Μεγάλη είναι η συζήτηση που έχει ανοίξει μετά την επιστροφή της Λίντσεϊ Βον στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και το άδοξο τέλος στον αγώνα κατάβασης όπου πήρε μέρος. Η Αμερικανίδα οδηγήθηκε στο χειρουργείο μετά την άσχημη πτώση που είχε, 12,5 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του αγώνα, μόλις μία εβδομάδα έπειτα από μία παρόμοια πτώση σε αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου, η οποία προκάλεσε ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου στο αριστερό γόνατό της.
Αμέσως μετά τον σοβαρό τραυματισμό της 41χρονης ειδικοί σε θέματα αθλητισμού και γιατροί άρχισαν να σχολιάζουν στα social media και οι περισσότεροι να θέτουν ένα ζήτημα ιατρικής και αθλητικής ηθικής. Να αναρωτιούνται αν η απόφασή της να αγωνιστεί ήταν απερίσκεπτη και κυρίως ποιος αποφασίζει πότε ένας τραυματισμένος αθλητής είναι κατάλληλος να αγωνιστεί και ποιο μήνυμα στέλνει αυτή η επιλογή.
Τη δεδομένη χρονική στιγμή η ευθύνη για την απόφαση βαρύνει κυρίως τις εθνικές ομοσπονδίες και όχι τον διεθνή φορέα. «Η FIS (σ.σ. Διεθνής Ομοσπονδία Σκι και Σνόουμπορντ) αποτελείται από εθνικές ομοσπονδίες σκι και αυτές οι ομοσπονδίες είναι υπεύθυνες για τη φροντίδα των δικών τους αθλητών», δήλωσε ο διευθυντής αγώνων Πίτερ Γκέρντολ στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters. «Προς το παρόν, παραμένει ευθύνη κάθε εθνικής ομοσπονδίας σκι ή της εθνικής Ολυμπιακής επιτροπής να αποφασίσει αν ένας αθλητής είναι αρκετά υγιής για να αγωνιστεί».
Ο Γκέρντολ τόνισε πώς μία άλλη αθλήτρια, που έπεσε στον ίδιο αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου με τη Βον, η Μάρτι Μόνσεν, εμποδίστηκε να αγωνιστεί στην Κορτίνα την Κυριακή από τη νορβηγική ομοσπονδία. «Η Νορβηγίδα που έπεσε στο Κραν-Μοντανά ήταν εδώ, αλλά στο τέλος αποφάσισαν να μην την αφήσουν να ξεκινήσει για λόγους ασφαλείας», είπε.
Κανόνας ράγκμπι
Για τον Ζαν-Πιερ Πακλέ, Γάλλο γιατρό με εξειδίκευση στην αθλητιατρική, γνωστό κυρίως από τη θητεία του ως επικεφαλής ιατρού της Εθνικής Γαλλίας στο ποδόσφαιρο μεταξύ 2004 και 2008, πρόκειται για το σταυροδρόμι στο οποίο η ιατρική και η ηθική συναντιούνται. «Πολλοί αθλητές που συνεχίζουν για χρόνια δεν έχουν υγιείς αρθρώσεις όταν είναι πλέον μεγάλοι σε ηλικία. Έχει ένας γιατρός το δικαίωμα να επιτρέψει τη συνέχιση μιας καριέρας αν υπάρχει κίνδυνος σοβαρών εκφυλιστικών τραυματισμών; Αυτό είναι θέμα αθλητικής ηθικής». Ο Πακλέ υποστηρίζει ότι σαφή πρωτόκολλα επιστροφής στο παιχνίδι ύστερα από τραυματισμό, παρόμοια με τους κανόνες διάσεισης στο ράγκμπι, θα μπορούσαν να βοηθήσουν, αλλά η εφαρμογή τους σε όλα τα αθλήματα θα ήταν πολύπλοκη και σίγουρα όχι εύκολη. Στο ερασιτεχνικό ράγκμπι ισχύει ο κανόνας «Recognise and Remove» («Αναγνώριση και Απομάκρυνση»). Σύμφωνα με αυτόν, αν ένας παίκτης εμφανίσει συμπτώματα διάσεισης ή υπάρχει υποψία, πρέπει να απομακρυνθεί αμέσως από το παιχνίδι. Μάλιστα δεν επιτρέπεται να επιστρέψει την ίδια ημέρα, ανεξαρτήτως αν τα συμπτώματα υποχωρήσουν γρήγορα. Στο επαγγελματικό ράγκμπι εφαρμόζεται ακόμα πιο σχολαστικό πρωτόκολλο.
Ατομική ευθύνη
Η Ιταλίδα σκιέρ Φεντερίκα Μπρινιόνε τάχθηκε υπέρ της ατομικής ευθύνης. «Είναι δική της επιλογή. Το σώμα της είναι δικό της και αποφασίζει τι θα κάνει», είπε για τη Βον. «Το σώμα σου είναι δικό σου και εσύ αποφασίζεις. Είναι πάντα μια επιλογή αν θέλεις να αγωνιστείς ή όχι. Δεν εξαρτάται από τους άλλους. Εξαρτάται μόνο από εσένα».
Η 41χρονη Βον, η οποία είχε υποστεί ρήξη χιαστού συνδέσμου στον αγώνα του Κραν-Μοντανά, στον οποίο δύο άλλες σκιέρ έπεσαν και ακυρώθηκαν, ήταν αποφασισμένη να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες, λέγοντας νωρίτερα αυτή την εβδομάδα: «Κάναμε εκτεταμένη θεραπεία και συμβουλευτήκαμε γιατρούς, πήγαμε στο γυμναστήριο και σήμερα πήγα για σκι. Και λαμβάνοντας υπόψη σε ποια κατάσταση είναι το γόνατό μου, το νιώθω σταθερό, νιώθω δυνατή».
Ολοκλήρωσε την προπόνηση κατάβασης την Παρασκευή χωρίς πρόβλημα ενόψει του αγώνα της Κυριακής στην Κορτίνα ντ’ Αμπέτσο, τερματίζοντας τρίτη, κάτι που τότε διέλυσε κάθε αμφιβολία για τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
«Αυτό προφανώς δεν είναι αυτό που ήλπιζα. Έχω δουλέψει πολύ σκληρά για να έρθω σε αυτούς τους Αγώνες», είπε για την απόφασή της να αγωνιστεί με τραυματισμό. «Ξέρω ποιες ήταν οι πιθανότητές μου πριν από το ατύχημα και ξέρω ότι δεν ήταν οι ίδιες που είναι σήμερα. Αλλά ξέρω ότι υπάρχει ακόμα μία ευκαιρία. Και όσο υπάρχει ακόμα μία ευκαιρία, θα προσπαθήσω».
Όσο και αν προσπάθησε, δεν τα κατάφερε. Όπως αναλύει το Associated Press, το καθοριστικό σημείο της πίστας δεν ήταν το εντυπωσιακό Tofana Schuss -το στενό πέρασμα όπου οι αθλήτριες αγγίζουν τα 130 χιλιόμετρα/ώρα- αλλά ένα δεξί σαμαράκι με ανάποδη κλίση και ελαφριά ανηφόρα. Εκεί ακριβώς κρίνονται οι ταχύτητες για όλη τη συνέχεια της διαδρομής. «Αν δεν πάρεις τη σωστή γραμμή, καταλήγεις να ανεβαίνεις και χάνεις τα πάντα», εξήγησε στο Associated Press ο παλαίμαχος Ιταλός σκιέρ Κριστιάν Γκεντίνα.
Κάποιοι επικριτές επισήμαναν ότι η Βον είχε πράγματι ξεπεράσει κατά πολύ το όριό της, αποκαλώντας τη θρυλική αλπική σκιέρ «απερίσκεπτη», «εγωίστρια» και «ηλίθια» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αλλά ενώ οι ερασιτέχνες κατήγγειλαν τη Βον επειδή «πήρε τη θέση κάποιας», οι αθλητικές προσωπικότητες διαφωνούν.
«Είναι τραγικό», δήλωσε ο πρόεδρος της FIS, Γιόχαν Έλιας, ο οποίος ήταν παρών στον αγώνα. «Αλλά τι να πω; Είναι αγώνες σκι και γνωρίζοντας τη Λίντσεϊ δεν θα την απέκλεια μέχρι το 2030».
Εφημερίδα Απογευματινή
