Είναι λες και γεννήθηκε για να κάνει ακριβώς αυτό που κάνει: να παίζει μπάσκετ και να γοητεύει στο παρκέ. Ο Ντέρικ Εμάνουελ Κουίν έκανε τον κόσμο του ΝΒΑ να παραμιλάει την περασμένη εβδομάδα με τη φα- νέλα των Πέλικανς, στην ήττα από τους Σαν Αντόνιο Σπερς.
Ενα ιστορικό τριπλ-νταμπλ 30+ πόντων με τουλλάχιστον τέσσερα κοψίματα, τάπες στην μπασκετική ορολογία. Κάτι που άλλοι τέσσερις έχουν καταφέρει. Κάποιος Λεμπρόν Τζέιμς, ένας Λούκα Ντόντσιτς, η «αλεπού του NBA» Ντι’ Ααρον Φοξ και το φαινόμενο Βίκτορ Γουεμπανιάμα.
Ο Κουίν έγινε ο πέ-μπτος της παρέας, πετυχαίνοντας 33 πόντους, μαζεύοντας 10 ριμπάουντ, μοιράζοντας 10 ασίστ και προσφέροντας τέσσερα μπλοκ σε 33 λεπτά. Λο- γικό με όλα αυτά να ψάχνουν άπαντες από πού κρατά η σκούφια αυτού του center/power forward, των 206 πό- ντων και των 113 κιλών.
Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω
Κάπου στην Ανατολική Βαλτιμόρη, ο μικρός Ντέρικ είχε μια αυστηρή ρου- τίνη μετά το σχολείο. Μόλις έφτανε στο σπίτι, όπου τις περισσότερες φορές τον υποδεχόταν η μητέρα του -αν είχε επιστρέψει από τη δουλειά της-, άφηνε τη σχολική τσάντα του, ανέβαινε στο μπλε Mongoose ποδήλατό του -τα γνωστά BMX- και διανύοντας περίπου έξι τετράγωνα έφτανε στο αγαπημένο του γήπεδο μπάσκετ.
Εκεί ήταν ένας άλλος κόσμος γι’ αυτόν τον πιτσιρικά. Ντρίμπλαρε σαν τρελός, σούταρε ασταμάτητα, άλλοτε με φίλους, άλλοτε μόνος του, μέχρι να σβήσουν τα φώτα. Η μαμά του, Λίζα Αντερσον, αν τον χρειαζόταν, ήξερε πάντα πού να τον βρει. «Πάντα έπαιζε μπάσκετ», έχει πει η Αντερσον: «Ποτέ δεν ανησυχούσα μήπως μπλέξει σε μπελάδες».
Ολα άρχισαν από ένα δώρο. Μια μπάλα μπάσκετ που του πήρε η μητέρα του, η οποία δεν θυμάται αν ήταν για τα Χριστούγεννα ή για τα γενέθλιά του δύο μέρες αργότερα.
Τα κορδόνια, το γεύμα και η κληρονομιά
Ο Ντέρικ στάθηκε γρήγορα στα δικά του πόδια. Εμαθε μόνος του να δένει τα κορδόνια των παπουτσιών του όταν ήταν μόλις 2 ετών και ετοίμαζε τα γεύματά του -πάντα του άρεσε ο τόνος με Kool-Aid, μια αμερικανική μάρκα μίγματος αρωματικών ροφημάτων- για το σχολείο σε ηλικία 5 ετών.
∆υστυχώς, σε ηλικία 2 ετών δεν έμαθε μόνο να δένει τα κορδόνια του. Ενα βράδυ ∆ευτέρας, τον Απρίλιο του 2007, έμαθε και ότι ο πατέρας του πυροβολήθηκε στη Λεωφόρο Λαφαγιέτ. Ο Ερικ Κουίν πέθανε στο νοσοκομείο «Johns Hopkins». Ηταν 24 ετών.
Ο Ντέρικ σπανίως ρωτούσε τη μητέρα του για τον πατέρα του και κυρίως τις συνθήκες θανάτου του. Εμοιαζε να προσπαθεί να διαγράψει από τη μνήμη του αυτό που είχε συμβεί.
Πάντως, οι δύο πρώτοι προπονητές του είχαν, κατά κάποιον τρόπο, αντικαταστήσει τον πατέρα του και το μπάσκετ έμοιαζε να είναι η κληρονομιά που εν αγνοία του τού είχε αφήσει. Οι φίλοι θυμούνται τον Ερικ Κου-ίν ως τον γκαρντ ύψους 1,80 μ. που έπαιζε στα ίδια γήπεδα της Ανατολικής Βαλτιμόρης, στα οποία αργότερα ξημεροβραδιαζόταν ο γιος του.
Κατά κάποιον τρόπο έζησε στο μυαλό των Γούντι Γκάντερ και Ντόνελ «Μούκι» Ντόμπινς, των δύο προπονητών που αφιέρωσαν τον περισσότερο χρόνο διαμορφώνοντας την μπασκετική εξέλιξη του Ντέρικ. Η Λίζα Αντερσον έχει χαρακτηρίσει και τους δύο πατρικές φιγούρες για τον γιο της. Επαιζε ρόλο το γεγονός ότι ήξεραν καλά τον πατέρα του Ντέ- ρικ, ο οποίος ήταν φίλος τους.
Στα χέρια των δύο φίλων
«Μεγάλωσα μαζί με τον πατέρα του», έχει πει ο Ντόμπινς, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Ερικ Κουίν στο Cecil Kirk Recreation Center, ένα Κέντρο Αναψυχής στην Ανατολική Βαλτιμόρη των ΗΠΑ, που προσφέρει μεταξύ άλλων αθλητικές δραστηριότητες και το οποίο ανέδειξε πολλούς εξαιρετικούς παίκτες της περιοχής.
«Ηταν ένας σούτινγκ γκαρντ. Σκληρός σουτέρ. Ισχυρή προσωπικότητα. Αστεί-ος και χαρισματικός, όπως ο Ντέρικ. Εχει πολλά από την προσωπικότητά του».
Ο Γκάντερ από την άλλη έχει αναφέρει για τον Ντέρικ: «Οταν η Λίζα δούλευε, έμενε μαζί μας, οπότε υπήρχαν πε- ριστατικά που χρειαζόταν να τον συμμαζέψω -όχι μόνο αυτόν, όλα τα παιδιά- και με ρωτούσε γιατί, μερικές φορές, ήμουν τόσο αυστηρός μαζί του. Και του έλεγα: “Ο μπαμπάς σου θα ήθελε να το κάνω, Ντέρικ”. Μου έλεγε: “Πώς ξέρεις τι θα ήθελε ο μπαμπάς μου να κάνεις;”. Και τότε του εξηγούσα». Ο Ερικ Κουίν και ο Γκούντι Γκάντερ ήταν φίλοι.
Τα χρόνια πέρασαν και ο Ντέρικ Κουίν βρήκε τον μπασκετικό του δρόμο. Επαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Μέριλαντ Τέραπινς. Ηταν ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην κατηγορία του, το 2024. Επιλέχθη- κε 13ος συνολικά από τους Ατλά- ντα Χοκς στο ντραφτ του NBA του 2025. Εγινε ανταλλαγή την ίδια μέρα στην ομάδα της Νέας Ορελάνης με τον Ασα Νιούελ.
Στις 20 του περασμένου Νοεμβρίου έκανε ρεκόρ καριέρας με 30 πόντους, μαζί με εννέα ριμπάουντ, τέσσερις ασίστ, δύο κλεψίματα και δύο μπλοκ σε μία ήττα από τους Ντένβερ Νάγκετς. Την περασμένη εβδομάδα το κατέρριψε με όσα έκανε κόντρα στους Σπερς και έγινε ο πρώτος rookie center που σημείωσε triple-double 30 πόντων στην ιστορία του NBA. Και απ’ ό,τι φαίνεται, έχει ακόμα πολλά να πετύχει.
Κυριακάτικη Απογευματινή
