Τα τελευταία χρόνια οι δυνάμεις της δεξιάς και της αριστερής αντιπολίτευσης, επιδιώκοντας να πείσουν την κοινή γνώμη για την απομόνωση της Ελλάδας στη διεθνή διπλωματική σκακιέρα, το μόνο που ήξεραν να κάνουν καλά ήταν να αναφέρονται με απροκάλυπτη χαιρεκακία στην Τουρκία. Επισήμαιναν τις «στρατηγικές δεξιότητες» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έναντι του Κυριάκου Μητσοτάκη, τον οποίο συνεχώς υποτιμούσαν, εμφανίζοντας τον ως ασήμαντο πολιτικό παίκτη και παντελώς αδύναμο να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή. Και το χειρότερο όλων; Αμφισβητούσαν το πατριωτικό του καθήκον, χαρακτηρίζοντάς τον υποτελή και δειλό, θεωρώντας πως στα δύσκολα δεν θα έχει τη βούληση να υπερασπιστεί με σθένος τα εθνικά συμφέροντα και την ασφάλεια του Ελληνισμού.
Σύμφωνα με το αντιπολιτευτικό τους αφήγημα, η Ελλάδα ήταν «ηττημένη» και «καρπαζοεισπράκτορας». Ο Ρ. Τ. Ερντογάν τα έπαιρνε πάντα όλα, τον Κ. Μητσοτάκη δεν τον υπολόγιζε κανείς, ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντ. Τραμπ, δεν ήθελε να τον βλέπει ούτε ζωγραφιστό, ο αραβικός κόσμος θα του έριχνε πόρτα επειδή ήταν σύμμαχος του Ισραήλ και προνομιακός συνομιλητής του Μ. Νετανιάχου, οι Ρώσοι θα μας εξόντωναν ως έθνος επειδή συμπαρασταθήκαμε στην Ουκρανία, οι Κινέζοι θα μας έβαζαν στη μαύρη λίστα των εμπορικών τους συναλλαγών γιατί ανοίξαμε παρτίδες στα λιμάνια με τους Αμερικανούς, οι Γάλλοι μας είχαν πιάσει… κώτσους και μας πουλούσαν αχρείαστες και ελαττωματικές φρεγάτες.
Πάντα προπαγάνδιζαν «εφιαλτικά» σενάρια με επιχειρήματα του… καφενέ, αδιαφορώντας εάν με τη συμπεριφορά τους αυτή έσπερναν τον τρόμο στην ελληνική κοινωνία. Εκτός αυτού όμως, υπάρχει και κάτι πιο σοβαρό στην ανεύθυνη αντιπολιτευτική τους συμπεριφορά. Με τη βλακώδη τακτική τους, προσβάλλουν και αυτούς που έχουν δώσει όρκο να υπερασπίζονται την ασφάλεια της πατρίδας μας, τα σύνορά της, αλλά και τα συμφέροντα του οικουμενικού Ελληνισμού. Διότι πίσω από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία της χώρας υπάρχουν οι άνδρες και οι γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, που αυτές τις κρίσιμες ώρες βρίσκονται στην Κύπρο, την Κάρπαθο, τη Βόρειο Ελλάδα, με σκοπό να διασφαλίσουν την αμυντική θωράκιση των περιοχών που μπορεί να βρεθούν αναπάντεχα στη δίνη της πολεμικής σύρραξης στη Μέση Ανατολή. Εάν λοιπόν δεν αναγνωρίζουν στον πρωθυπουργό της χώρας ότι ασκεί με επάρκεια το πατριωτικό του καθήκον, τουλάχιστον ας σεβαστούν τις Ένοπλες Δυνάμεις που βρίσκονται σε αμυντική εγρήγορση, με σκοπό να αποτρέψουν κάθε απειλή και κίνδυνο.
Να παραχωρηθεί ψηφιακό αντίγραφο των φωτογραφιών που αποτυπώνουν την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής ζητά με επιστολή του προς την υπουργό Πολιτισμού ο γ.γ. της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Φαντάζομαι ότι στο αίτημα αυτό θα υπάρξει ανταπόκριση από τη Λίνα Μενδώνη.
Ποιος Μπραντ Πιτ; Ένας είναι ο ηθοποιός: Ο Μπιμπίλας!
Τον ηθοποιό και βουλευτή της Πλεύσης Ελευθερίας, Σπύρο Μπιμπίλα, τον έχω συνδέσει με την ελληνική μυθολογία και τον ψυχοστόλο ή νεκροπομπό Ερμή. Από αυτόν ενημερώνεται η κοινή γνώμη για τον θάνατο κάθε Έλληνα ηθοποιού. Στο να εγκωμιάζει τους πεθαμένους, αλλά και να «θάβει» τους ζωντανούς έχει μεγάλο ταλέντο ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος κάπου έδωσε μια συνέντευξη και -με ύφος χιλίων καρδιναλίων, κάτι που υποδηλώνει κόμπλεξ- απαξίωσε την παρουσία του Μπραντ Πιτ στην Ελλάδα, λέγοντας ότι ο ντόρος που προκλήθηκε ήταν -ούτε λίγο ούτε πολύ- δυσανάλογος της εμβέλειας του συγκεκριμένου ηθοποιού και όλοι όσοι ασχολήθηκαν μαζί του διακατέχονταν από τη νοοτροπία του «αρχοντοχωριάτη».
Μάλλον του «επαρχιωτισμού» ήθελε να πει. Η αλήθεια είναι ότι ο Μπραντ Πιτ δεν άξιζε τέτοιας προσοχής και προβολής, καθώς δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένας ηθοποιός που κάνει τη δουλειά του, όπως και ο ίδιος ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος έχει «εκτελέσει» τεράστιους ρόλους στην καριέρα του, όπως αυτόν σε κάποιο σίριαλ του Νίκου Φώσκολου, που τα έβαζε με έναν… σταυροφόρο τιμωρό, τον οποίο ψέκαζε με πυροσβεστήρα.
Ο «Βούδας της Ραφήνας» ξύπνησε το 2019
Μέσα στον γενικότερο γεωπολιτικό χαμό, με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται και την υφήλιο να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα την έκβαση του πολέμου στο Ιράν, ενώ η θαλάσσια εμπορική δραστηριότητα έχει «ναυαγήσει» και ο εναέριος χώρος σε πολλά σημεία του πλανήτη έχει μεταβληθεί σε «ουράνιο ναρκοπέδιο», στην Ελλάδα έχουμε και δύο πρώην πρωθυπουργούς, οι οποίοι περί άλλα τυρβάζουν.
Ο μεν Αλέξης Τσίπρας ασκεί βαρυσήμαντη πολιτική, κάνοντας κομματικές μαζώξεις στη Θεσσαλονίκη, για να στείλει μήνυμα ότι το πολιτικό του εγχείρημα βασίζεται στο «μοντέλο της αυτοοργάνωσης», ο δε Κώστας Καραμανλής -σύμφωνα με το ρεπορτάζ- θα ξανα-σπάσει τη σιωπή του, μιλώντας τις επόμενες ημέρες σε ένα αγροτικό συνέδριο στην Ξάνθη.
Ας ελπίσουμε ότι θα περιοριστεί στην αγορά των καπνών, διότι όσο δεν ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην εξουσία, βρισκόταν διαρκώς στον «κόσμο του Marlboro», αποφεύγοντας να ασκεί κάθε τρεις και λίγο κριτική στον Αλέξη Τσίπρα για τους χειρισμούς του, τόσο στα εθνικά θέματα όσο και σε ζητήματα κράτος Δικαίου. Η αφωνία του αυτή, ειδικά την περίοδο διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και Γιώργου Παπανδρέου και ακολούθως επί ΣΥΡΙΖΑ και Αλέξη Τσίπρα, είχε ως αποτέλεσμα να του «κολλήσει» η ρετσινιά του «Βούδα της Ραφήνας». Γιατί όσες παρεμβάσεις δεν έκανε από το 2009 έως το 2019 άρχισε να τις κάνει μαζεμένες από τότε που έγινε πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Εφημερίδα Απογευματινή
