Ο σημερινός πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, κινδυνεύει να καταγραφεί στα κιτάπια της ιστορίας της Αριστεράς ως «πολιτικός αυτοφωράκιας» του Αλέξη Τσίπρα, που ανέχεται να είναι «μπροστινός», βάζοντάς του πλάτη, σε κάθε εξευτελιστική προς το πρόσωπό του ενέργεια. Παίρνει επάνω του την ευθύνη να προστατεύσει τον Αλέξη Τσίπρα, σφυρίζοντας αδιάφορα στις προσβολές κα το φτύσιμο που εισπράττει δημοσίως από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Για να μην κακοκαρδίσει τον «φυσικό ηγέτη» της παράταξης, δηλαδή τον Αλεξη Τσίπρα, ανέχεται τον Σ. Κεδίκογλου να δηλώνει έτοιμος να παραιτηθεί για να πάει με το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού. Κάνει τα στραβά μάτια και δεν έχει το σθένος να αντιδράσει όταν ακούει και άλλον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Παναγιωτόπουλο, να τον γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του, προπαγανδίζοντας ευθέως ότι και αυτός θα πάει με τον Αλέξη Τσίπρα.
Εδώ να με συγχωρείτε, αλλά η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Είναι δυνατόν να είσαι αρχηγός πολιτικού κόμματος, να καυχιέσαι ότι επί προεδρίας σου όλα πάνε καλά και ασκείς στιβαρή και υπεύθυνη αντιπολίτευση, και την ίδια ημέρα να μην αντιδράς, διαγράφοντας ή στέλνοντας σπίτι τους, δύο βουλευτές που βγαίνουν δημοσίως και σε αμφισβητούν, λέγοντας ότι η λύση για τον χώρο είναι ο Αλέξης Τσίπρας; Προφανώς για να μην σου σηκώνεται η τρίχα με αυτά που ακούς μάλλον έχεις αποδεχτεί ότι και εσύ είσαι «υπάλληλος» του Αλ. Τσίπρα και περιμένεις το σήμα του για να του παραδώσεις τα κλειδιά του κόμματος. Η πλάκα είναι ότι του Σωκράτη Φάμελλου του φταίει και ο Νίκος Ανδρουλάκης επειδή προτάσσει τη στρατηγική της πολιτικής αυτονομίας του κόμματός του και δεν δέχεται να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ σε εκλογικό δεκανίκι του Αλέξη Τσίπρα. Και το ερώτημα εδώ είναι τίνος το παιχνίδι παίζει ο Σωκράτης Φάμελλος;
«Βαρύγδουπη» μεταγραφή ο «γυρολόγος» εστιάτορας από τη Θεσσαλονίκη
Ένας απ’ τους λόγους που με κάνουν να πιστεύω ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρόκειται να προκαλέσει «σεισμό» στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, όταν με το καλό ανακοινώσει τη δημιουργία νέου κομματικού φορέα, είναι επειδή τις τελευταίες ημέρες διαπιστώνω ότι στη δημόσια σφαίρα εμφανίζονται ως «πολύφερνες νύφες», δηλαδή ως «βαρύγδουπες» μεταγραφές, κάτι «δημοσιοσχεσίτες» πολιτευτές της Κεντροαριστεράς, που το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού τους «πουσάρει» ως εμβληματικές προσωπικότητες με επιδραστική απήχηση στην ελληνική κοινωνία. Μια τέτοια περίπτωση, η οποία παρουσιάζεται με εξατομικευμένα αφιερώματα-αγιογραφίες ως η σημαντικότερη μεταγραφή του Αλέξη Τσίπρα, είναι ενός ακάματου πολιτευτή από τη Θεσσαλονίκη, που για ένα φεγγάρι βρέθηκε στη Βουλή με το κόμμα Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη.
Ειλικρινά η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω στο γεγονός ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος προβάλλεται ως τεράστια πολιτική προσωπικότητα από τους επικοινωνιακούς μηχανισμούς του Αλέξη Τσίπρα είναι επειδή φέρει και την ιδιότητα του εστιάτορα, ταΐζοντας κόσμο στη συμπρωτεύουσα. Και αναφέρομαι στον κ. Κ. Νυφούδη, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες απολαμβάνει μια δημοσιότητα δυσανάλογη με το κοινωνικό εκτόπισμά του.
Ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν στο Ποτάμι, φέρεται να φλέρταρε και με το ΠΑΣΟΚ, πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ από τον οποίο πέρασε και δεν ακούμπησε, ενώ και ο Σωκράτης Φάμελλος τον είχε «αβαντάρει» επικοινωνιακά διότι και αυτός τον είχε «μεταγράψει» στην Κουμουνδούρου όταν έγινε αρχηγός, και τώρα προβάλλεται ως «φοβερή» επιλογή του Α. Τσίπρα. Εν τω μεταξύ ο Νυφούδης εάν δεν είναι μια κλασική περίπτωση «τυχοδιώκτη» πολιτικού και «γυρολόγου» θα πρέπει να μας εξηγήσει πώς γίνεται να βλέπει το φως το αληθινό στο πρόσωπο του Αλ. Τσίπρα, τον οποίο σε παλαιότερες συνεντεύξεις του τον αποδοκίμαζε επειδή δήλωνε ότι στη θάλασσα δεν υπάρχουν σύνορα.
«Χωρίς την Ελλάδα δεν θα υπήρχαν οι ΗΠΑ»
Μήνυμα για την περαιτέρω ανάπτυξη των ήδη ισχυρών ελληνο-αμερικανικών δεσμών, εξέπεμψε η Κίμπερλι Γκιλφόιλ, πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, από το βήμα του 11oυ Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών που ξεκίνησε χθες και ολοκληρώνεται στις 25 Απριλίου. «Οι δεσμοί μας γίνονται κάθε μέρα όλο και ισχυρότεροι, χάρη σε ανθρώπους που ενισχύουν τις οικονομίες μας με καινοτομία», υπογράμμισε, εστιάζοντας μεταξύ άλλων σε Έλληνες πλοιοκτήτες, οι οποίοι βοηθούν στην αναζωογόνηση της αμερικανικής ναυτιλίας. Δεν παρέλειψε, παράλληλα, να μνημονεύσει τα ιδανικά που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, τα οποία, όπως είπε, έδωσαν ζωή και στο δικό της έθνος. «Χωρίς την Ελλάδα δεν θα υπήρχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παρακολουθείς τις ομιλίες των αρχηγών κομμάτων της αντιπολίτευσης στη Βουλή (λ.χ. της Ζωής Κωνσταντοπούλου) και νομίζεις ότι βρίσκονται επάνω σε μια εξέδρα στην πλατεία Συντάγματος για να απευθύνουν επαναστατικά διαγγέλματα ενώπιον ενός «αγανακτισμένου ακροατηρίου». Αμφιβάλλεις στο τέλος αν είναι πολιτικοί ή ηθοποιοί.
Εφημερίδα Απογευματινή
