Ο Πολάκης ήταν τουλάχιστον πιο τίμιος. Δεν έχυσε κροκοδείλια δάκρυα περί Δικαιοσύνης όταν κυνικά ξεκαθάριζε για την υπόθεση Novartis πως «θα πρέπει να βάλουμε δύο τρεις στη φυλακή για να κερδίσουμε τις εκλογές». Πρόκειται για το γνωστό δόγμα όπου ανεξάρτητα αν οι πολιτικοί σου αντίπαλοι είναι αθώοι, εσύ οφείλεις να εργαλειοποιήσεις μια υπόθεση, να στήσεις εχθρούς, να κατασκευάσεις πολιτικό σκάνδαλο για να πετύχεις την κατάληψη της εξουσίας.
Τώρα η υποκριτική αντιπολίτευση κάνει πως δήθεν ενδιαφέρεται για δικαιοσύνη και πως για αυτόν τον λόγο ζητάει Προανακριτική Επιτροπή για τους δύο πρώην υπουργούς κ.κ. Σπήλιο Λιβανό και Φωτεινή Αραμπατζή. Χωρίς στοιχεία, το ΠΑΣΟΚ στην πρότασή του μιλούσε πομπωδώς για «εγκληματική οργάνωση». Πιο ειλικρινά ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθάριζε πως δεν απαιτείται να υπάρξουν αποδείξεις ή ισχυρές ενδείξεις αλλά μόνο η αναφορά περιστατικών.
Στη δική τους λογική η χώρα και το πολιτικό της σύστημα μπορούν να τεθούν σε καθεστώς αιχμαλωσίας και πολιτικά πρόσωπα να ταλαιπωρηθούν έχοντας τη ρετσινιά, μόνο και μόνο με έναν στόχο: να στηθεί πριν από τις εκλογές ένα ακόμα κακόγουστο show για τις κάμερες. Ένα show από αυτά που είδαμε προ μηνών, το οποίο σε τίποτα δεν διαφώτισε την κοινή γνώμη, απλώς ικανοποίησε τους πολιτικούς haters και όσους αρέσκονται στη λασπομαχία.
Η Νέα Δημοκρατία, με αίσθημα ευθύνης, έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι δεν φοβάται και ότι όντως εννοεί όσα λέει περί διαφάνειας. Δύο υπουργοί μας έχουν οδηγηθεί στο δικαστικό συμβούλιο κάτω από τη φόρτιση του δυστυχήματος των Τεμπών, ενώ 13 συνάδελφοι ζήτησαν με ενσυναίσθηση και ευθύνη τις άρσεις των ασυλιών τους για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Όταν όμως δεν προκύπτουν στοιχεία σοβαρά, όταν δεν υπάρχουν καν ενδείξεις, δεν μπορούμε εμείς να συναινούμε σε μια λογική αρένας για να λύσει η αναιμική αντιπολίτευση τα δικά της αδιέξοδα. Δεν μπορούμε να δεχθούμε να δώσουμε ως τροφή στα λιοντάρια του λαϊκισμού τα στελέχη μας, επειδή πρέπει «να ξεκολλήσει η βελόνα».
Με την απόφασή μας ως πλειοψηφία χαράσσουμε μια σαφή κόκκινη γραμμή. Αυτή η γραμμή οφείλει να εμπεδωθεί, καθώς δεν είναι δυνατόν η Δημοκρατία μας να δοκιμάζεται επειδή στάλθηκε ένα e-mail, για 190 ευρώ ή για μια απλή ερώτηση που υπήρξε. Δεν μπορεί να διασύρονται πρόσωπα τα οποία πουθενά δεν κατηγορούνται ότι έλαβαν χρήματα και να παρουσιάζονται περίπου σαν νέοι Τσοχατζόπουλοι. Προφανώς η Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Όλες οι πόρτες προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι ανοικτές. Όμως και ο κοινοβουλευτισμός οφείλει να κάνει τη δική του δουλειά όταν δεν υπάρχουν σοβαρά στοιχεία, που δεν δικαιολογούν διασυρμό προσώπων.
Η αφόρητη δε ηθικολογία των αντιπολιτευόμενων που είχαν στους κόλπους τους original Τσοχατζόπουλους ή τους σκευωρούς της Novartis κρύβει κάτι άλλο. Την ανυπαρξία κυβερνητικής πρότασης και οράματος. Κρύβει υποκρισία και ένδεια θέσεων.
Εμείς ως πλειοψηφία δώσαμε το δικαίωμα στη μειοψηφία να ζητά και να πετυχαίνει με 120 ψήφους συστάσεις Εξεταστικών. Παρά ταύτα, ο πληθωρισμός Εξεταστικών και Προανακριτικών Επιτροπών, κάποιες εκ των οποίων ως μοναδικό στόχο έχουν να πλήξουν την κυβέρνηση, προβληματίζει. Ήδη έχουμε συγκροτήσει επτά τέτοιες επιτροπές σε επτά χρόνια και αν υπερψηφιστούν η Προανακριτική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και η Εξεταστική για τις επισυνδέσεις, θα φθάσουμε στις εννέα.
Όποιος έχει λοιπόν σοβαρά στοιχεία να τα προσκομίσει. Όποιος όμως επιδιώκει μονάχα τις εντυπώσεις θα βρει μια Νέα Δημοκρατία που δεν θα επιτρέψει άλλη τοξικότητα.
*Ο κ. Μαρκόπουλος είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και βουλευτής Β΄ Πειραιώς
Εφημερίδα Απογευματινή
