Η ελληνική διπλωματία έχει κάθε λόγο να νιώθει αισιόδοξη για την προοπτική των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, όπως αυτή αποφασισθεί και προδιαγραφεί μέσα στους επόμενους μήνες. Η περίοδος μπορεί να συμπίπτει με τις βάσιμες ανησυχίες για το περιβάλλον κλιμάκωσης, μέχρι του επίπεδου «red alert», που προκαλούν οι κινήσεις και πολύ περισσότερο οι διαθέσεις της Τουρκίας. Αλλά ακόμη και για την Άγκυρα και το καθεστώς Ερντογάν είναι μάλλον δύσκολο, με τόσους ανώτατους Αμερικανούς αξιωματούχους που θα βρεθούν το επόμενο χρονικό διάστημα στην Αθήνα, να δοκιμάσει εντάσεις στο πεδίο με αεροπλάνα, μη επανδρωμένα και καράβια στο Αιγαίο και εντός των προς οριοθέτηση οικονομικών ζωνών της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Πολύ περισσότερο μετά την εξέλιξη της κλήσης του μέχρι σήμερα Αμερικανού πρέσβη στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ (ο οποίος ενεθάρρυνε με τους χειρισμούς και τις πρωτοβουλίες του τις επιθετικές μωροφιλοδοξίες της Άγκυρας τόσο στο μέτωπο της Μεσοποταμίας μέχρι τη Γάζα εναντίον του Ισραήλ όσο και σε εκείνο στην Ανατολική Μεσόγειο σε βάρος της Ελλάδας-Κύπρου) για «διαβουλεύσεις» στην Ουάσινγκτον και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Το κλίμα πλέον για τον συγκεκριμένο είναι απαγορευτικά «βαρύ», τόσο στον Λευκό Οίκο και τον κύκλο του προέδρου Τραμπ από το οποίο προέρχεται όσο -και πολύ περισσότερο- στο Στέιτ Ντιπαρτμέντ, που με τους χειρισμούς και τις επιλογές του έχει εκθέσει σε μία από τις πλέον θερμές ζώνες της Ασίας και της Μεσογείου.
Για την Ελλάδα στο επίκεντρο πλέον τίθενται οι συζητήσεις και η διεύρυνση της συνεργασίας με τις ΗΠΑ σε όλα τα επίπεδα από το στρατιωτικό και εμπορικό-οικονομικό, τις τεχνολογίες (μήπως και τους ημιαγωγούς) μέχρι τη βαθιά γεωπολιτική στη βάση των σε εξέλιξη εκρηκτικών συνθηκών στην Ανατολή που έχουν προκύψει. Στο «τρίγωνο» Γκιλφόιλ-Γεραπετρίτη-Δένδια η συνεργασία και οι διεργασίες προβλέπονται πυρετώδεις προκειμένου ο 6ος στρατηγικός διάλογος με τις ΗΠΑ να είναι αποδοτικός και να προδιαγράψει το μέλλον. Φυσικά οι αρμόδιοι υπουργοί του οικονομικού και ενεργειακού κύκλου θα είναι βαθιά συμμέτοχοι στη βάση του αντικειμένου τους, για παράδειγμα κάθετος διάδρομος, LNG, εξορύξεις, δίκτυα, αγωγοί. Στο πρόγραμμα που ήδη καταρτίζεται από την πλευρά της Ουάσινγκτον σε συντονισμό με την Αθήνα προβλέπεται αρχικά να αφιχθεί στη χώρα μας η αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών, Άλισον Χούκερ, προκειμένου να προετοιμάσει την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών και συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του Λευκού Οίκου κ. Ρούμπιο που θα ακολουθήσει.
Στη συνέχεια θα βρεθεί στην Αθήνα ο διευρυμένης επιρροής υπουργός Πολέμου κ. Χέγκσεθ για τα στρατιωτικά ζητήματα αλλά και για τις συζητήσεις περί των βάσεων των ΗΠΑ στην ελληνική επικράτεια και τα αντισταθμιστικά οφέλη έναντι αυτών. Το 2026 προβλέπεται να κλείσει με την παρουσία στην Ελλάδα του αντιπρόεδρου των ΗΠΑ Ντι Βανς, μετά τις «ενδιάμεσες εκλογές».
Η Ελλάδα έχει να σκεφθεί πεδία ανάπτυξης της στρατιωτικής διμερούς συνεργασίας με τις ΗΠΑ στο Αιγαίο, όπου το νησιωτικό σύμπλεγμα μπορεί να αποτελέσει μία ασφαλή και αξιόπιστη «πλατφόρμα» για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις σε όλο το μήκος και εύρος του στην καθοριστική διαδρομή από τη Μαύρη Θάλασσα στην Ερυθρά Θάλασσα (Δαρδανέλια – Σουέζ). Επίσης στη στρατηγική σχέση του IMEC από την Ευρώπη στην Ινδία μέσω Ισραήλ, Σαουδικής Αραβίας, χώρες του Κόλπου, στη ζώνη του Ινδοευρωπαϊκού και τη ζώνη Quad (Ινδία, ΗΠΑ, Ιαπωνία, Αυστραλία), με τερματικό σταθμό τη Γαλλία στη δυτική Μεσόγειο. Θα πρόκειται για μία τεράστιας σημασίας ζώνη εμπορίου και ασφάλειας των ναυτικών δυνάμεων από την Ευρώπη στην Ωκεανίδα, που θα καθορίσει εξελίξεις και περιφερειακές συνέργειες, όπως και αν διαρθρωθεί η ισορροπία δυνάμεων με Κίνα-Ρωσία στον Αρκτικό κύκλο.
