Είναι απολύτως βέβαιο ότι αν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είχε από την αρχή λάβει το μήνυμα (από την Ελλάδα μέσω ΕΕ) ότι παρεμβάσεις στην πολιτική ζωή του τόπου α λα Τσαουσέσκου και Σεκουριτάτε δεν θα γίνουν ανεκτές στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, όλα θα ήταν διαφορετικά. Ο τρώσας και ιάσεται και η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υπεύθυνη για τις αποφάσεις της και την επιλογή των προσώπων για τους θεσμούς της, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στις χώρες-μέλη της, λες και δεν υπάρχουν αρκετά με την πολυφωνία και την κακοφωνία στους κόλπους της.
Αν υπήρχε ένα επίσημο διάβημα διαμαρτυρίας στην ΕΕ ότι η κυρία Κοβέσι δεν κάνει άλλη δουλειά από το να καταγγέλλει διαφθορά σε όλη την Ευρώπη -προκαλώντας τις επευφημίες της Ρωσίας- τότε ίσως εκεί στις Βρυξέλλες κάτι να καταλάβαιναν για τη βλάβη που προκαλείται ενώ βρισκόμαστε στον πέμπτο χρόνο πολέμου μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Αν δεν υπήρχαν κάποιοι εδώ στην Ελλάδα που (χωρίς οι ίδιοι να έχουν ποτέ μπει στη βάσανο της εκλογικής διαδικασίας) να παριστάνουν τους «θεσμικούς», βγάζοντας άχρηστους όλους τους υπόλοιπους και παριστάνοντας ότι μόνο αυτοί προσφέρουν καλές υπηρεσίες στον πρωθυπουργό, τότε δεν θα είχαν κρεμαστεί στα μανταλάκια 11 βουλευτές και υπουργοί.
Είναι διεθνώς αποδεδειγμένο ότι οι νομενκλατούρες προσπαθούν να γίνονται αρεστές κατηγορώντας και καταδιώκοντας τους αιρετούς που εξαρτώνται από την ψήφο του λαού και όχι από τη δική τους εύνοια. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση γι’ αυτούς τους άχρηστους ηλίθιους από το να ανακαλύπτουν -ή να κατασκευάζουν- ιστορίες για αγρίους, μόνο και μόνο για να βλέπουν τα θύματά τους να εξαρτώνται από τον καλό τους λόγο στον αρχηγό.
Άκουγαν την απερχόμενη επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας να δηλώνει ότι το πρόβλημα στην Ευρώπη είναι η πολιτική και όχι το έγκλημα και σφύριζαν αδιάφορα. Οπότε ήταν αναμενόμενο η έρευνα για όσα συνέβησαν στον ΟΠΕΚΕΠΕ να μην περιοριστεί στο πραγματικό αντικείμενο, αλλά να εξελιχθεί σε κυνήγι (πολιτικών) μαγισσών.
Η Κοβέσι τους έδωσε την τέλεια ευκαιρία. Και αντί να καθίσουν να σκεφτούν πώς θα την αντιμετωπίσουν, αντί να την καταγγείλουν για τις μεθόδους της, αντί να μπουν μπροστά βάζοντας όρια και αναφέροντας όλες τις ανά την Ευρώπη αποτυχίες της (που όμως έθεσαν για καιρό εκτός μάχης σειρά πολιτικών, οι οποίοι στο τέλος σιχάθηκαν και τα παράτησαν), υιοθέτησαν τις μεθόδους της.
Άλλωστε δεν χρειάστηκε να κουραστούν – αυτές ήταν πάντα και οι δικές τους μέθοδοι. Φυσικά, μπροστά στο πάθος τους να εμφανίζονται χρήσιμοι σ’ αυτόν στον οποίο οφείλουν την ύπαρξή τους, συνήθως αδιαφορούν και για τη βλάβη που θα προκαλέσουν στον άνθρωπο που υποτίθεται ότι υπηρετούν. Και τελικά, το τυφλό πάθος τους καταστρέφει και τους ίδιους.
Λίγο πολιτικό μυαλό να διέθεταν, θα είχαν προβλέψει ότι η μεν αντιπολίτευση θα μιλούσε για «κυβέρνηση υποδίκων», η δε Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν θα μπορούσε να αυτοακυρωθεί εντελώς. Και εδώ ταιριάζει η γνωστή μακιαβελική ρήση: «Αν πρέπει να επιτεθούμε σε έναν άνθρωπο, το πλήγμα θα πρέπει να είναι τόσο σκληρό ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να μπορέσει να μας εκδικηθεί»…
*Η κυρία Βούλτεψη είναι βουλευτής της ΝΔ στον Β3 Νότιο Τομέα Αθηνών, δημοσιογράφος
Εφημερίδα Απογευματινή
