Εδώ και μέρες φιλτράραμε ένα manual… επιβίωσης για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, που έρχεται προσεχώς! Αναζητούσαμε μια απόδραση άλλου τύπου, σε έναν τόπο όμορφο, καθαρό, περιποιημένο, που να ανοίγει τους ορίζοντές μας. Και με Ιστορία. Και με φιλόξενους κατοίκους. Και με πράγματα να δεις και να κάνεις που θα εξ(ιτ)άρουν και το πνεύμα.
Διαβάστε επίσης: «Ομφαλός της γής»: Η αυθεντική εικόνα των Δελφών όπως θα ήταν στην αρχαιότητα
Αυτά δίχως να πρέπει να στριμωχτείς ανάμεσα σε λαοθάλασσες (κρίνοντας από τα μέχρι τώρα στοιχεία για τις πληρότητες των ξενοδοχείων, θα το σκάσουν όπως-όπως οι Αθηναίοι για Σαρωνικό, Εύβοια. Και για Ανδρο που είναι κοντά και για Μύκονο, επειδή σιγά-σιγά κάπως, κάποιοι, θεωρούν ότι επιβάλλεται να διαφημίσουν τα αποτελέσματα του σολάριουμ στα κορμιά τους). Ψάχναμε μια περιοχή που να μπορείς και να κολυμπήσεις και να φας καλά και να ψυχαγωγηθείς, γενικώς να περιποιηθείς τον εαυτό σου καθ’ όλους τους τρόπους.
Από την προηγούμενη ήδη εβδομάδα είχαμε την απάντηση μπροστά στα μάτια μας. Όμως, στους φρενήρεις ρυθμούς της καθημερινότητας, την προσπεράσαμε. Για λίγο μόνο, ευτυχώς: επανήλθε και υπερίσχυσε έναντι πολλών ακόμη προορισμών.
Στις 14.5 βρεθήκαμε στο Μεσολόγγι για τη μεγαλειώδη παράσταση «Έξοδος – Ο Δρόμος προς την Αθανασία», με αφορμή τα 200 χρόνια από την ηρωική Εξοδο. Ενα υπερθέαμα που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Μητρόπολης Αιτωλίας-Ακαρνανίας και ξεδιπλώθηκε σαν ταινία μετρ της 7ης Τέχνης έξω από τον Κήπο των Ηρώων, τον οποίο οπωσδήποτε θα επισκεφτείτε, και πρώτο-πρώτο κιόλας, και συνεπήρε τον κόσμο που είχε κατακλύσει τον χώρο.
Η Μιμή Ντενίση έγραψε κείμενα με τη γνωστή της μαεστρία, πήρε επ’ ώμου και τη σκηνοθεσία, ενώ κράτησε και τον αφηγηματικό ρόλο από κοινού με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη. Η επίσημη πρώτη παρουσίαση του συγκλονιστικού ορατορίου του Ανδρέα Κατσιγιάννη, σε ποίηση Λίνας Δημοπούλου, μας καθήλωσε όχι μόνο λόγω της καλλιτέχνιδας που πάντα προάγει τον πολιτισμό και του πασίγνωστου ηθοποιού, ο οποίος, με τη ζεστασιά του, μας μετέφερε την αγωνία των συντοπιτών του πριν την Εξοδο – κατάγεται από το Μεσολόγγι.
Αλλά και λόγω της αξεπέραστης φωνής της Άλκηστης Πρωτοψάλτη, καθώς και του πάθους και της μελωδικότητας του Γιάννη Διονυσίου: έδωσαν ψυχή στις ερμηνείες τους, συγκινώντας μας. Η δε συμμετοχή κατοίκων της πόλης όλων των ηλικιών, που επί τούτου επιστράτευσαν αυθεντικές ενδυμασίες εποχής, υπήρξε καθοριστική: «απογείωσαν» τον βιωματικό χαρακτήρα του έργου, μεταφέροντας το ανυπόταχτο πνεύμα, την ανδρεία, μαζί και τον σπαραχτικό λυγμό των Μεσολογγιτών. Αποτέλεσμα;
To «παρών» έδωσαν, πέρα από τον χορηγό της παράστασης, επιχειρηματία της Loux Πλάτωνα Μαρλαφέκα, η Αντζελα Γκερέκου, τοπικοί παράγοντες, και εκπρόσωποι του Κλήρου. Επίσης, ο Διονύσης Παναγιωτάκης: Ο επιχειρηματίας της DP Group παρέδωσε την πρώτη τιμητική πλακέτα στον Μητροπολίτη με την πολυτελή έκδοση του δίσκου, που περιλαμβάνει τις μελωδίες της παράστασης και κυκλοφορεί από την Deep Music. Μαζί του παρευρέθησαν ο συνθέτης του έργου, Ανδρέας Κατσιγιάννης και ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Deep Music, Ηλίας Μπενέτος.
Νέος χώρος πολιτισμού
Αξιοποιώντας την καλοκαιρία, παρατείναμε την παραμονή μας: «ακτινογραφήσαμε» το Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο, όπου δεσπόζουν και εκατοντάδες εκπληκτικές αρχαιότητες, εκτός από τον αριστουργηματικό, διάσημο πίνακα του Ευγένιου Ντελακρουά «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» (στην παρούσα φάση και μέχρι το τέλος Νοεμβρίου θα φιλοξενείται εκεί).
Σε επόμενο χρόνο «σκανάραμε» το Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, το οποίο επισήμως εγκαινιάζεται σήμερα και εκεί, πια, μας ξενάγησε ο συλλέκτης Νίκος Λύρης: εκτός από το αριστούργημα, επίσης, του Θεόδωρου Βρυζάκη «Η έξοδος του Μεσολογγίου», μελετήσαμε ιστορικά έγγραφα αγωνιστών, μπιμπελό, μεμοραμπίλια…
Σταθήκαμε στην «Κόρη της Ελλάδας», με έντονο χρωματικό συμβολισμό, καθώς πενθεί ύστερα από τη σφαγή των Μεσολογγιτών. Εξαιρετικά εντυπωσιακό -και άκρως… ινσταγκραμικό- είναι, μεταξύ άλλων περισσότερο «πλουμιστών» αντικειμένων που κοστίζουν χιλιάδες ευρώ, ολόχρυσο ρολόι με τον Λόρδο Μπάιρον, με τον οποίο ταυτίζεται η περιοχή και ο οποίος δεσπόζει παντού στο Μεσολόγγι: στα πόδια του κείτεται η εξαντλημένη από τον αγώνα και τη σκλαβιά Ελλάδα – ο θάνατός του είχε τραγικές συνέπειες, καθώς οι ντόπιοι, μην έχοντας ούτε δεκάρα, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να επιβιώσουν, καταφεύγοντας ακόμα και σε ανθρωποφαγία, μέσα στον πνιγηρό ασφυκτικό τουρκικό κλοιό…
Ομως, εκείνο το έργο που μας προκάλεσε δέος είναι «Η Εξοδος του Μεσολογγίου», φιλοτεχνημένο από τον Αλεξίς Ζοζέφ Περινιόν: ο ιστορικός αυτός πίνακας ανήκει στη σημαντική ιδιωτική Συλλογή του εφοπλιστικού ζεύγους Ευαγγέλου και Κατίγκως Αγγελάκου. Εχει δε συμπεριληφθεί σε εμβληματικές εκθέσεις, όπως στην επετειακή έκθεση «1821 Πριν και Μετά» του Μουσείου Μπενάκη. Ηταν η ώρα του να έρθει και στον τόπο για τον οποίο δημιουργήθηκε και δη σε επετειακή χρονιά!
Lifestyle
Δεν παραλείψαμε το φημισμένο Μουσείο Αλατος: είναι ταυτισμένο με το lifestyle των ντόπιων, καθώς στο κάτω-κάτω μιλάμε για λιμνοθάλασσα! Εκεί ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να μάθει οτιδήποτε σχετίζεται με το αλάτι από την πρώτη εμφάνισή του στον πλανήτη μέχρι τις μέρες μας: τη σχέση του με την οικονομία, την υγεία, τη γεωργία, την κτηνοτροφία, το περιβάλλον, τον τουρισμό, τη θρησκεία. Εκεί θα μυηθεί σε όλα τα είδη, στην ποικιλία των χρωμάτων, της κοκκομετρίας τους. Και θα εντυπωσιαστεί από τις 14.000 χρήσεις του.
Από την άλλη, ακόμη και τρέχοντας όπως στη φουρκέτα του Μόντε Κάρλο, τραβήξαμε βίντεο και κοντοσταθήκαμε για cool «κλικ» – άλλωστε το Μεσολόγγι είναι από τις πιο cool χαλαρές πόλεις, ιδανικό και για ορθοπεταλιές, για πολύωρες ποδηλατάδες. Εστιαστήκαμε στις ψαράδικες φαβέλες, τις αποκαλούμενες πελάδες που είναι χτισμένες πάνω στη λιμνοθάλασσα και συνιστούν το καλύτερο κάδρο για τον φακό. Επειδή σήμερα ελάχιστες φτιάχνονται με την παραδοσιακή τεχνική, ο Δήμος Μεσολογγίου δημιούργησε παραδοσιακή πελάδα για τη διατήρηση αυτής της λαϊκής αρχιτεκτονικής «σχολής»: την εντοπίσαμε στην Κλείσοβα αμέσως μετά το ξενοδοχείο Theoxenia και διαπιστώσαμε διά ζώσης ότι προσφέρει αξέχαστο θέαμα, ιδίως κατά την ανατολή του ηλίου πάνω από τον ορεινό όγκο της Βαράσοβας.
Περνώντας σε επόμενα χρηστικά tips, αφού φωτογραφίσετε και τα φλαμίνγκο που είναι μόνιμα εγκαταστημένα στη λιμνοθάλασσα, επικεντρωθείτε στο… μαμ: Λόγω της λιμνοθάλασσας, ενδείκνυνται οι ψαρολιχουδιές, αλλά εμείς αρχικά απολαύσαμε κρεατικά στο πρώτο πάρτι της Μιμής Ντενίση για τα γενέθλιά της, στην Αλατιέρα. Με την Αλκηστη Πρωτοψάλτη να της τραγουδάει το «Χρόνια Πολλά».
Μαζί με τη λαμπερή πρωταγωνίστρια ήταν οι πλέον οικείοι της, η αδελφή της Σοφία Ντενίση, η κόρη της Μαριτίνα και ο πρώην σύζυγός της Σωτήρη Πολύζο, με τον οποίο διατηρούν εξαιρετικές σχέσεις. Φυσικά σύσσωμο το τιμ του έργου, τη στενή, επί μακρόν, συνεργάτιδά της Νατάσα Μπαρμπουνάκη και τις καλές φίλες της Μαίρη και Γωγώ Αυγερινοπούλου.
Αν πάλι είστε των θαλασσινών, όλα τα εστιατόρια είναι αξιοπρεπή, συνιστούμε όμως να «τσακίσετε», για αρχή, το ΠΟΠ αβγοτάραχο Μεσολογγίου, το χαβιάρι της Ελλάδας. Και πάρτε και για το σπίτι – είναι όνειρο!
