Ουσιαστικά απαρνείται ότι με τον συγκεκριμένο γιατρό είχε πολλά πάρε-δώσε και οριοθετεί τη σχέση μαζί του σε μια επαφή που έκανε πριν από δέκα χρόνια για να πάρει τη γνώμη του
Καλό θα ήταν ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, ΘάνοςΠλεύρης, να σταματήσει να μας εξηγεί ποια ήταν η σχέση του με τον γιατρό της οδού Καρνεάδου, διότι -σε επικοινωνιακό επίπεδο- θα βρεθεί στο τέλος εκτεθειμένος με αυτά που δηλώνει. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του λοιπόν, γνώρισε τον συγκεκριμένο γιατρό το 2016, αμέσως μετά την περιπέτεια υγείας που είχε ο ίδιος, ζητώντας του μια συμβουλή για τη ρύθμιση του αίματός του. Ουσιαστικά απαρνείται ότι με τον συγκεκριμένο γιατρό είχε πολλά πάρε-δώσε και οριοθετεί τη σχέση μαζί του σε μια επαφή που έκανε πριν από δέκα χρόνια για να πάρει τη γνώμη του. Μάλιστα, μας τονίζει ότι «ο άνθρωπος» δεν του πρότεινε καμία άλλη θεραπεία, δημιουργώντας την εντύπωση ότι δεν τον αντιμετώπισε ως «κομπογιαννίτης» μήτε τον ίδιο ως «πειραματόζωο».
Αυτό βέβαια ως δημόσια μαρτυρία σε επικοινωνιακό επίπεδο είναι μια αχρείαστη παρέμβαση, ειδικά όταν συνοδεύεται από αλλεπάλληλες αναφορές στον «άνθρωπο» που ενδέχεται να αποδειχθεί «άγγελος θανάτου» μετά της συζύγου του. Αναφέρει επίσης ο κ. Πλεύρης ότι την κυρία Γάκα την ήξερε ως σύζυγο του κ. Θεοδωρόπουλου. Δηλαδή πας σε έναν γιατρό να πάρεις μια γνώμη και τον ρωτάς για την οικογενειακή του κατάσταση; Τέλος πάντων…
Επίσης, την ημέρα που πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης στο ιατρείο του κ. Θεοδωρόπουλου και της κυρίας Γάκα, ο Θ. Πλεύρης μάς αποκαλύπτει ότι του τηλεφωνούσε για να μάθει τι ακριβώς συνέβη. Για ποιο λόγο; Ήταν φίλοι; Είχε αναπτύξει τέτοια οικειότητα μαζί του; Κοτζάμ υπουργός, που ένα τέτοιο συμβάν δεν είναι καν στην αρμοδιότητά του, γιατί να τηλεφωνεί σε έναν γιατρό που γνώρισε πριν από δέκα χρόνια; Να ήταν δημοσιογράφος, να το καταλάβω…
Η ομολογία του αυτή μόνο ζημιά τού κάνει σε επικοινωνιακό επίπεδο, εκτός και αν ο λόγος που ενημέρωσε την κοινή γνώμη για την επίμαχη επικοινωνία τους ήταν για να «κάψει» μια τέτοια αποκάλυψη σε μεταγενέστερο χρόνο από την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου των δύο γιατρών. Ο κ. Πλεύρης όφειλε να… κάτσει στα αυγά του, καθώς η δημόσια παραδοχή της επικοινωνίας του με τον «γιατρό της Καρνεάδου» υποδηλώνει εξ αντικειμένου οικειότητα και έγνοια, όχι για το θύμα αλλά για τον θύτη. Αν δεν αντιλαμβάνεται πως έτσι το εισπράττει ο μέσος πολίτης, τότε μιλάμε για κλασική περίπτωση επιπολαιότητας στα όρια της απόλυτης χαζομάρας.
Αν βαρέθηκε, καλώς, αλλιώς να τους μαζέψει…
Αν ο ΚυριάκοςΜητσοτάκης έχει αποφασίσει να πάει στο σπίτι του στις επόμενες εθνικές εκλογές, έχοντας κουραστεί από τα σχεδόν οκτώ χρόνια διακυβέρνησης, καλό θα είναι να ενημερώσει για τις προθέσεις του τη βάση της Νέας Δημοκρατίας και όχι να αφήνει κορυφαία μέλη του υπουργικού συμβουλίου να ξεκατινιάζονται δημοσίως για διάφορα θέματα, με τελευταίο παράδειγμα τη συζήτηση γύρω από το επίδομα ανεργίας. Αν περάσει προς τα έξω και προς τα κάτω ότι ο ίδιος «απλώς προεδρεύει» και δεν είναι σε θέση να βάλει τάξη στις ενδοκυβερνητικές συρράξεις, στα «αυτόνομα» καπετανάτα και στις «αντιδραστικές» πιρουέτες κορυφαίων στελεχών, τότε… χαιρέτα μου τον πλάτανο.
Οι ψηφοφόροι της ΝΔ δεν είναι οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» των υπουργών, που μπορεί να νομίζουν ότι για να εξασφαλίσουν την εκλογή τους στις επικείμενες κάλπες θα πρέπει να προκαλέσουν ντόρο γύρω από το όνομά τους, πετώντας -και καλά- «προωθημένες π@π@ριές» στη δημόσια ατζέντα. Επειδή οι ίδιοι στον περίγυρό τους μπορεί να συναναστρέφονται με κρατικοδίαιτους ΟΝΝΕΔίτες, δεν σημαίνει ότι ο δεξιός ψηφοφόρος απολαμβάνει στη ζωή του και την καθημερινότητά του τα αντίστοιχα με αυτούς προνόμια. Ο κίνδυνος για μια εξουσία που αρχίζει να παράγει «καλαμοκαβαλάρηδες» και αλαζόνες παραγονταραίους είναι στο τέλος να περιέλθει στην ανυποληψία. Ας σοβαρευτούν λοιπόν κάποιοι, πριν να είναι πολύ αργά…
Χαρτογράφηση της εκκλησιαστικής περιουσίας… χθες
Το υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να προχωρήσει σε χαρτογράφηση της εκκλησιαστικής περιουσίας ανά δήμο και Μητρόπολη. Δεν ξέρω τι ακριβώς συζητά ο ΚυριάκοςΠιερρακάκης με τον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας κ. Ιερώνυμο, αλλά με βάση την εικόνα που έχω σχηματίσει ως απλός πολίτης, εκατοντάδες συμπολίτες μας -εδώ και πολλές δεκαετίες- κληροδοτούν την ακίνητη περιουσία τους (σπίτια, διαμερίσματα, χωράφια και πάει λέγοντας) στις οικείες Μητροπόλεις ή μοναστήρια.
Σε αυτή την παλιομοδίτικη διαδικασία η πολιτεία πρέπει να δώσει ένα τέλος και μάλιστα σε συνεργασία με την ίδια την Εκκλησία. Στο τέλος πολλά ακίνητα από συνανθρώπους μας που τα παραχώρησαν σε Μητροπόλεις ή άλλες χριστιανικές οργανώσεις αμφιβόλου αξιοπιστίας καταλήγουν στα χέρια επιτήδειων. Το υπουργείο Οικονομικών θα πρέπει να ξεκαθαρίσει πως οι Μητροπόλεις δεν μπορούν να λειτουργούν σαν εταιρείες real estate. Και αν κάποιος πιστός θέλει να αφήσει την περιουσία του στην Εκκλησία, θα πρέπει να γνωρίζει ποιο είναι το σωστό.
!
Ειλικρινά, δεν κατανοώ τους λόγους που τα ΜέσαΜαζικήςΕνημέρωσης ασχολούνται με την αποφυλάκιση ενός πρώην χρυσαυγίτη. Ακόμη και αυτοί που τον προβάλλουν -τάχα μου- για να τον κράξουν, το μόνο που καταφέρνουν είναι να τον διαφημίζουν και να τον καθιστούν πρωταγωνιστή στις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις.
