Όσο ο πόλεμος στο Ιράν συνεχίζεται και τα φώτα της δημοσιότητας εστιάζουν σε αυτόν, συντηρείται η ψευδαίσθηση ότι αν αυτός τελειώσει η περιοχή θα επανέλθει σε κάποιου είδους κανονικότητα.
Ουδέν ανακριβέστερον. Προφανώς η οριστικοποίηση ενός πολεμικού αποτελέσματος στο Ιράν αν είναι θετικό για τη Δύση θα αποτελέσει κομβική εξέλιξη, που θα επηρεάσει καταλυτικά όλη την περιοχή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα διευθετηθούν αυτομάτως όλα τα υπόλοιπα μέτωπα τα οποία έχουν ανοίξει.
Εξάλλου παράλληλα με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράν εξελίσσονται ανάλογες σε Λίβανο και Ιράκ, ενώ η Συρία τελεί σε αναμονή για νέο γύρο, ο οποίος είναι περισσότερο από βέβαιος.
Στον Λίβανο διεξάγονται σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ του ισραηλινού στρατού και της Χεζμπολάχ, ένας παράλληλος πλήρης πόλεμος.
Η αδυναμία του λιβανέζικου στρατού να αντιμετωπίσει τη σιιτική τρομοκρατική οργάνωση έχει εκ των πραγμάτων λειτουργήσει ως άτυπο «πράσινο φως» στους Ισραηλινούς για να την εξουδετερώσουν. Ή τουλάχιστον να προσπαθήσουν. Στόχος είναι να ελεγχθεί η περιοχή μέχρι τον ποταμό Λιτάνι και σε δεύτερη φάση, εφόσον κατασταλεί η Χεζμπολάχ, να δημιουργηθεί μία μικρότερη ζώνη ασφαλείας ορισμένων χιλιομέτρων, η οποία χωρίς να ανακοινωθεί επισήμως θα γίνει μόνιμη και μία σιωπηρή προέκταση της ισραηλινής επικρατείας.
Αλλά αυτή είναι μία υπόθεση η οποία δεν πρόκειται να λήξει σε μερικές εβδομάδες ή και μήνες. Το Ισραήλ έχει καλέσει στα όπλα επιπλέον 400.000 εφέδρους… Έχει δε ξεκαθαρίσει στους Αμερικανούς ότι ανεξαρτήτως πώς θα εξελιχθεί το μέτωπο του Ιράν, ο Λίβανος είναι μία ξεχωριστή και αυτόνομη υπόθεση, την οποία είναι αποφασισμένο να πάει μέχρι τέλους.
Την ίδια ώρα έχει ανοίξει και το μέτωπο του Ιράκ, το οποίο τείνει να εξελιχθεί σε κάτι μεταξύ Λιβάνου και Συρίας. Οι Αμερικανοί σφυροκοπούν τις σιιτικές πολιτοφυλακές, έναν ακόμα proxy του Ιράν, ο οποίος είχε μείνει σχετικά στο απυρόβλητο όλο το προηγούμενο διάστημα. Τώρα αποτελεί στόχο σφοδρών βομβαρδισμών από τις ΗΠΑ.
Κατ’ αναλογία των όσων γίνονται στον Λίβανο με τη Χεζμπολάχ, μία μη κρατική πολιτοφυλακή, οι Λαϊκές Δυνάμεις Κινητοποίησης (PMF), μία σιιτική οργάνωση-ομπρέλα που υποστηρίζεται από το Ιράν, αποφασίζει ως κράτος εν κράτει παρακάμπτοντας τον επίσημο κρατικό στρατό. Αλλά ούτως ή άλλως το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας του Ιράκ έδωσε στο PMF το ελεύθερο για να ανταποδίδει πλήγματα κατά των αμερικανικών δυνάμεων…
Το Ιράκ οδηγείται σε «ανασχηματισμό» συμπεριλαμβανομένων των συνόρων του, κάτι που εκ των πραγμάτων θα επαναφέρει στο προσκήνιο το κουρδικό ζήτημα…
Και μετά θα έρθει η ώρα της Συρίας, όπου θα τεθεί το θέμα της αυτοδιάθεσης, αυτονομίας ή και ανεξαρτησίας των εθνικών και θρησκευτικών ομάδων. Κούρδοι, Δρούζοι, αλαουίτες, χριστιανοί (μεταξύ των οποίων ελληνορθόδοξοι και Έλληνες στην καταγωγή) ήδη σχεδιάζουν και οργανώνονται με βάση αυτή την προοπτική.
Εν κατακλείδι, επιβεβαιώνεται το γνωστό. Στη Μέση Ανατολή τίποτα δεν πρόκειται να κλείσει μέχρι να κλείσουν όλα.
Εφημερίδα Απογευματινή
