Τις προάλλες έβλεπα αρχηγό αντισυστημικού κόμματος να εγκαλεί την κυβέρνηση, επειδή δεν επενδύει στην κατάσβεση των πυρκαγιών με πτητικά μέσα κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η ευκολία με την οποία πρότεινε μια τέτοιου είδους ριψοκίνδυνη επιχειρησιακή δραστηριότητα από αέρος θα πρέπει σίγουρα να τον προβληματίσει μετά το χθεσινό δυστύχημα στην Ψάθα. Ο λόγος που χρήζει ιδιαίτερης μνείας ο συγκεκριμένος ισχυρισμός είναι για να καταδείξουμε πως «όποιος είναι έξω από τον χορό (της φωτιάς) πολλά τραγούδια ξέρει».
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης -κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες- κοιτούν μόνο πώς θα… αξιοποιήσουν κάθε φυσική καταστροφή για να πουλήσουν τη λαϊκίστικη πραμάτεια τους, διαδίδοντας εύπεπτες ασυναρτησίες. Όταν ένας πολιτικός αρχηγός, προκειμένου να κριτικάρει την κυβέρνηση, πηγαίνει τη συζήτηση για τις πυρκαγιές στην επιχειρησιακή… αδράνεια των εναέριων μέσων κατά τις νυχτερινές ώρες, το κάνει για να εξοργίσει την κοινωνία, βάζοντάς τη στο τριπάκι να σκεφτεί πως «η κυβέρνηση, ενώ μπορεί να σβήσει πυρκαγιές τα άγρια μεσάνυχτα, δεν το κάνει και μας αφήνει να καούμε».
Την ίδια στιγμή, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίζονται κάτι θρησκόληπτοι, ακροδεξιών αντιλήψεων, που διακινούν βίντεο από την περιοχή της Αττικοβοιωτίας με μια εκκλησία που δεν κάηκε, για να πουλήσουν ως θαύμα το συγκεκριμένο γεγονός σε όσους είναι «άπιστοι», συνδέοντας τη σχετική «είδηση» με τις απόψεις τους για τα εμβόλια, τις νέες ταυτότητες «του Σατανά» και πολλά άλλα ακόμη… Ότι η εκκλησία δεν κάηκε επειδή μπορεί να έπεσαν στη φωτιά με αυταπάρνηση οι πυροσβέστες για να την περιφρουρήσουν, δεν τους περνάει καν από το μυαλό. Άλλωστε, δεν τους εξυπηρετεί το αφήγημα πως οι δυνάμεις της Πυροσβεστικής και οι διαπιστευμένοι εθελοντές, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, κατάφεραν να αποσοβήσουν τα χειρότερα στο μέτωπο των πυρκαγιών.
Και πάνω στις πλάτες αυτών των ανθρώπων, που κάποιοι τους συνδέουν με την κυβέρνηση για να παίξουν τα κομματικά παιχνίδια τους, πέφτει ένα επιπλέον δυσβάσταχτο βάρος. Για να αποδείξουν ότι κάνουν σωστά τη δουλειά τους και τους αδικεί η κριτική της συγκεκριμένης «κοινής γνώμης», που τους ταυτίζει με την κυβέρνηση, στο τέλος από αίσθηση καθήκοντος «φλερτάρουν» με τον θάνατο. Μέχρι τώρα μετράμε πέντε νεκρούς στο πεδίο της κατάσβεσης των πυρκαγιών.
Πάντα στο πλευρό του Τσίπρα η οικογένεια, το περιβάλλον Σαμαρά και η «Εστία»
Την τιμητική της έχει η Άννα Διαμαντοπούλου τις τελευταίες ημέρες. Από την Παρασκευή, οπότε έδωσε σκληρή συνέντευξη εναντίον του Αλέξη Τσίπρα, θέτοντας ερωτήματα γύρω από τις πηγές χρηματοδότησης του κόμματος ΕΛΑΣ, ξαφνικά βρέθηκε στο επίκεντρο μιας πολύπλευρης κριτικής, που στο τέλος εμπλουτίστηκε και με ένα ευτράπελο δημοσίευμα της εφημερίδας «Εστία», όπου εμφανιζόταν ως πρωταγωνίστρια σε μελλοντικά σενάρια συγκυβέρνησης με αντάλλαγμα την παραγραφή αδικημάτων σε βάρος του Κυριάκου Μητσοτάκη. Κάπου στο ίδιο σενάριο ενεπλάκη και ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, ο οποίος -ως γνωστόν- είναι «κόκκινο πανί» για τον Αντώνη Σαμαρά.
Δεν ξέρω αν εδώ ζούμε μια ανίερη συμπαιγνία προβοκάτσιας μεταξύ των «πηγών» του Αλ. Τσίπρα και του Αντ. Σαμαρά, αλλά εκείνη που εμφανίστηκε ως «δολοπλόκα» και «κακιά μάγισσα» της ιστορίας είναι η Άννα Διαμαντοπούλου, την οποία -εντελώς συμπτωματικά- στοχοποίησε η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα καθώς και τα αδέλφια αυτού. Η Ζανέτ και ο Δημήτρης, που αντάλλασσαν χαριτωμένα μηνύματα στο Facebook σε σχέση με το ποιος χρηματοδοτεί το κόμμα του Τσίπρα με αφορμή τη συνέντευξη Διαμαντοπούλου.
Οι ξερόλες και τα μηδενικά που θέλουν να γίνουν νούμερα
Σε κάθε εθνική δοκιμασία καραδοκούν τα συνήθη ύποπτα τάγματα των… κακόψυχων συμπολιτών μας, που μέσα από ένα πληκτρολόγιο δίνουν ρεσιτάλ «ξερολίασης», εκτοξεύοντας ισοπεδωτικές κρίσεις για οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας. Και αυτό το κάνουν με μια κουτοπόνηρη χαιρεκακία, διότι η έγνοια τους δεν είναι ειλικρινής για τις συνέπειες ενός γεγονότος, αλλά πώς αυτό θα το προσαρμόσουν στα μέτρα των αρρωστημένων αντιλήψεών τους για να προπαγανδίσουν θεωρίες συνωμοσίας και παλαβών εικασιών με αντικοινοβουλευτικό πρόσημο και αντιπολιτικό υπόβαθρο.
Αρνητές της λογικής, σεσημασμένοι δολιοφθορείς της εξόφθαλμης πραγματικότητας, υμνητές της ανορθοδοξίας, σύγχρονοι λουδίτες, που βλέπουν παντού σατανικά φαντάσματα και ύποπτα πράγματα. Δεν είναι λίγοι, είναι αρκετοί. Μη ικανοί όμως να συμμαχήσουν για να αποκτήσουν πλειοψηφικό ρεύμα στην κοινωνία, επειδή ακριβώς συμπεριφέρονται ως παραθρησκευτικές σέχτες με ηγέτες τσαρλατάνους, που ο καθένας όμως περιχαρακώνει το «εκλογικό ποίμνιό» του, δρώντας ανταγωνιστικά απέναντι σε παρόμοια πολιτικά παρατράγουδα.
Γιατί -ως γνωστόν- μεταξύ απατεώνων η συνεργασία δεν παράγει εγγυημένα αποτελέσματα στη μοιρασιά. Δεν χρειάζεται και πολλή σοφία για να το αντιληφθεί αυτό ένας νορμάλ ψηφοφόρος. Αρκεί να ρίξει μια ματιά στη σημερινή Βουλή, εστιάζοντας στην αντιπολίτευση των ανεξάρτητων βουλευτών καθώς επίσης και σε όσα τραγελαφικά συμβαίνουν στις τάξεις των λεγόμενων «αντισυστημικών» κομμάτων, που στήνονται επάνω σε πρόσωπα της… κακιάς ώρας για τη χώρα, η οποία συνήθως λειτουργεί ως ευκαιρία τα μηδενικά να γίνουν νούμερα.
Εφημερίδα Απογευματινή
