«Αθόρυβη επιδημία», που αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες νοσηλειών και θανάτων παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας, χαρακτηρίζουν οι ειδικοί την καρδιακή ανεπάρκεια, μία χρόνια και εξελισσόμενη νόσο, από την οποία υπολογίζεται ότι πάσχουν στη χώρα μας περίπου 300.000 άνθρωποι.
200-300 ασθενείς με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια υπάρχουν αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα
Πρόκειται για μία πολύ συχνή και πολύ σοβαρή πάθηση, κατά την οποία η καρδιά αδυνατεί να καλύψει με επαρκή ποσότητα αίματος τις ανάγκες του οργανισμού και από την οποία πάσχει περίπου το 3% του ενήλικου πληθυσμού αλλά και πάνω από το 10% των ατόμων άνω των 70 ετών, με ένα στα τέσσερα άτομα άνω των 40 ετών να είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αναπτύξει τη νόσο κατά τη διάρκεια της ζωής του.
3% του ενήλικου πληθυσμού στη χώρα μας πάσχει από καρδιακή ανεπάρκεια
Σύμφωνα με την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία, η οποία ξεκινά καμπάνια ενημέρωσης του γενικού πληθυσμού για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας με σύνθημα «ό,τι δεν φαίνεται, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει», εκδηλώνεται με ποικιλία συμπτωμάτων όπως δύσπνοια, οίδημα στα κάτω άκρα, εύκολη κόπωση και μειωμένη ικανότητα για σωματική δραστηριότητα, συμπτώματα που επιβαρύνουν πολύ την ποιότητα ζωής και συχνά αποδίδονται εσφαλμένα στη «φυσιολογική γήρανση».
1 στα 4 άτομα άνω των 40 ετών είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα νοσήσει
Προκαλείται από πάρα πολλά αίτια (στεφανιαία νόσος και έμφραγμα μυοκαρδίου, μυοκαρδιοπάθειες, βαλβιδοπάθειες, χρόνια αρτηριακή υπέρταση, συγγενείς καρδιοπάθειες, κολπική μαρμαρυγή και άλλα) και ουσιαστικά είναι η κατάληξη όλων των καρδιαγγειακών παθήσεων.
Πρόληψη
Η καρδιακή ανεπάρκεια δεν είναι αναπόφευκτη, αλλά μπορεί να προληφθεί.
Η πρόληψη ξεκινά με τον έλεγχο των βασικών παραγόντων κινδύνου, που είναι οι εξής:
* Υπέρταση, ιδιαίτερα συχνή στον ελληνικό πληθυσμό
* Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
* Παχυσαρκία και καθιστική ζωή
* Κατανάλωση αλκοόλ και κάπνισμα
* Αρρυθμίες (κυρίως κολπική μαρμαρυγή)
Η έγκαιρη διάγνωση της νόσου είναι πολύ σημαντική για την έναρξη εξατομικευμένης θεραπείας. Τα τελευταία χρόνια η επιστημονική έρευνα έχει φέρει επανάσταση στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, που περιλαμβάνει σήμερα πολλά διαφορετικά φάρμακα και εμφυτεύσιμες συσκευές ρυθμού (απινιδωτές, αμφικοιλιακοί βηματοδότες).
Οι ιδιαίτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα μας επιδεινώθηκαν λόγω της οικονομικής κρίσης και της γήρανσης του πληθυσμού
Κωνσταντίνος Τούτουζας, καθηγητής Καρδιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Διαχείριση
Σύμφωνα με όσα δηλώνει στην «Απογευματινή» ο πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας και ένας από τους κορυφαίους Έλληνες καθηγητές Καρδιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Τούτουζας, «η χώρα μας αντιμετωπίζει ιδιαίτερες προκλήσεις στη διαχείριση της καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς αυτές επιδεινώθηκαν τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης και της γήρανσης του πληθυσμού».
Κάποιες από τις προκλήσεις είναι, σύμφωνα πάντα με τον κ. Τούτουζα, οι παρακάτω:
* Υποδιάγνωση: Εκτιμάται ότι σημαντικός αριθμός ασθενών παραμένει αδιάγνωστος για χρόνια λόγω μη ειδικών συμπτωμάτων και ελλιπούς ευαισθητοποίησης.
* Καθυστερημένη πρόσβαση σε ειδικές υπηρεσίες: Η έλλειψη ιατρείων καρδιακής ανεπάρκειας εκτός μεγάλων αστικών κέντρων δυσκολεύει τη διαχείριση των ασθενών.
* Μεγάλος αριθμός επανεισαγωγών: Οι έκτακτες και επανειλημμένες νοσηλείες λόγω απορρύθμισης της νόσου, εκτός από τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, επιβαρύνουν σοβαρά το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με εκτιμώμενο κόστος εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ κάθε χρόνο.
* Ανισότητες στη θεραπεία: Δεν έχουν όλοι οι ασθενείς της χώρας ισότιμη πρόσβαση στις σύγχρονες θεραπείες που προτείνουν οι ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες.
* Ελλείψεις στην αντιμετώπιση της προχωρημένης καρδιακής ανεπάρκειας: Υπολογίζεται ότι στη χώρα μας υπάρχουν 200-300 ασθενείς με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια, οι οποίοι δεν λαμβάνουν τις θεραπείες που είναι διαθέσιμες στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, με αποτέλεσμα η θνητότητα σε αυτούς να φθάνει το 50% στους 6-12 μήνες. Η μεταμόσχευση καρδιάς παραμένει σε χαμηλούς αριθμούς λόγω του μικρού αριθμού δοτών, ενώ οι συσκευές χρόνιας υποβοήθησης της κυκλοφορίας χρησιμοποιούνται σε ελάχιστο αριθμό ασθενών.
10% των ατόμων σήμερα άνω των 70 ετών έχει αναπτύξει τη νόσο
* Δεν υπάρχουν ακόμη προγράμματα καρδιακής αποκατάστασης, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτό δυσκολεύει πολύ την επανένταξη των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια σε μια κανονική ζωή και λειτουργική καθημερινότητα».
Εφημερίδα Απογευματινή
