Βαραίνει η ατμόσφαιρα στο Μέγαρο Μαξίμου και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ για τον υπουργό Δικαιοσύνης, Γιώργο Φλωρίδη, εξαιτίας των χειρισμών που έχει κάνει σε σειρά θεμάτων με αποκορύφωμα την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Κι αυτό καθώς με ευθύνη του η Βουλή θα συνεχίσει να μετατρέπεται σε ανακριτικό γραφείο για τους «γαλάζιους» βουλευτές από τη στιγμή που καταργήθηκαν τα δικαστικά συμβούλια, καθώς με νόμο του υπουργού Δικαιοσύνης τόσο πολίτες όσο και βουλευτές, ακόμα και με ανυπόστατες κατηγορίες περί δήθεν ηθικής αυτουργίας χωρίς αδίκημα και χωρίς αυτουργό, μπορούν να οδηγηθούν στο εδώλιο του κατηγορουμένου.
Όπως τονίζει η στήλη του powergame.gr «Big Mouth», «ο Χατζηβασιλείου και οι υπόλοιποι βγαίνουν στον τάκο, σε αντίθεση με τον Τριαντόπουλο που προστατεύεται, λες και το “έγκλημα” είναι διαφορετικό όταν το διαπράττει ο βουλευτής». Σύμφωνα με τη στήλη, «ο υπουργός Δικαιοσύνης, όταν αποφάσιζε την κατάργηση των Δικαστικών Συμβουλίων για τους βουλευτές και φυσικά για τους απλούς πολίτες, φρόντισε να καλύψει τον ποπό των υπουργών και φυσικά τον δικό του, που είναι και εξωκοινοβουλευτικός». Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Γιώργος Φλωρίδης φαίνεται ότι έχει στο μυαλό του την παραίτηση από τον θώκο του υπουργείου Δικαιοσύνης. Μάλιστα, όπως σχολιάζει επ’ αυτού η στήλη «Big Mouth», αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν του έδειξε την έξοδο από το κυβερνητικό σχήμα και περιμένει να τον διευκολύνει ο ίδιος ο κ. Φλωρίδης με την παραίτησή του.
Και σε άλλο σημείο η στήλη υπογραμμίζει: «Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει “έγκλημα”, ούτε φυσικά χρήμα, αφού κανείς εκ των εμπλεκόμενων βουλευτών δεν πήρε ούτε μισό ευρώ, αντιλαμβάνεστε ότι σκοπός των όσων διαδραματίζονται στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι η δίκη ή η καταδίκη, αυτή καθαυτή, αλλά η πορεία προς αυτήν. Και μιλάμε περί μιας πορείας κατά τη διάρκεια της οποίας η πολιτική σταδιοδρομία θα έχει ανεπανόρθωτα πληγεί ή και στη χειρότερη, καταστραφεί, ανεξάρτητα από την αθώωση, που είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει στη δίκη ύστερα από δύο-τρία χρόνια».
Και όπως αναφέρεται στη στήλη, «Πριν από τον νόμο Φλωρίδη οι πολίτες δεν ήταν στο έλεος ενός κακού εισαγγελέα. Υπήρχαν δικαστικά συμβούλια, να ελέγξουν υπερβολές ή και κακές εισαγγελικές πράξεις, και έτσι αυτές (οι κακές εισαγγελικές πράξεις) ήταν πολύ λιγότερες, όπως και οι δίκες σε αριθμό. Αλλά ο Φλωρίδης και η κυβέρνηση έκριναν ότι για κάποιον λόγο αυτό έπρεπε να αλλάξει και νομοθέτησαν, αφήνοντας τους πολίτες στο έλεος οποιουδήποτε κακού εισαγγελέα, ο οποίος με ανυπόστατες κατηγορίες περί δήθεν ηθικής αυτουργίας χωρίς αδίκημα και χωρίς αυτουργό μπορεί να οδηγήσει σε δίκη οποιονδήποτε. Για να σας το κάνω λιανά, η κυβέρνηση τώρα πληρώνει το τίμημα μιας εσφαλμένης επιλογής ενός (ακόμη) εξωκοινοβουλευτικού υπουργού, ο οποίος μάλιστα λόγω “κατασκευής” δεν αντιλαμβάνεται (ή κάνει ότι δεν αντιλαμβάνεται) τη ζημιά που κάνει σε αυτόν που (μαζί με τον Δοξιάδη) τον επέλεξε».
Εφημερίδα Απογευματινή
