Η ζωή μας έχει περάσει πλέον στο τι τρεντάρει γενικά. Από τη μόδα και τη διασκέδαση μέχρι τη φιλοσοφία της ζωής και τον αθλητισμό. Για το τελευταίο, το όνομα του Χρήστου Κόντη τρεντάρει τις τελευταίες ημέρες. Ο ΟΦΗ προκρίθηκε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας για δεύτερη σερί χρονιά. Πέρυσι το έκανε με τον Μίλαν Ράσταβατς στον πάγκο, αλλά φέτος η νέα επιτυχία, που είναι ακόμα πιο δύσκολη, έχει την υπογραφή του Χρήστου Κόντη. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να επαναλαμβάνουν τέτοιες επιτυχίες ομάδες όπως ο ΟΦΗ. Φυσικά και η κρητική ομάδα έχει τη δική της τεράστια ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά δεν συγκαταλέγεται στις λεγόμενες μεγάλες ομάδες, οι οποίες φτάνουν σερί σε τελικούς Κυπέλλου. Οπότε, από αυτή την οπτική, το γεγονός ότι οι «ασπρόμαυροι» είναι στον τελικό του Κυπέλλου για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν δίνει μια άλλη αξία. Ο «στρατηγός» πλέον Χρήστος Κόντης θα καταγράψει τον δεύτερο τελικό στην ιστορία του ως πρώτου προπονητή. Ο προηγούμενος ήταν το 2024 με τον Παναθηναϊκό, όπου πήρε τον τίτλο ως υπηρεσιακός με το 1-0 κόντρα στον Άρη.
Ο Γιοβάνοβιτς
Στα 50 του χρόνια ο Έλληνας προπονητής χτίζει τον δικό του μύθο. Έναν μύθο τον οποίο οφείλει στον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Με τον Σέρβο τεχνικό συνδέθηκε στον ΑΠΟΕΛ, όπου αρχικά τον είχε ως προπονητή και εκείνος ήταν από τους κομβικούς παίκτες της κυπριακής ομάδας. «Μου είχε πει περίπου δυόμισι χρόνια πριν σταματήσω το ποδόσφαιρο πως θα γίνω σπουδαίος προπονητής. Εμένα εκείνη την εποχή το να γίνω προπονητής δεν μου περνούσε καν από το μυαλό», είχε πει ο Χρήστος Κόντης σε μία από τις συνεντεύξεις του.
Στο ξεκίνημα της σεζόν 2011-12 ο Κόντης αποτέλεσε τον πρωταγωνιστή του ΑΠΟΕΛ στα προκριματικά του Champions League, βοηθώντας τα μέγιστα στην πρόκριση στη φάση των ομίλων. Ένα πρόβλημα στην καρδιά όμως τον οδηγεί σε πρόωρο τέλος από την ενεργό δράση σε ηλικία 36 ετών. «Θα γίνεις βοηθός μου», του είχε πει τότε ο Γιοβάνοβιτς. Του έδωσε έναν… αέρα περίπου 25 ημερών και στη συνέχεια ο Κόντης ακολούθησε τον Γιοβάνοβιτς. Εκείνη τη σεζόν ο ΑΠΟΕΛ έγραψε ιστορία, φτάνοντας στα προημιτελικά του Champions League, για να αποκλειστεί με δύο ήττες από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Το δικό του μερίδιο ευθύνης είχε και ο Χρήστος Κόντης, ο οποίος συνεργάστηκε πολλά χρόνια με τον νυν εκλέκτορα της Εθνικής Ελλάδας. Αφού κάθισε στα θρανία παράλληλα για να πάρει τα απαραίτητα διπλώματα της UEFA, άρχισε να δημιουργεί τον δικό του προπονητικό χαρακτήρα. Τη σεζόν 2017-18 έγινε επίσης βοηθός του Τάκη Λεμονή στον Ολυμπιακό, ενώ προς το φινάλε της σεζόν πήρε και τον ρόλο του υπηρεσιακού κόουτς, στο μεταβατικό στάδιο μέχρι να αναλάβει ο Πέδρο Μαρτίνς.
Οι επιρροές
Οι προπονητικές επιρροές του έρχονται από την Ιβηρική Χερσόνησο και περισσότερο από την ισπανική σχολή, σε συνδυασμό με τη σκληράδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στην αμυντική λειτουργία. Ωστόσο μεγάλο ρόλο στους προπονητές παίζει και η συμπεριφορά τους. Ο Χρήστος Κόντης δεν είναι από αυτούς που παίρνουν… μαστίγιο. Του αρέσει ο πιο ήρεμος τρόπος και να φωνάζει μόνο όπου χρειάζεται. Βασίζεται πολύ στις προσωπικές σχέσεις. Θέλει να αναπτύσσει φιλικές σχέσεις και να μιλάει πολύ, δείχνοντας σεβασμό, τον οποίο θέλει και από την άλλη πλευρά. Παρακολουθεί τα παιχνίδια ήρεμος από τον πάγκο και σπάνια θα… εκραγεί.
Παροτρύνει τους παίκτες να δίνουν το κάτι παραπάνω στεκόμενος δίπλα τους. Το τηλέφωνό του είναι ανοιχτό μέρα και νύχτα για όποιον από τους ποδοσφαιριστές του θελήσει να τον πάρει για να μιλήσουν ακόμα και για προσωπικά θέματα. Αυτό κάνει και στον ΟΦΗ, τον οποίο πήρε από τα… τάρταρα και πλέον τον έχει στην οκτάδα του πίνακα της βαθμολογίας και στον τελικό του Κυπέλλου. Με το που ανέλαβε, στις 29 Οκτωβρίου, άρχισε να μιλάει πολύ με όλους τους παίκτες και τον καθένα ξεχωριστά ώστε να τους κάνει να αισθανθούν άνετα και να τα δώσουν όλα για την ομάδα.
Η άρνηση στον Παναθηναϊκό
Η φετινή σεζόν ήταν ιδιαίτερη για τον Χρήστο Κόντη. Η απόφαση που είχε πάρει ήταν ότι πλέον δεν θα πήγαινε ποτέ ξανά σε κάποια ομάδα ως υπηρεσιακή λύση. Είχε κάνει το… αγροτικό του, είχε παρακολουθήσει και πολλούς μεγάλους προπονητές και ήταν έτοιμος για την πρώτη πολύ καλή δική του δουλειά. Ωστόσο κάπου στις αρχές Σεπτεμβρίου τον κάλεσε ο Παναθηναϊκός, ο οποίος ήταν έτοιμος να λύσει τη συνεργασία του με τον Ρουί Βιτόρια. Το δέλεαρ να αναλάβει ξανά ήταν μεγάλο, αλλά ήθελε από υπηρεσιακός, αν άλλαζε άμεσα την εικόνα της ομάδας, να είχε την ευκαιρία να γίνει μόνιμος. Κάτι που ήταν δύσκολο να αποδεχθούν οι «πράσινοι», αλλά εκείνη την εποχή τον ήθελαν για να ηρεμήσει τα πράγματα. Η ευκαιρία ήταν μεγάλη για τον 50χρονο τεχνικό που τελικά πείστηκε και πήρε ξανά τον ρόλο του μόνιμου. Η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκε και στη συνέχεια ήρθε ο Ράφα Μπενίτεθ. Του ζητήθηκε να μείνει και να ενσωματωθεί στο τεχνικό τιμ του Ισπανού, κάτι που ζήτησε και ο ίδιος. Ωστόσο ο Κόντης ήταν αποφασισμένος να κάνει τη δική του δουλειά και αποχώρησε. Λίγο μετά ήρθε ο ΟΦΗ, ο οποίος του πρόσφερε απλόχερα και τις συνθήκες που επιθυμούσε, ενώ υπήρχε και η δυνατότητα να κάνει και τις μεταγραφές που θα ήθελε τον Ιανουάριο. Έτσι ξεκίνησε τη συνεργασία του με την κρητική ομάδα.
Το πρόβλημα στην καρδιά και το τέλος της καριέρας του
Οι ποδοσφαιρικές παραστάσεις του Χρήστου Κόντη περιλαμβάνουν τον Ολυμπιακό, την ΑΕΚ αλλά και τον Πανιώνιο μεταξύ άλλων ως παίκτη. Στον ΑΠΟΕΛ γράφτηκε το τέλος της ποδοσφαιρικής καριέρας του. Ένα τέλος που προήλθε από το πρόβλημα που έβγαλε στην καρδιά. Σε μια συνέντευξή του στην ιστοσελίδα sport24.gr είχε μιλήσει για εκείνη τη δύσκολη στιγμή.
Στην Κύπρο
Όλα έγιναν στην πρεμιέρα του κυπριακού πρωταθλήματος της σεζόν 2011-12. «Την Κυριακή πριν από την πρεμιέρα του πρωταθλήματος με την ΑΕΚ Λάρνακας ένιωσα ένα κάψιμο στο στήθος. Το είπα στον γιατρό και μου είπε πως θα το παρακολουθήσουμε. Πήγα κανονικά στο ξενοδοχείο, έφαγα, κοιμήθηκα κανονικά και θεώρησα πως ήταν απλώς ένα κρύωμα. Πάμε στο γήπεδο, αρχίζω το ζέσταμα και αισθάνομαι ξανά τον ίδιο πόνο. Το λέω στο ημίχρονο στον γιατρό και μου λέει πως όταν τελειώσει το παιχνίδι θα το δούμε αναλυτικά. Τελειώνει το παιχνίδι, φέρνουμε ισοπαλία 0-0, έχω παίξει μέτρια, είμαι μέσα στα νεύρα, πάω στο flash interview και μου λένε όλοι πως έχω γίνει κάτασπρος. Πηγαίνω στο νοσοκομείο, κάνω καρδιογράφημα, το οποίο είναι καθαρό και επιστρέφω στο σπίτι μου. Την ώρα που μιλάω με τον πατέρα μου μέσω Skype αρχίζω να ιδρώνω, του ζητάω να το κλείσουμε γιατί δεν αισθάνομαι καλά και ξαφνικά νιώθω ένα μούδιασμα και μία αίσθηση σαν να σε πατάει ελέφαντας στο στήθος. Δεν ήξερα τι έχω πάθει. Δεν μου πήγε το μυαλό στο έμφραγμα, γιατί σκεφτόμουν πως είμαι αθλητής. Φωνάζω τη γυναίκα μου και καλούμε τον γιατρό στο σπίτι. Το θετικό ήταν πως είχα τις αισθήσεις μου. Και αυτό οφειλόταν στο γεγονός πως είχα μεγάλες αρτηρίες λόγω του αθλητισμού και ο θρόμβος δεν έφραξε ολοκληρωτικά την κεντρική αρτηρία», είχε πει, προσθέτοντας:
«Πήγα στο νοσοκομείο, μου έκαναν θρομβόλυση, μου έσπασαν τον θρόμβο και την επόμενη μέρα έκανα το στεφανιαίο στεντ. Ευτυχώς δεν μου έμεινε κάποιο κουσούρι. Διότι συνήθως το έμφραγμα σου αφήνει κάποιο πρόβλημα στην καρδιά. Νεκρώνει ένα κομμάτι της και λειτουργεί στο 60%-70%. Όμως ήμουν τυχερός, διότι βρισκόμουν στο σπίτι μου και ο γιατρός μου, ο Κωνσταντίνος Σχίζας, ήταν καθ’ οδόν, επειδή του είχα ζητήσει να μου φέρει κάποια χάπια, θεωρώντας πως αντιμετωπίζω κάποια παλινδρόμηση στομάχου. Τελικά ήταν κάτι πολύ πιο σοβαρό, αλλά το αντιμετωπίσαμε σωστά».
Το στρες
Όσο για την αιτία του προβλήματος που έβγαλε στην καρδιά, είχε πει: «Η προσπάθεια να αποδείξω πράγματα, επειδή είχα πάρει συμβόλαιο τελευταία στιγμή από τον ΑΠΟΕΛ και ήταν μικρό οικονομικά, μου δημιούργησε μεγάλο στρες, το οποίο “έσκασε” μέσα μου και δημιουργήθηκε το πρόβλημα υγείας. Πήγα απευθείας στο νοσοκομείο, οι γιατροί μού είπαν πως είναι όλα καλά, απλώς θα πρέπει να σταματήσω το ποδόσφαιρο. Το σημαντικό ήταν πως άμεσα ο Γιοβάνοβιτς με φώναξε και μου πρότεινε να γίνω βοηθός του». Ο Σέρβος τεχνικός τού είπε να ξεκουραστεί για 20 με 25 ημέρες και μετά να γυρίσει και να ενταχθεί στο τιμ του. Ήταν μία δύσκολη απόφαση, καθώς στο μυαλό του είχε ότι θα επαιζε για δύο ακόμα χρόνια μπάλα και μετά θα έβαζε τέλος στην καριέρα του. «Όταν θα ένιωθα πως δεν μπορώ πλέον να αποδώσω, θα σταματούσα. Δεν είχα σκοπό ούτε να ξεφτιλίζομαι ούτε να κάνω τον κομπάρσο σε μια ομάδα και να παίρνω τον μισθό μου. Ήθελα πάντα να είμαι πρωταγωνιστής», είχε επισημάνει. Τελικά δέχθηκε την πρόταση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς και φυσικά δεν το έχει μετανιώσει. Η μετάβαση από τον αγωνιστικό χώρο στον πάγκο δεν του έπεσε… βαριά. Γιατί παρέμενε στο ποδόσφαιρο και κοντά στους παίκτες, όπου ήταν και ο ίδιος. Αποτέλεσε και τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές, καθώς με τον χαρακτήρα του φρόντιζε να ηρεμεί καταστάσεις και να δίνει τις κατάλληλες εξηγήσεις.
Eφημερίδα Απογευματινή
