς τη Red Bull Arena. Η Σπάρτα Πράγας, η Άλκμααρ, η Σαχτάρ, ακόμη και ομάδες χαμηλότερης ταχύτητας, όπως η Λεζ Πόζναν, η ΑΕΚ Λάρνακας ή η Ράκχοφ. Ο Μάρκο Νίκολιτς και οι ποδοσφαιριστές του, λοιπόν, αλλά και ολόκληρος ο «κιτρινόμαυρος» οργανισμός, καλούνται να φανούν αντάξιοι της ιστορικής συγκυρίας. Κανείς δεν θα τους κατηγορήσει αν δεν καταφέρουν να φτάσουν μέχρι το τέλος της διαδρομής, απλώς θα είναι κρίμα να μην το πράξουν για… λάθος λόγους.
Είτε επειδή θα υποτιμήσουν κάποιον αντίπαλο (αρχής γενομένης από τα ματς με την Τσέλιε) είτε διότι θα λυγίσουν ψυχολογικά υπό το βάρος των μεγάλων προσδοκιών, είτε -πολύ περισσότερο- επειδή θα επιλέξουν να τοποθετήσουν στη ζυγαριά των φετινών στόχων σε σημαντικότερη θέση ενδεχόμενη κατάκτηση του πρωταθλήματος από την ευρωπαϊκή τους πορεία. Τα δύο πρώτα θα συνοδευτούν (αν συμβούν) από ένα μεγάλο κρίμα. Το τρίτο θα είναι απλώς ασυγχώρητο.
Για την ΑΕΚ, λοιπόν, ο πήχυς των φιλοδοξιών της στο Conference League δεν πρέπει να πέσει ούτε χιλιοστό από την… κατάκτησή του. Μπορεί να τα καταφέρει, μπορεί και όχι. Το ζητούμενο, όμως, είναι στο φινάλε της σεζόν ο Νίκολιτς και οι παίκτες του να κοιτούν με περηφάνια τον εαυτό τους στον καθρέφτη για την προσπάθειά τους και να μην χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο για μια τεράστια ευκαιρία που χάθηκε για εντελώς λάθος λόγους.
Eφημερίδα Απογευματινή
