Οι προσδοκίες για πρόωρη παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στον πόλεμο με το Ιράν θα διαψευσθούν. Αυτό γίνεται φανερό από τις τοποθετήσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ αλλά και από το πλαίσιο τυχόν διαπραγματεύσεων που θέτει η Τεχεράνη μέσω δηλώσεων του προέδρου Πεζεσκιάν. Ο Ντόναλντ Τραμπ απευθυνόμενος στους Αμερικανούς σε πρώτο επίπεδο, αλλά τελικά στέλνοντας ένα μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση και στις αγορές του χρήματος και της ενέργειας, θυμίζει ότι οι ΗΠΑ είναι πλέον ισχυρός παραγωγός υδρογονανθράκων και όχι καταναλωτής όπως στις ενεργειακές κρίσεις της δεκαετίας του 1970. Αυτό σημαίνει ότι η Αμερική αυξάνει τα έσοδά της στην παρούσα φάση κρίσης και πολέμου με απειλές στο πέρασμα του Ορμούζ. Από την άλλη όμως οι τιμές αυξάνονται για τον μέσο Αμερικανό και αυτό είναι ένα πρόβλημα που όχι άμεσα αλλά σε κάθε περίπτωση βαθμηδόν θα απασχολήσει τον Λευκό Οίκο και την κυβέρνηση. Από την άλλη πλευρά ο Ντόναλντ Τραμπ τονίζει την ανάγκη να «τελειώσει τη δουλειά» αυτήν τη φορά με το Ιράν και το θεοκρατικό καθεστώς. Να μην επιτραπεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα ή να ασκεί τρομοκρατία είτε μέσω αντιπροσώπων είτε αυτοτελώς με το βαλλιστικό του οπλοστάσιο. Όταν έλεγε αυτά ο Αμερικανός πρόεδρος, συνοδεύοντας μάλιστα τα μηνύματά του προς την Τεχεράνη για τις επιπτώσεις που μπορεί να υπάρξουν στη χώρα αν συνεχισθεί η διαδικασία διεύρυνσης του πολέμου στα κράτη των Αράβων, τα βαριά αμερικανικά βομβαρδιστικά Β-1 εξοπλίζονταν με διατρητικές βόμβες προκειμένου να οδηγήσουν τον πόλεμο σε μια επόμενη ακόμη πιο δραματική φάση για το Ιράν.
Η Τεχεράνη με τις επίσημες ανακοινώσεις του προέδρου της χώρας και μέλους της ηγετικής τρόικας Μ. Πεζεσκιάν δείχνει ότι προτίθεται να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από την πλευρά του νικητή. Που σημαίνει ότι οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, οι Άραβες θα παραβρεθούν στις συνομιλίες από την πλευρά των ηττημένων. Αφού διαφορετικά δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν όροι όπως αναγνώριση «νόμιμων δικαιωμάτων» του Ιράν στο πυρηνικό και βαλλιστικό του πρόγραμμα, καταβολή αποζημιώσεων και καθεστώς διεθνών εγγυήσεων (sic) ώστε να αποτραπεί οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια εναντίον της χώρας.
Παράλληλα με το αφετηριακά απαράδεκτο αυτό πλαίσιο υπήρξε δήλωση του αφανούς νέου θρησκευτικού ηγέτη της χώρας Μοτζτάμπα Χαμενεΐ ο οποίος απευθυνόμενος στις αραβικές ηγεσίες από τη μια τους λέει ότι η Τεχεράνη δεν τους εχθρεύεται και ότι οι στόχοι που πλήττονται στις χώρες τους είναι αμιγώς στρατιωτικοί (οφθαλμοφανές ψέμα αφού πλήττονται κυρίως πολιτικοί και οικονομικοί στόχοι) και από την άλλη τις καλεί -ως εν δυνάμει ηγεμονική δύναμη στην περιοχή- να εκδιώξουν από τα εδάφη τους τις αμερικανικές βάσεις. Το αδιέξοδο εκτόνωσης σε ένα τέτοιο περιβάλλον θα πρέπει να εκτιμηθεί ως μη αναστρέψιμο.
Από την άλλη πλευρά το καθεστώς των Φρουρών της Επανάστασης που ελέγχει το Ιράν έχει επιλέξει την κλιμάκωση σε όλο το εύρος της περιοχής. Σαουδική Αραβία, Ιράκ, Εμιράτα, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Κατάρ, Ομάν ακόμη και Ιορδανία απειλούνται και δέχονται πλήγματα σε διυλιστήρια, αποθήκες πετρελαίου ή αερίου, εμπορικά πλοία στα χωρικά τους ύδατα. Η Ευρώπη δέχεται και αυτή απειλητικά μηνύματα από την Τεχεράνη για «συνέργεια» με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ διά της αδιαφορίας και της συναίνεσής της.
Τα επόμενα 24ωρα είναι δεδομένο ότι θα υπάρξει σε όλα τα πεδία -και στον Λίβανο- απόλυτη κλιμάκωση. Στο τέλος αυτού του κύκλου που προβλέπεται να κρατήσει ημέρες με πολλά θύματα και καταστροφές, τόσο στο πεδίο της G7 όσο και στην Ευρώπη, θα υπάρξουν συζητήσεις και κινήσεις από τη μία για απελευθέρωση μέρους των στρατηγικών αποθεμάτων που έχουν αποφασισθεί προς διάθεση και φθάνουν τα 400.000.000 βαρέλια όσο και για τυχόν συλλογικά μέτρα για να κρατηθούν οι τιμές πετρελαίου, βενζίνης και αερίου σε ευκταία επίπεδα. Χερσαίες μαζικές επιχειρήσεις στην επικράτεια του Ιράν δεν μπορούν να υπάρξουν. Επιλεκτικές όμως μπορεί να προκύψουν στο τέλος της παρούσας φάσης.
Εφημερίδα Απογευματινή
