Δίδυμοι, που έπειτα από δύο χρόνια τρόμου στα χέρια της «Χαμάς» σφιχταγκαλιάστηκαν και δεν άφηνε ο ένας τον άλλο. «Ναυαγοί», όχι στην ίδια σχεδία,
φυλακισμένοι σε διαφορετικά κελιά, αλλά πλέον μαζί και ελεύθεροι. Ζήτησαν να νοσηλευθούν στο ίδιο δωμάτιο του Ιατρικού Κέντρου Σεμπά, αν και περίμενε
τον καθένα το δικό του. Το πρώτο τους αίτημα όμως ήταν να φορέσουν τη φανέλα της αγαπημένης τους ομάδας. Ο ένας δηλαδή ζήτησε να είναι κοντά στον άλλο
και οι δύο μαζί να φορούν τη φανέλα της Μακάμπι Τελ Αβίβ. Ετσι γνωρίσαμε την περασμένη Δευτέρα τον Γκάλι Μπέρμαν και τον Ζιβ Μπέρμαν.
Την περασμένη Δευτέρα η χαρά ήταν διπλή για την οικογένεια Μπέρμαν στο Ισραήλ, καθώς τα δίδυμα παιδιά, ο Γκάλι και ο Ζιβ, επέστρεψαν στην πατρίδα τους
ύστερα από περισσότερα από δύο χρόνια αιχμαλωσίας από τη «Χαμάς».
Οι Μπέρμαν μεγάλωσαν στη γειτονιά της αποκαλούμενης «νέας γενιάς», του κιμπούτς Κφαρ Αζα στο νότιο Ισραήλ, μια μικρή κοινότητα σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο από τον φράχτη της Γάζας, περίπου 5 χιλιόμετρα. Εχτισαν παράλληλες ζωές. Δούλευαν δίπλα δίπλα ως τεχνικοί φωτισμού και ήχου, στήνοντας εξέδρες για συναυλίες και κοινοτικές εκδηλώσεις. Φανατικοί ποδοσφαιρόφιλοι και οι δύο, δεν έχαναν αγώνα της Μακάμπι Τελ Αβίβ στο γήπεδο και της Λίβερπουλ στην τηλεόραση.
Η ομηρία τους
Το πρωί της 7ης Οκτωβρίου 2023 οι ζωές τους άλλαξαν. Ενοπλοι της «Χαμάς» εισέβαλαν στην Κφαρ Αζα. Ο Ζιβ κλείστηκε σε ένα δωμάτιο του σπιτιού του.
Εβαλαν φωτιά στο σπίτι, αναγκάστηκε να βγει από αυτό και τότε τον συνέλαβαν. Ο Γκάλι δεν ήταν καν στο σπίτι του. Είχε πάει να δει μια φίλη του, μια νεαρή γυναίκα, που ήταν μόνη και τρομοκρατημένη. Ηταν η Εμιλι Νταμάρι, επίσης όμηρος για πολύ καιρό, που έχει απελευθερωθεί. Εσπασαν την πόρτα του σπιτιού της και πήραν μαζί τους τόσο την ίδια όσο και τον Γκάλι. Εκείνα τα τελευταία λεπτά σε ισραηλινό έδαφος τα αδέρφια βρίσκονταν σε κοντινά, αλλά διαφορετικά μέρη, υποφέροντας από τον ίδιο τρόμο και βαδίζοντας προς την ίδια μοίρα. Δίδυμοι, στον ίδιο εφιάλτη. Ο Γκάλι και ο Ζιβ χωρίστηκαν νωρίς και κρατήθηκαν μακριά ο ένας από τον άλλον για σχεδόν όλη τη διάρκεια της ομηρίας τους.
Ηταν μεταξύ των πρώτων επτά από τους 20 όμηρους που απελευθερώθηκαν από τη «Χαμάς» στο πλαίσιο της συμφωνίας ανταλλαγής κρατουμένων-ομήρων. Καθώς τα αδέρφια Μπέρμαν επέστρεφαν σπίτι τους έπειτα από 738 ημέρες αιχμαλωσίας στη Γάζα, οπαδοί της Μακάμπι Τελ Αβίβ ενώθηκαν με το υπόλοιπο Ισραήλ για να τους καλωσορίσουν.
Φανατικοί οπαδοί
Είναι και οι δύο φανατικοί οπαδοί της Μακάμπι Τελ Αβίβ και λίγο μετά την παράδοσή τους στα ασφαλή χέρια των ισραηλινών αρχών τα δίδυμα αδέρφια, που φορούσαν μαύρα ρούχα όταν απελευθερώθηκαν από τη «Χαμάς», ζήτησαν τις φανέλες της αγαπημένης τους ομάδας. Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που ζήτησαν.
Λίγο αργότερα, παίκτες και οπαδοί της Μακάμπι συγκεντρώθηκαν στο στάδιο Μπλάμφιλντ στο Τελ Αβίβ, φορώντας τις ίδιες φανέλες και κουνώντας σημαίες της
ομάδας, για να καλωσορίσουν και αυτοί τα δύο μέλη της οικογένειας της ομάδας του Τέλ Αβίβ, ενώ το ελικόπτερο που τους μετέφερε στο νοσοκομείο πετούσε στον
ουρανό της πρωτεύουσας του Ισραήλ.
Δεκαεπτά ακόμα Ισραηλινοί απήχθησαν επίσης από το Κφαρ Αζα, στις 7 Οκτωβρίου 2023, από τη «Χαμάς», αλλά οι δίδυμοι Μπέρμαν ήταν οι μόνοι όμηροι από το
κιμπούτς που παρέμειναν σε αιχμαλωσία. Η οικογένεια είχε ακούσει από ομήρους που επέστρεψαν σε προηγούμενη συμφωνία ότι τον περασμένο Φεβρουάριο
τα αδέρφια ήταν ζωντανά.
Ο Λιράν Μπέρμαν, ο μεγαλύτερος αδελφός τους, είπε ότι είναι το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που οι δύο έχουν περάσει ποτέ χωριστά. Στο Κφαρ Αζα τα αδέρφια ζούσαν σε διαμερίσματα το ένα απέναντι από το άλλο. Ο Γκάλι είναι πιο εξωστρεφής, ενώ ο Ζιβ είναι πιο συγκρατημένος και ντροπαλός, με έντονη αίσθηση του χιούμορ, είπε ο αδελφός τους.
Το να είσαι δίδυμος είναι κάτι περίπλοκο. Οι άνθρωποι σου μιλούν στον πληθυντικό. Οι δάσκαλοι μπερδεύουν τα ονόματα. Περνάς την παιδική σου ηλικία
μαθαίνοντας να είσαι «εμείς» και «εγώ» ταυτόχρονα. Κάποια δίδυμα το αποκαλούν «ευλογία», κάποια άλλα «κατάρα», και τα περισσότερα το αποκαλούν και τα δύο. Νιώθεις ότι μοιράζεσαι ακόμα και το οξυγόνο που σου αναλογεί. Υπάρχει πάντα ένα άτομο που περιμένει την ανάσα σου πριν την πάρεις, που ολοκληρώνει την πρότασή σου επειδή τη σκέφτηκε πρώτος, που μπορεί να διαβάσει τον φόβο στο πρόσωπό σου στο απόλυτο σκοτάδι.
Στη συνηθισμένη ζωή αυτή είναι η καθημερινότητα. Σε μια φυλακή μπορεί να είναι μια σανίδα σωτηρίας. Ισως αυτή η σανίδα, από την οποία κρατήθηκαν αυτές
τις 738 ημέρες ο Γκάλι και ο Ζιβ Μπέρμαν, για να μπορούν πλέον να πηγαίνουν στο γήπεδο και να φωνάζουν για την αγαπημένη τους Μακάμπι Τελ Αβίβ.
Κυριακάτικη Απογευματινή
