Μια καθηγήτρια στη Θεσσαλονίκη πέθανε από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο και αφού προηγουμένως και κατ’ επανάληψη είχε πέσει θύμα εκφοβισμού από ομάδα μαθητών στο δημόσιο σχολείο όπου δίδασκε. Το σημειώνουμε ιδιαίτερα ότι συνέβη -όπως και πολλά άλλα περιστατικά- σε δημόσιο σχολείο, κάτι που βεβαίως δεν είναι ό,τι καλύτερο για τον χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης, διότι, κατ’ αντιδιαστολή, δημιουργεί την εύλογη αίσθηση ότι η ιδιωτική εκπαίδευση είναι ασφαλέστερη, υπό την έννοια ότι εκεί υπάρχει καλύτερη παρακολούθηση. Την οποία κάνουν οι ιδιώτες, που, προφανώς, και σε πολλά παραδείγματα, είναι πιο αποτελεσματικοί από τους εκπροσώπους του Δημοσίου. Δυστυχώς δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα επιλογής ιδιωτικής εκπαίδευσης, κάτι που καθιστά ακόμη πιο βαριές τις ευθύνες της Πολιτείας.
Και αυτό το περιστατικό αλλά και άλλα ανάλογα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας θυμίζουν την παλιά και σε πολλά αλληγορική ταινία των μέσων της δεκαετίας του ’50 που είχε τίτλο «Η ζούγκλα του μαυροπίνακος». Όπου και εκεί σημειώνονταν περιστατικά βίας και χλευασμού ενός καθηγητή από απείθαρχους όσο και με παραβατικές τάσεις μαθητές, που τελικώς οι περισσότεροι συμμορφώθηκαν χάρη στην επιμονή του καθηγητού-θύματος ο οποίος διέθετε βεβαίως στοιχεία πραγματικού παιδαγωγού. Η δυστυχής εκπαιδευτικός είχε κάνει κατ’ επανάληψη αναφορές στις αρμόδιες εκπαιδευτικές διευθύνσεις και υπηρεσίες προκειμένου να ληφθούν μέτρα προστασίας της για τις καταστάσεις που βίωνε. Είχε ζητήσει ακόμη και παρουσία αστυνομικών οργάνων. Και επειδή γράφονται πολλά, η Πολιτεία ζήτησε να μην υιοθετούνται αυθαίρετα συμπεράσματα μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν διαταχθεί. Μερικώς ορθή η σχετική σύσταση, αλλά εδώ έχουμε απώλεια ανθρώπινης ζωής για συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους η Πολιτεία αδράνησε και δεν μερίμνησε όπως έπρεπε.
Ασφαλώς και οι έρευνες θα πρέπει κυρίως να περιλάβουν όχι απλώς τις αυτεπαγγέλτως διωκόμενες ποινικές πράξεις μαθητών, αλλά και την πλημμελή παρακολούθηση και διαπαιδαγώγηση από τις ίδιες τις οικογένειές τους. Διότι οι κοπελίτσες και τα αγοράκια που είναι έτοιμα για αναμορφωτήριο -και ποιος ξέρει τι άλλο στο μέλλον- είτε συμπεριφέρονταν στο σπίτι τους ως αγνές παρθένες, είτε ήταν παιδιά εντελώς αφημένα, οπότε δεν μιλάμε για υπεύθυνους γονείς αλλά για σκυλολόι γονέων. Οπότε πρέπει να υποστούν, στην περίπτωση που αποδειχθεί ευθύνη τους για πλημμελή παρακολούθηση ανηλίκων, αυστηρότερες κυρώσεις από εκείνες που θα επιβληθούν στους δράστες της βίας και των εκφοβισμών κατά της δασκάλας τους.
Ευτυχώς -και αυτό είναι μια θετική εξέλιξη- σε κάποιες άλλες περιπτώσεις η Πολιτεία έχει επιβάλει ποινές και στους γονείς των ανηλίκων παραβατών.
Και βεβαίως να διερευνηθούν τα αίτια της τυχόν αδράνειας στις καταγγελίες της θανούσης, ώστε αν υπάρχουν υπεύθυνοι να μάθουν και στην πράξη τι ακριβώς συνιστά η έλλειψη υπευθυνότητας, τόσο αναγκαίας για τις θέσεις που κατέχουν, επειδή έχουν να κάνουν με παιδιά.
Eφημερίδα Απογευματινή
