Με σπασμένα τα φτερά σε ό,τι αφορά το πάλαι ποτέ άτρωτο συνδικαλιστικό του παραγοντιλίκι και αποσυνάγωγος από το ίδιο του το κόμμα, καθώς την Παρασκευή με ομόφωνη απόφαση η Πολιτική Γραμματεία του ΠΑΣΟΚ τού ζήτησε να παραιτηθεί από πρόεδρος της ΓΣΕΕ, ο Γιάννης Παναγόπουλος κατάφερε για μία ακόμη φορά να πάρει «κάρτα εισόδου» για το επικείμενο συνέδριο της συνδικαλιστικής οργάνωσης ως «λαθρεπιβάτης».
Ο Γ. Παναγόπουλος, που δημοσίως καυχιέται ότι θα οδηγήσει ξανά τη «δική του» ΠΑΣΚΕ στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, εξασφάλισε εκ νέου τη συμμετοχή ως σύνεδρος στις αρχαιρεσίες της οργάνωσης μέσα από μια σκανδαλώδη ενέργεια ατομικής επιβίωσης. Αντί να εκλεγεί σύνεδρος από τον εργασιακό χώρο όπου υποτίθεται ότι ανήκει -και κατά δήλωσή του αμείβεται πλουσιοπάροχα με μισθό διευθυντή τραπέζης-, δηλαδή την ΟΤΟΕ, πήγε και έθεσε εκ νέου υποψηφιότητα για σύνεδρος στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας μέσα από έναν συνδυασμό που ο ίδιος φέρεται να έστησε, επειδή οι συνάδελφοί του στην ΟΤΟΕ, αλλά κυρίως τα μέλη της ΠΑΣΚΕ, έχουν πάψει να τον εμπιστεύονται ως πρόσωπο για να τους εκπροσωπήσει.
Δηλαδή η ΠΑΣΚΕ στην ΟΤΟΕ, όπου ο ίδιος ανήκει εργασιακά και συνδικαλιστικά, δεν τον θέλει στις τάξεις της, μήνυμα που του είχε στείλει και στις προηγούμενες εκλογές, και ο ίδιος για να παραμείνει ενεργός στο παιχνίδι της εξουσίας επιλέγει να αποκτήσει την ιδιότητα του συνέδρου μέσα από τις εκλογές ενός… άσχετου συνδικάτου, του Εργατικού Κέντρου Αθήνας.
Χθες λοιπόν στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας έγιναν εκλογές για την ανάδειξη νέας διοίκησης, αλλά ταυτόχρονα στήθηκε κάλπη και για τους αντιπροσώπους του συνεδρίου της ΓΣΕΕ. Στις αρχαιρεσίες που σχετίζονταν με την ανάδειξη των αντιπροσώπων για το συνέδριο της ΓΣΕΕ, η παράταξη με την οποία ο Γ. Παναγόπουλος ήταν υποψήφιος, προκειμένου να λάβει την «κάρτα του συνέδρου», ήρθε τρίτη και καταϊδρωμένη. Από τις εκλογές του Εργατικού Κέντρου Αθήνας εξελέγησαν 10 σύνεδροι φίλα προσκείμενοι στο ΚΚΕ, 8 σύνεδροι από το «Ενωτικό ψηφοδέλτιο Μαζί», το οποίο υποστηριζόταν από τη Χ. Τρικούπη και τον υπεύθυνο συνδικαλιστικού του κόμματος, Γ. Μότσιο, ενώ το ψηφοδέλτιο με το οποίο κατέβαινε ο Γ. Παναγόπουλος με την επωνυμία «Συνδικαλιστική Συνεργασία» έβγαλε 5 συνέδρους.
Τα παραπάνω αποτελέσματα δείχνουν ότι το ΠΑΣΟΚ –με τις παρεμβάσεις που έκανε εναντίον του Γ. Παναγόπουλου– κατάφερε να τον αποδυναμώσει στο Εργατικό Κέντρο της Αθήνας ως προς τη διαδικασία ανάδειξης αντιπροσώπων για το συνέδριο της ΓΣΕΕ. Στο όλο σκηνικό μένει να δούμε και ποιες δυνάμεις θα επικρατήσουν στην παράλληλη εκλογική διαδικασία που έλαβε χώρα στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας. Διότι άλλη ήταν η κάλπη για το ποιοι θα εκλεγούν σύνεδροι από το ΕΚΑ και άλλη αυτή που θα καθορίσει τη διοίκηση του συνδικαλιστικού φορέα εκπροσώπησης των εργαζομένων της Αττικής.
Όσο τον βρίζουν τόσο ενισχύεται
Όντως είναι πρόβλημα το γεγονός ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν καταφέρνουν να σηκώσουν κεφάλι στις δημοσκοπήσεις. Όμως, όσοι προπαγανδίζουν τον ισχυρισμό ότι για την εκλογική ακινησία των κομμάτων τους ευθύνονται μόνο οι αρχηγοί τους, επειδή -τάχα μου- δεν τραβάνε, κάνουν μεγάλο λάθος. Ενδεχομένως να βολεύονται με αυτού του είδους τις ρηχές αναλύσεις, που είναι πρωτίστως για εσωτερική κατανάλωση και τις εμπορεύονται όσοι θέλουν να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη, αλλά εδώ συμβαίνει κάτι άλλο, το οποίο δεν επιτρέπεται να παραβλέπουν, εξετάζοντας τα πράγματα με όρους οικογενειακής περιχαράκωσης ή διευθέτησης του μικρόκοσμού τους.
Αυτό λοιπόν που θα έπρεπε να τους απασχολεί είναι γιατί έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας ο βασικός αντίπαλός τους, δηλαδή ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν αντιμετωπίζει ζητήματα εσωτερικής αμφισβήτησης και ταυτόχρονα χαίρει της εκτίμησης και της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού σε υψηλά ποσοστά.
Η παγίδα στην οποία έχουν πέσει οι αντίπαλοι του Κ. Μητσοτάκη είναι ότι επιχειρούν να τον αντιμετωπίσουν με όρους καλλιστείων ή -τέλος πάντων- με χαριτωμένες εξυπνάδες επικοινωνιακού λαϊκισμού και θεατρινίστικου πολιτικού λόγου. Επενδύουν στην προσωπική φθορά του και την πολιτική εξόντωσή του, νομίζοντας ότι έτσι κερδίζονται οι εκλογές και η εμπιστοσύνη του κόσμου. Με την άσκηση κίτρινης αντιπολίτευσης, χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, αχρείαστες υπερβολές, προσωπικούς χαρακτηρισμούς, κινδυνολογικές εικασίες και μπόλικες θεωρίες συνωμοσίας με αποδέκτη πάντα τον ίδιο.
Κάτι που επίσης υποδηλώνει έλλειψη πολιτικής διορατικότητας είναι ότι, με την τακτική τους αυτή, εκείνο που θέλουν να πετύχουν τελικά γυρίζει μπούμερανγκ. Όταν από το πρωί μέχρι το βράδυ βρίζουν όλοι μαζί τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά την ίδια στιγμή μεταξύ τους πλακώνονται για το ποιος θα τον κράξει περισσότερο, ε, στο τέλος μην περιμένουν να τους πάρει σοβαρά ο κόσμος. Και κάπως έτσι καθιστούν πιο συμπαθή και πιο αξιόπιστο τον σημερινό πρωθυπουργό στα μάτια της κοινής γνώμης.
Εφημερίδα Απογευματινή
