Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για Μαζωνάκη: «Εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή, παιδί του Θεού»

«Στάθηκε πάντα, ανώνυμα και σιωπηλά, δίπλα σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη», ανέφερε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος
15:47 - 14 Σεπτεμβρίου 2026
Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος

Συγκλονισμένος από τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος, ο οποίος αναφέρθηκε στην προσωπική σχέση και τις συζητήσεις που είχε με τον τραγουδιστή, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Ο Αρχιεπίσκοπος χαρακτήρισε τον Γιώργο Μαζωνάκη «άνθρωπο με ιδιαίτερα χαρίσματα, εσωτερικούς προβληματισμούς και υπαρξιακές αναζητήσεις», υπογραμμίζοντας την ευαισθησία και την προσωπικότητά του.

«Ο Γιώργος ήταν ένα παιδί του Θεού. Και μέσα στο σκοτάδι -γιατί όλοι μας ανεξαιρέτως δοκιμαζόμαστε από το σκοτάδι- ανακάλυπτε πάντα την έξοδο προς το Φως», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Όπως σημείωσε, είχε προσωπική γνωριμία και επαφή με τον τραγουδιστή, με τις συναντήσεις και τις συζητήσεις τους να πραγματοποιούνται μακριά από τη δημοσιότητα.

Οι «αθέατες πράξεις αληθινής αγάπης»

Ο κ.κ. Ιερώνυμος αναφέρθηκε και στη στήριξη που, όπως είπε, παρείχε ο Γιώργος Μαζωνάκης σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη, χωρίς να επιδιώκει την αναγνώριση.

«Στάθηκε πάντα, ανώνυμα και σιωπηλά, γιατί έτσι συνειδητά επέλεγε, δίπλα σε συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη, χωρίς να ζητά αναγνώριση και χωρίς να μετατρέπει αυτή την ανάγκη του άλλου σε αφορμή προσωπικής προβολής», ανέφερε.

Παράλληλα, ο Αρχιεπίσκοπος έκανε λόγο για «αθέατες πράξεις αληθινής αγάπης», υπογραμμίζοντας ότι ο Μαζωνάκης είχε επιλέξει να προσφέρει στους άλλους χωρίς δημοσιότητα.

«Είμαι συγκλονισμένος από τον άδικο χαμό του»

«Είμαι συγκλονισμένος από τον άδικο χαμό του υπό συνθήκες πραγματικά απαράδεκτες», δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος, εκφράζοντας παράλληλα τα συλλυπητήριά του στην οικογένεια και στους ανθρώπους που τον αγάπησαν.

«Ενώνω την προσευχή μου με τις προσευχές της Οικογένειάς του, των ανθρώπων που τον αγάπησαν και των συνεργατών του», ανέφερε, ευχόμενος ο Θεός «να αναπαύσει την ψυχή του και να χαρίζει στους οικείους του δύναμη και παρηγοριά».

«Αιωνία του η μνήμη», κατέληξε.