Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, ορισμένα πράγματα είναι αυτονόητα. Ωστόσο, η υπενθύμιση είναι ευεργετική και ενίοτε σωτήρια.
Είμαστε προ της έναρξης της προεκλογικής περιόδου, η οποία θα διαρκέσει μερικούς μήνες καθώς η εκλογική αναμέτρηση τοποθετείται την άνοιξη του 2027, όπως συνεχώς επαναλαμβάνει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.
Μετά την ίδρυση των νέων κομμάτων και την έντονη κινητικότητα στον χώρο της αντιπολίτευσης, οι προσδοκίες και οι φιλοδοξίες στα εκεί στρατόπεδα έχουν αναπτερωθεί περιέργως δυσανάλογα με τα πεπραγμένα τους. Στο Μέγαρο Μαξίμου προσμένουν να εγκατασταθούν ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Αλέξης Τσίπρας. Ο μεν πρώτος έχει στόχο να κερδίσει τις εκλογές έστω και με μία ψήφο, ο δε δεύτερος, προτού ακόμη παρουσιάσει το πολιτικό του πρόγραμμα, διακηρύττει ότι θα πετύχει μία μεγάλη νίκη.
Οι δύο προαναφερθέντες αρχηγοί της κατακερματισμένης κεντροαριστερής αντιπολίτευσης προσέρχονται στην εκλογική αναμέτρηση με αναχρονιστικές και ανερμάτιστες πολιτικές, ανεπεξέργαστες προτάσεις χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι διεθνείς συγκρούσεις που επηρεάζουν βαθύτατα την καθημερινότητά μας, υποσχέσεις χωρίς ρεαλισμό, διανθισμένες με πρωτόγονο βολονταρισμό. Απέναντι στην εν πολλοίς εικονική πραγματικότητα που παρουσιάζουν οι κ.κ. Τσίπρας και Ανδρουλάκης τι έχουν να παρουσιάσουν η κυβέρνηση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης;
Σε μία περίοδο έντονης διεθνούς αβεβαιότητας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη εγγυάται πρωτίστως σταθερότητα και αποτελεσματικότητα. Η μείωση του δημοσίου χρέους, η ανεργία που περιορίστηκε σε χαμηλό μονοψήφιο νούμερο, οι αυξήσεις στις συντάξεις και τους μισθούς, η βοήθεια στους χαμηλόμισθους αλλά και τα πλεονάσματα του Προϋπολογισμού αναγνωρίζονται τόσο από τους εταίρους μας στο εξωτερικό όσο και από τους ορθολογικά σκεπτόμενους αντιπάλους μας στο εσωτερικό. Ο εκσυγχρονισμός των αμυντικών μας δυνατοτήτων, η ρεαλιστική εξωτερική πολιτική με συνέπεια στον διάλογο, οι συμμαχίες που οικοδομούνται με ισχυρές δυνάμεις αλλά και ο σεβασμός στο Διεθνές Δίκαιο συνιστούν, στον τομέα της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής, αποτελεσματική διαχείριση κρίσεων και θωράκιση της χώρας απέναντι σε μελλοντικούς κινδύνους. Τα παραπάνω συγκροτούν μία αλήθεια που απορρέει από πραγματικά στοιχεία και ως τέτοια οφείλουν πολιτικοί και πολίτες να αναγνωρίσουν και να αποδεχθούν.
Βεβαίως στην επτάχρονη κυβερνητική θητεία, λάθη όπως και ολιγωρίες και αδυναμίες υπήρξαν. Όμως, πρέπει να αναρωτηθούμε και να απαντήσουμε, με ειλικρίνεια, στα εξής ερωτήματα: η κυβέρνηση της ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης οδηγούν το σκάφος με ασφάλεια στην τρικυμιώδη θάλασσα εν μέσω διεθνούς αναταραχής; Eίναι χρήσιμο και ωφέλιμο, για τη χώρα και το έθνος, να αλλάξει ο καπετάνιος εν πλω; Και εάν ναι, με ποιον; Με τον Αλέξη Τσίπρα, που τιμωρήθηκε από τον λαό για την ασύδοτη διακυβέρνησή του την περίοδο 2015-2019 και για την εξίσου ανεύθυνη αντιπολίτευσή του στην τετραετία 2019-2203; Αρκεί μόνο να θυμηθούμε τις ημέρες και τα έργα του ως πρωθυπουργού και να αναλογισθούμε. Παρά τα λάθη και τις καθυστερήσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν παύει να είναι ο εγγυητής της σταθερότητας και να προηγείται με σημαντική διαφορά στις δημοσκοπήσεις και στην καταλληλότητα για πρωθυπουργός. Και αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο καθώς μεγάλη μερίδα του πληθυσμού μπορεί να διακρίνει την εικόνα και το συνολικό πρόσημο που είναι θετικό. Και αυτό κρατάμε, ατενίζοντας με αισιοδοξία τις εκλογές του ‘27.
* Η κυρία Μακρή είναι βουλευτής Μαγνησίας της ΝΔ, τ. υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού
Εφημερίδα Απογευματινή
