Άραγε τι θα έχουν να πουν ο Τζιοβάνι Τραπατόνι και ο Αρίγκο Σάκι με αυτή την εικόνα της Εθνικής Ιταλίας; Δύο εμβληματικοί προπονητές, οι οποίοι έφεραν νέες τακτικές στο ποδόσφαιρο. Πολύ περισσότερο ο Μαρτσέλο Λίπι, ο οποίος το 2006 οδήγησε τη «Σκουάντρα Ατζούρα» στην κατάκτηση του τέταρτου Παγκοσμίου Κυπέλλου στην ιστορία της. Ακόμα και ο Κάρλο Αντσελότι, μία ακόμα προπονητική μορφή που ύμνησε το ιταλικό ποδόσφαιρο. Ωστόσο σε αυτήν τη σύγχρονη εποχή για ποιο ιταλικό ποδόσφαιρο να μιλήσουμε; Η ταυτότητα έχει χαθεί και θα τρίζουν τα… κόκαλα του θρυλικού Βιτόριο Πότσο, ο οποίος δίδαξε τακτική τη δεκαετία του 1930, οδηγώντας την Εθνική Ιταλίας σε δύο σερί κατακτήσεις Μουντιάλ, το 1934 και το 1938. Από προχθές το βράδυ η Ιταλία κλαίει και μια χώρα που λατρεύει το ποδόσφαιρο λέει πως η αγαπημένη Εθνική «έχει πεθάνει».
Χωρίς ταυτότητα
Αναλύσεις επί αναλύσεων και αναφορές στη «στρογγυλή θεά» από ιστορικούς, πολιτικούς, θρυλικές μορφές και όχι μόνο, όπου όλες συγκλίνουν σε ένα γεγονός. Πως η Ιταλία έχει ξεμείνει από αγωνιστική ταυτότητα και χρειάζεται μια ριζική αλλαγή από τα θεμέλιά της. Το κλάμα και η συγγνώμη του Τζενάρο Γκατούζο μετά το τέλος του ματς με τη Βοσνία και τον αποκλεισμό στα πέναλτι δεν μπορούν να καλύψουν το πρόβλημα. Ίσα ίσα για τον ίδιο, ο οποίος έχει κάνει μια σπουδαία καριέρα ως παίκτης, εκείνο που θα τον… σέρνει πλέον είναι πως ήταν ο τεχνικός αυτής της τελευταίας αποτυχίας, η οποία ήταν ιστορική. Ποτέ άλλοτε εθνική ομάδα η οποία έχει κατακτήσει Παγκόσμιο Κύπελλο δεν έμεινε εκτός από την τελική του φάση τρεις σερί φορές. Σύσσωμος ο ιταλικός Τύπος κάνει λόγο για μια εθνική τραγωδία. Ο τίτλος τον οποίο χρησιμοποίησαν πολύ ήταν ο εξής: «Tutti a casa». Δηλαδή «Όλοι μένουμε σπίτι». Στο παρελθόν υπήρξε μία διάσημη ιταλική ταινία με ανάλογο τίτλο, η οποία αναφερόταν στην κατάρρευση του ιταλικού στρατού μετά την ανακωχή του 1943 κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κλείνει η σχολή
Το κλείσιμο της διάσημης ποδοσφαιρικής ιταλικής σχολής είναι δεδομένο και πρέπει να δημιουργηθεί μια νέα. Κάτι που επισήμανε και ο υπουργός Αθλητισμού της Ιταλίας, Αντρέα Αμπόντι. «Ευχαριστώ την ομάδα και τον προπονητή για την αφοσίωση που έδειξαν το βράδυ της Τρίτης, αλλά είναι εμφανές ότι το ιταλικό ποδόσφαιρο πρέπει να ξαναχτιστεί και αυτή η διαδικασία πρέπει να ξεκινήσει με την ανανέωση της ηγεσίας της FIGC (σ.σ. ιταλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία)», είπε αρχικά και συνέχισε: «Το ποδόσφαιρο είναι ένα άθλημα και σε περιόδους στρατιωτικής και οικονομικής κρίσης όπως αυτή δεν πρέπει να επιβαρύνεται με υπερβολικές έννοιες. Από την άλλη πλευρά, είναι αναμφισβήτητο ότι το ποδόσφαιρο είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό άθλημα, ειδικά στην Ιταλία, όπου έχει γίνει μέρος της λαϊκής κουλτούρας, μια κοινοτική τελετουργία και μια πηγή διεθνούς κύρους. Με θλίβει η σκέψη ότι υπάρχει μια ολόκληρη γενιά παιδιών και νέων που δεν έχουν ακόμη βιώσει τον ενθουσιασμό να παρακολουθούν την εθνική ομάδα να παίζει σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο».
Εφημερίδα Απογευματινή
