Όταν ο Άκης Τσοχατζόπουλος καταδικάστηκε από την ελληνική Δικαιοσύνη για ξέπλυμα μαύρου χρήματος εισπράττοντας μίζες εκατομμυρίων από τη διαχείριση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, επάνω στην απελπισία του να αποδείξει ότι είναι αθώος, ισχυριζόταν πως οι ενέργειές του ήταν σε γνώση του Κ. Σημίτη. Η ΝΔ σεβάστηκε την απόφαση της Δικαιοσύνης και δεν ζήτησε να προσέλθουν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας οι δικαστές που αγνόησαν τις καταγγελίες του Άκη Τσοχατζόπουλου εναντίον του Κ. Σημίτη, τον οποίο πάσχιζε με νύχια και με δόντια να εμπλέξει στα δικά του αμαρτήματα. Και μάλιστα, σε υπόθεση που αφορούσε τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος.
Στην πολύκροτη υπόθεση της Siemens που υπήρχε η ομολογία τού τότε «στρατηγού», Θεόδωρου Τσουκάτου ότι το 1.000.000 μάρκα που έλαβε από την εταιρεία πήγαν στα ταμεία της Χαριλάου Τρικούπη ως… δωρεά για την ενίσχυση του προεκλογικού αγώνα του ΠΑΣΟΚ, επίσης οι δικαστές που τον απήλλαξαν δεν σύρθηκαν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ώστε να λογοδοτήσουν για την πράξη τους. Ωστόσο, η παράνομη αυτή χρηματοδότηση του ΠΑΣΟΚ ευνόησε τη Χαριλάου Τρικούπη, ώστε να αποκτήσει οικονομική υπεροπλία και να κερδίσει τις εκλογές του 2000.
Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα με ιστορίες σκανδάλων από το ΠΑΣΟΚ, όπου η ΝΔ δεν «κυνηγούσε» τους δικαστές, επειδή με τις ενέργειές τους δεν έβαζαν στο κάδρο αυτούς που οι ένοχοι κατήγγειλαν ή επιχειρούσαν να εμπλέξουν στις υποθέσεις τους για να επιμερίσουν τις ποινικές τους ευθύνες.
Σε αντίθεση με όλα τα παραπάνω, αυτό που βλέπουμε σήμερα από το ΠΑΣΟΚ είναι να μην σέβεται τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, αλλά να θέλει να γίνει «δικαστής των δικαστών» στη βάση της υιοθέτησης κάποιων αόριστων υπαινιγμών που άφησε ένας καταδικασμένος σε πρώτο βαθμό από την ελληνική Δικαιοσύνη επιχειρηματίας, δηλαδή ο κ. Ντίλιαν, για τη χρήση του περίφημου λογισμικού Predator. Και για να «δικάσει τους δικαστές», στην προκειμένη περίπτωση τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Κ. Τζαβέλλα, γίνεται διαπρύσιος συνήγορος ενός κατηγορουμένου, που -λογικό είναι να- αναζητά ασπίδα πολιτικής προστασίας, ώστε να γλιτώσει τα χειρότερα ενόψει του Εφετείου, απειλώντας θεούς και δαίμονες.
Το ΠΑΣΟΚ όμως ούτε αυτό περιμένει. Πιάνεται από μία δήλωση-χρησμό του κ. Ντίλιαν για να στήσει «κοινοβουλευτικό δικαστήριο» στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, ζητώντας να έρθει με την ιδιότητα του «κατηγορούμενου» ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο οποίος στοχοποιείται επειδή δεν άνοιξε την έρευνα για να εξετάσει το τι ήθελε να πει ο… ποιητής κ. Ντίλιαν μετά την πρωτόδικη καταδίκη του σε μια δήλωσή του σε τηλεοπτικό σταθμό.
Ξέρετε τι μου θυμίζει αυτό; Και δεν αποκλείεται να το δούμε τις επόμενες ημέρες από το ΠΑΣΟΚ που έχει ξεπατικώσει την τεχνοτροπία του ΣΥΡΙΖΑ. Την περίπτωση ενός προφυλακισμένου για ναρκωτικά που τον έπαιρναν τηλέφωνο νύχτα υπουργοί της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να δώσει επιβαρυντική κατάθεση εναντίον ισχυρού οικονομικού παράγοντα. Το επόμενο βήμα της Χαριλάου Τρικούπη είναι να παίρνει στο τηλέφωνο τον Ντίλιαν και να του λέει «δώσε μας τον Μητσοτάκη», καταπώς έκανε κάποτε και ένας πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ με έναν επίσης Ισραηλινό επιχειρηματία, από τον οποίο ζητούσε επιτακτικώς «δώσε μας τη Μαρέβα».
Δεν τους βγήκε το… αφήγημα και σκούζουν
Στην υπόθεση των Τεμπών βλέπουμε τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης να μην εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, επειδή διαπιστώνουν ότι… πήγαν περίπατο οι θεωρίες συνωμοσίας, με τις οποίες αντιπολιτεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Στην υπόθεση των υποκλοπών διαπιστώνουμε ότι συμβαίνει ακριβώς το ίδιο. Το επικίνδυνο σε αυτήν την ιστορία δεν είναι η ασέβεια προς τους θεσμούς, αλλά ότι με τη στάση τους τροφοδοτούν την εχθροπάθεια της κοινωνίας προς τον κοινοβουλευτισμό, εμφανίζοντας τη Δικαιοσύνη ως «αργυρώνητο παραμάγαζο» της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας.
Και σε έναν βαθμό το έχουν πετύχει, δεδομένου ότι στις μετρήσεις της κοινής γνώμης, ο κόσμος εμφανίζεται επιφυλακτικός απέναντι στους λειτουργούς της Θέμιδας. Και δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτό που κάνουν δηλητηριάζουν το δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας; Εάν οι πολιτικοί δεν εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη τότε μην περιμένουν οι πολίτες να εμπιστευτούν τους πολιτικούς.
Η «διπλωματία των ιδιωτών» ανοίγει νέες πληγές
Η χώρα μας έχει πληρώσει ακριβά στο παρελθόν τη «διπλωματία των ιδιωτών». Στην υπόθεση των Ιμίων, όπου φτάσαμε στα πρόθυρα πολέμου με την Τουρκία, όλα ξεκίνησαν από κάτι «υπερπατριώτες» που έκαναν του κεφαλιού τους δίχως να υπολογίζουν τις συνέπειες των «αγαθών» ενεργειών τους. Στη συνέχεια πάλι, κάποιοι «μυστήριοι» πατριώτες -εν αγνοία τής πολιτείας- μεθόδευαν τη μυστική φιλοξενία του Α. Οτσαλάν στη χώρα μας, με αποτέλεσμα στο τέλος ο ηγέτης των Κούρδων να πέσει στα χέρια των Τούρκων.
Στην πρώτη περίπτωση, η «διπλωματία των ιδιωτών» οδήγησε σε «γκριζάρισμα» του Αιγαίου και, στη δεύτερη, στην «παράδοση» του Οτσαλάν στις μυστικές υπηρεσίες της Άγκυρας. Τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών, κάτι αντίστοιχο βλέπουμε να γίνεται και με τους Έλληνες ακτιβιστές, οι οποίοι ξεκίνησαν με πλοία από την Τουρκία για να μεταβούν στη Γάζα, και τώρα επιχειρούν να προκαλέσουν συνειδητά ρήξη στις σχέσεις της Ελλάδος με το Ισραήλ, κάτι που για τους πιο υποψιασμένους μπορεί να το θέλει η Τουρκία για να πάρει «πάσα» με εμπλοκή της στη «διάσωση» τους.
!
Αν κάποιος έριξε «ταφόπλακα» στην υπόθεση των Τεμπών, είναι η ίδια η Μαρία Καρυστιανού με την απόφασή της να δημιουργήσει νέο πολιτικό φορέα, στρέφοντας πλέον τα βλέμματα και την προσοχή της κοινής γνώμης στα «παρατράγουδα» που την πλαισιώνουν.
Εφημερίδα Απογευματινή
