Το ότι αυτήν τη στιγμή τουλάχιστον το πολιτικό σύστημα έχει μόνο μία σταθερά που είναι το κυβερνών κόμμα είναι μια πραγματικότητα που μόνο οι κομματικά φανατικοί ή αιθεροβάμονες δεν μπορούν να δουν. Τα υπόλοιπα κόμματα, της αντιπολίτευσης, είτε αντιμετωπίζουν εσωτερικά προβλήματα ακόμη και με υπόγεια, προς το παρόν, αμφισβήτηση της ηγεσίας τους, είτε φυλλορροούν χάνοντας σταδιακά στελέχη ή βουλευτές, είτε η κοινωνία τούς έχει βάλει στο περιθώριο όπου αξίζει να ανήκουν.
Αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα. Όμως το αμιγώς πολιτικό ενδιαφέρον εντοπίζεται σε ένα συγκεκριμένο κόμμα, διότι τα άλλα, δημιουργημένα από περιστασιακή συγκυρία -και δεν εννοούμε το ΚΚΕ-, έρχονται και παρέρχονται, επειδή τελειώνει και η εξίσου περιστασιακή παρουσία τους στην πολιτική. Το συγκεκριμένο, λοιπόν, αυτό κόμμα δεν είναι άλλο από το ΠΑΣΟΚ, στην ιστορία του οποίου συγκαταλέγεται και μία από τις μακρότερες διακυβερνήσεις της χώρας.
Ασφαλώς και το ΠΑΣΟΚ, για να βρίσκεται όπου βρίσκεται σήμερα και δημοσκοπικά τουλάχιστον να προσπαθεί να διατηρήσει τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά να μην είναι βέβαιο ότι έχει εξασφαλίσει και μετεκλογικά τη θέση αυτή, πληρώνει τα αμαρτήματα του παρελθόντος. Τα οποία είναι πολλά καθώς μακρά, όπως προαναφέρθηκε, ήταν και η κυβερνητική του θητεία.
Σε τελευταία ανάλυση ο ιδρυτής του, χαρισματικός πολιτικός, δεν έκανε τίποτε άλλο από το να εκμεταλλευθεί τα ελαττώματα και τις ιδιομορφίες του ελληνικού λαού και να συμπλεύσει με αυτά. Γι’ αυτό άλλωστε παραμένει στη μνήμη της κοινωνίας, ασχέτως του ότι μια τέτοια πολιτική που διαχρονικά ακολούθησε -και οι διάδοχοί του- είχε συνέπειες τις οποίες πλήρωσε ο ελληνικός λαός, ακόμη και αυτοί που ωφελήθηκαν.
Το ΠΑΣΟΚ έχει πληρώσει το τίμημα που του αναλογεί. Όμως, όπως κι αν το κάνουμε, είναι ένα αστικό κόμμα που πρέπει να έχει δυναμική και να μη συγκρίνεται με τα κομματικά περιτρίμματα που συνθέτουν τη σημερινή αντιπολίτευση. Δεν είναι κόμμα… ψεκασμένων, και απόδειξη αυτού -για όσους αναζητούν αποδείξεις και για τα αυτονόητα- είναι το γεγονός ότι ο σημερινός αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας εμπλούτισε το κόμμα, στο πλαίσιο της διεύρυνσης που επιχείρησε, με στελέχη που ανήκαν στο ΠΑΣΟΚ και που σήμερα είναι υπουργοί ή στενοί συνεργάτες του κ. Μητσοτάκη.
Το ΠΑΣΟΚ έχει δικαιωματικά θέση στην πολιτική σκηνή και για τον πρόσθετο λόγο ότι στην περίπτωση που οι επόμενες εκλογές δεν εξασφαλίζουν αυτοδυναμία στο πρώτο κόμμα, που θα είναι η Νέα Δημοκρατία, αυτή με κάποιον θα πρέπει να συμπράξει και πάντως όχι με αυτούς που δυσφημούν ή γελοιοποιούν το πολιτικό σύστημα.
Βεβαίως η απόλυτη ευθύνη για την ανάδειξη και πάλι του ΠΑΣΟΚ σε υπολογίσιμη πολιτική δύναμη ανήκει στο ίδιο. Στη σημερινή του ηγεσία και γενικώς σε όσους το απαρτίζουν, που πρέπει να αποφασίσουν για την τύχη του. Και τη δική τους…
Εφημερίδα Απογευματινή
