Συνήθως χαμογελαστός, ενίοτε με τρομακτικό βλέμμα, του αρέσει να ξεσηκώνει τους συμπαίκτες του με ενθουσιώδεις παραινέσεις. Ο Ταϊρίκ Ντανιέλ Τζόουνς, ο οποίος αποτελεί μια ιδιαίτερη προσωπικότητα, είναι το νέο αστέρι του Ολυμπιακού. Ενας, κατά κάποιον τρόπο, νησιώτης, καθώς η σκούφια του κρατά από την Τζαμάικα και έφτασε στην Ελλάδα συνοδευόμενος από ένα «τανκ». Μην πάει ο νους σας στο κακό. Ετσι έχει ονομάσει το σκυλάκι του, το οποίο παρεμπιπτόντως είναι μια σταλιά. «Είναι κι αυτός σαν εμένα. Εχει μεγάλη καρδιά», εξήγησε χαριτολογώντας ο Αμερικανός σέντερ. Ο ίδιος πάντως μπορεί να θεωρηθεί μπασκετικό τανκ, καθώς τα 206 εκατοστά από τα οποία βλέπει τον κόσμο, η θηριώδης σωματοδομή του και όσα έχουν τραβήξει οι μπασκέτες, με τα καρφώματά του, μπορούν να δικαιολογήσουν τέτοιο προσωνύμιο.
Γεννημένος στις 3 Μαΐου 1997 στο Κονέκτικατ, η κολεγιακή του διαδρομή γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Ξαβιέ στο Σινσινάτι, πέρασε από την κορεατική Γουοντζού Ντονγκμπού Πρόμι, για να συνεχίσει στη Χάποελ Τελ Αβίβ, την ιταλική Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο, την Τουρκ Τέλεκομ, την Ανατολού Εφές και πριν από τον Ολυμπιακό την Παρτίζαν. Στη φετινή Ευρωλίγκα σε σύνολο 17 αγώνων είχε μέσον όρο 23.36 λεπτά, 10,6 πόντους, 6,1 ριμπάουντ, 2,1 ασίστ και 1,2 κλέψιμο. Στην Αδριατική Λίγκα, σε σύνολο 10 αγώνων, είχε 5,4 πόντους, 3,4 ριμπάουντ και 1 ασίστ.
Πάντα ίδιο νούμερο
Το νήμα της ζωής του Τζόουνς, άρχισε ουσιαστικά να ξετυλίγεται με μια τραγωδία. Το 2002, δύο ημέρες προτού κλείσει τα πέντε του χρόνια, ο πατέρας του, Λέστερ Τζόουνς, βούτηξε στον ποταμό, σε μια καταδίωξη από την αστυνομία, και πνίγηκε. Η μητέρα του ανέλαβε αμέσως δράση. Πήρε τους δύο γιους της -τον Ταϊρίκ και τον αδερφό του Νταχούν-, τους πήγε σε ένα παγωτατζίδικο και εκεί τους είπε τι είχε συμβεί. Η Πετρόνια Μπέιλι -«Γουίνι» τη φωνάζουν συνήθως- άφησε πίσω της ό,τι είχε συμβεί χωρίς να διαγράψει από τη ζωή των παιδιών της τον πατέρα τους, που έπαιζε και αυτός μπάσκετ, και σήκωσε τα μανίκια για να μεγαλώσει τα παιδιά της.
Τον Νταχούν και τον «88», όπως φώναζε πάντα τον Ταϊρίκ ο πατέρας του, καθώς είχε γεννηθεί 8,8 κιλά. Εξού και ο αριθμός στη φανέλα του. Η Γουίνι είχε μεταναστεύσει μαζί με τον αδερφό της από την Τζαμάικα στο Κονέκτικατ όταν ήταν 11 ετών. Το 1990, στο Λύκειο, γνώρισε τον πατέρα τού Ταϊρίκ. Ο Λέστερ είχε μεταναστεύσει στις ΗΠΑ από τις Μπαχάμες, οι γονείς ήταν από την Τζαμάικα, έπαιζε μπάσκετ και η Γουίνι ήταν αστέρας του στίβου στο Λύκειο. «Ο Λέστερ φιλοδοξούσε να φτάσει στο NBA, αλλά αυτό δεν συνέβη ποτέ και μετά ήθελε επίσης να γίνει σεφ», έχει πει η Γουίνι. Σήμερα, ο Νταχούν είναι σεφ και ο Ταϊρίκ παίζει μπάσκετ, ενώ εκτός από το «88» έχει κάνει τατουάζ το «32», που είναι ο αριθμός με τον οποίο αγωνιζόταν ο πατέρας του, και δίπλα έχει ένα αστέρι για τον αδερφό του, τον οποίο ο πατέρας τους φώναζε «νέο αστέρι».
Η Βίβλος και ο Φιτζέραλντ
Αμερικανικό ποδόσφαιρο έπαιζε αρχικά ο Ταϊρίκ, ήταν μάλιστα καλός, αλλά τον κέρδισε το μπάσκετ, πάντα με την υποστήριξη της μητέρας του. Αυτή που δεν έλειψε ποτέ από δίπλα του, ακόμα και όταν οι αποστάσεις δεν το επιτρέπουν. Ακόμα και όταν χρειάζεται να χάσει τον ύπνο της λόγω της διαφοράς ώρας με την Αμερική στην οποία ζει, προκειμένου να μιλήσει τηλεφωνικά με τον Ταϊρίκ. Μια οικογενειακή παράδοση που λογικά θα συνεχιστεί και τώρα που ο 29χρονος Αμερικανός θα φορά την ερυθρόλευκη φανέλα.
«Μιλάμε λίγο πριν από τους αγώνες, σε κάθε παιχνίδι», έχει πει η Γουίνι. «Πρόκειται για κάτι που έχει να κάνει με τη Βίβλο. Θα του διαβάσω πάντα το εδάφιο της ημέρας για να τον ενημερώσω ότι ο Θεός είναι πρόθυμος και ικανός να κάνει εξαιρετικά πράγματα και πολλά. Επειτα, έχουμε ένα απόφθεγμα που λέμε ο ένας στον άλλον, πάντα προτού βγει για να παίξει. Εγώ λέω ‘‘κάνε το καλύτερο που μπορείς” και εκείνος προσθέτει ‘‘και ο Θεός θα κάνει τα υπόλοιπα”». Για τη μητέρα του Ταϊρίκ, που μεγάλωσε μόνη της τα δύο παιδιά της, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. «Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα αν δεν βάζεις τον Θεό πάνω απ’ όλα».
Ο Ταϊρίκ Τζόουνς λατρεύει την τζαμαϊκανή κουζίνα, τον σκύλο του και χαλαρώνει διαβάζοντας ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1925, συμπτωματικά έτος ίδρυσης του Ολυμπιακού. Πρόκειται για το βιβλίο «Ο υπέροχος Γκάτσμπι», μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ, το οποίο έγινε ταινία, το 2012, σε σκηνοθεσία Μπαζ Λούρμαν και σενάριο του ίδιου με τον Κρεγκ Πιρς και πρωταγωνιστές τους Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Τόμπι Μαγκουάιρ. «Δεν ξέρω γιατί το επιλέγω πάντα, ίσως γιατί το έχω διαβάσει τόσο πολύ. Η γλώσσα, το ύφος, μου αρέσουν τα πάντα σε αυτό, απλά το λατρεύω», έχει πει.
Εφημερίδα «Κυριακάτικη Απογευματινή»
