Μετά από 17 χρόνια, το Εφετείο του Παρισιού ανέτρεψε την πρωτόδικη αθωωτική απόφαση, κρίνοντας την Air France και την Airbus συνυπεύθυνες για το αεροπορικό δυστύχημα στον Ατλαντικό που κόστισε τη ζωή σε 228 ανθρώπους. Η απόφαση της 21ης Μαΐου 2026 καταδίκασε τις δύο εταιρείες για ανθρωποκτονία από αμέλεια ως νομικά πρόσωπα και επέβαλε σε καθεμία το ανώτατο πρόστιμο των 225.000 ευρώ.
Το χρονικό αρχίζει τη νύχτα της 1ης Ιουνίου 2009. Η πτήση AF447 είχε απογειωθεί από το Ρίο ντε Τζανέιρο με προορισμό το Παρίσι. Στο Airbus A330 επέβαιναν 216 επιβάτες και 12 μέλη πληρώματος. Πάνω από τον Ατλαντικό, μέσα σε περιοχή κακοκαιρίας, οι σωλήνες Pitot, οι αισθητήρες που μετρούν την ταχύτητα, πάγωσαν. Ο αυτόματος πιλότος αποσυνδέθηκε και το πλήρωμα βρέθηκε αντιμέτωπο με αντιφατικές ενδείξεις.
Ακολούθησαν λίγα λεπτά σύγχυσης στο πιλοτήριο. Το αεροσκάφος μπήκε σε αεροδυναμική απώλεια στήριξης, έχασε ύψος και συνετρίβη στον ωκεανό. Κανείς δεν επέζησε. Για δύο χρόνια, οι απαντήσεις έμεναν στον βυθό: τα μαύρα κουτιά εντοπίστηκαν το 2011 σε βάθος περίπου 4.000 μέτρων, επιτρέποντας στους ερευνητές να ανασυνθέσουν τη μοιραία αλληλουχία.
Η δικαστική διαδρομή υπήρξε σχεδόν εξίσου βασανιστική. Το 2023, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο αναγνώρισε λάθη, αλλά έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε άμεση αιτιώδης σύνδεση με τη συντριβή. Έτσι, Air France και Airbus αθωώθηκαν. Η εισαγγελία άσκησε έφεση, ενώ οι οικογένειες των θυμάτων συνέχισαν να ζητούν ποινική αναγνώριση ευθύνης.
Σήμερα, το Εφετείο έκρινε διαφορετικά. Για την Air France, το βάρος έπεσε στην ανεπαρκή εκπαίδευση των πιλότων απέναντι σε τέτοια σενάρια απώλειας ενδείξεων ταχύτητας. Για την Airbus, στην υποτίμηση προηγούμενων περιστατικών με τους αισθητήρες Pitot και στην ανεπαρκή προειδοποίηση των αεροπορικών εταιρειών. Το πρόστιμο είναι συμβολικό για εταιρείες αυτού του μεγέθους, η ποινική καταδίκη, όμως, είναι το ουσιαστικό γεγονός.
Καταγράφει όμως, με δικαστική σφραγίδα, ότι η τραγωδία δεν ήταν μόνο μια αλυσίδα ανθρώπινων λαθών μέσα σε ένα πιλοτήριο, αλλά και αποτέλεσμα συστημικών παραλείψεων.
