«Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος» ξεπροβάλλει ο νέος πολιτικός φορέας υπό τη Μαρία Καρυστιανού. Το αν ήρθε στην ώρα του ή άργησε δεν έχει τόση σημασία πια, αφού βγαίνει στο κλαρί του προεκλογικού ανταγωνισμού.
Κι εδώ που τα λέμε, ήταν λίγο αναμενόμενο να αργήσει, καθώς στην πορεία της η γενικότερη ζύμωση γύρω από το πιο προβεβλημένο με διαφορά πρόσωπο απ’ όσα έχουν συνδεθεί με το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών πέρασε από πολλά στάδια. Και από τα περίχωρα της αντιδραστικής εριστικής Αριστεράς έφτασε πια να βρει το βολικό της έδαφος στην ενδοχώρα της συνωμοσιολογικής λαϊκιστικής Δεξιάς.
Μην ξαφνιαζόμαστε, οι χώροι αυτοί δεν είναι τόσο μακριά, τα φαινόμενα απατούν. Σαν αόρατη σήραγγα τους ενώνει ο αντισυστημισμός, με ό,τι μπορεί να χωρέσει μέσα του, και χωρά πολλά. Αυτό τον πολιτικό άξονα τον ξέρει καλά η Μαρία Καρυστιανού, μόνο σε αυτόν νιώθει άνετα. Και αυτός θα είναι η νοηματική ραχοκοκαλιά του κόμματός της, θα απορρίψει αυθωρεί η ίδια και το επιτελείο της τους «γεωγραφικούς» προσδιορισμούς του πολιτικού τοπίου και θα χτίσει μια νέα ταυτότητα κόντρα σε οτιδήποτε έχει θεσμική και συστημική διάσταση.
Θα επιχειρήσει να εκφράσει αυθεντικά αυτό το ρεύμα, καλύτερα και πλατύτερα από ό,τι έχουν καταφέρει μέχρι σήμερα όσοι προηγήθηκαν. Και δεν αποκλείεται καθόλου να τα καταφέρει, ίσα ίσα έχει πολλές δυνατότητες – άλλωστε έχει τεκμηριωμένα πια τη σφραγίδα και την τεχνογνωσία της υβριδικής πολιτικής, πήρε την «αντιπροσωπεία».
Ο Κυριάκος Βελόπουλος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Δημήτρης Νατσιός πρέπει να μην κοιμούνται πολύ ήσυχα από δω και μπρος. Η Μαρία Καρυστιανού, εκλεκτή τους και πολιτικό τους βλάστημα έως χθες, θα γίνει από αύριο η πολιτική τους νέμεση. Θα επιχειρήσει -με αξιώσεις- να σαρώσει το εκλογικό τους φορτίο για να προσεγγίσει την πολυπόθητη δεύτερη θέση.
Αυτό όμως, όσο κι αν έχει το ενδιαφέρον του, είναι μάλλον αναμενόμενο. Το κρίσιμο είναι σε ποιον βαθμό το νέο αντισυστημικό σχήμα που εισέρχεται στην πολιτική αρένα θα απειλήσει τη δυναμική των συστημικών δυνάμεων. Και αυτές δεν εξαντλούνται ασφαλώς στην κυβερνητική παράταξη, αλλά συμπεριλαμβάνουν και το ΠΑΣΟΚ, και το υπό εκκόλαψη «κόμμα Τσίπρα», που εκ των πραγμάτων θα διαγκωνιστούν επίσης για τη δεύτερη θέση στις επερχόμενες εκλογές.
Η πολιτική πλατφόρμα της Μαρίας Καρυστιανού μπορεί να αποτελέσει μια νέμεση και για τους δύο πολιτικούς που το μέλλον τους εξαρτάται ακριβώς από τη δεύτερη θέση, τον Νίκο Ανδρουλάκη και τον Αλέξη Τσίπρα. Αν επιτύχει να συσπειρώσει ένα πολιτικό κοινό εφάμιλλο των ισχνών διψήφιων που οι δυο τους πιθανότατα θα έχουν, κάτι διόλου απίθανο, τότε η εκλογική γεωμετρία στη μεσαία ζώνη επιδόσεων θα αλλάξει άρδην. Θα ήταν αυτό μια νέμεση του αμφίθυμου φλερτ των δύο αυτών ηγετών με τον αντισυστημισμό.
Υπό προϋποθέσεις όμως η νέα πολιτική πρόταση, που εκτός από την θλιμμένη γοητεία της Μαρίας Καρυστιανού εξοπλίζεται πλέον και από την υβριδική επιρροή του ρωσικού κέντρου, μπορεί να πλήξει ουσιαστικά και την ΝΔ. Όχι παίρνοντας ψηφοφόρους, αυτό δεν πρέπει να ανησυχεί ιδιαίτερα τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μπορεί να την πλήξει, αν επιτύχει να φέρει στην κάλπη αρκετούς εκλογείς που απείχαν. Τότε θα πρέπει να αφήσουμε τη γεωμετρία και να απευθυνθούμε στην κβαντική φυσική…
Του Γιάννη Χαραλαμπίδη
*Ο Γιάννης Χαραλαμπίδης είναι δημοσιογράφος, ιστορικός
Εφημερίδα Απογευματινή
