Σίγουρα κάτι τρέχει μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι δυνατόν! Το αποκάλυψε πολιτική αρχηγός, η οποία ανακάλυψε ότι σε ποδοσφαιρικό αγώνα του Παναθηναϊκού βρέθηκαν δίπλα δίπλα ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Μαργαρίτης Σχοινάς! Βάσει της λογικής αυτής και του εξ αυτής συμπεράσματος, αν είχε βρεθεί μαζί τους στο γήπεδο και ο γνωστός για τα πράσινα αισθήματά του πρόεδρος της ΕΛΑΣ, τότε το βέβαιο θα ήταν ότι βαίνουμε προς τρικομματική κυβέρνηση, την οποία και στο παρελθόν είχαμε με τη συμμετοχή και κόμματος της Αριστεράς.
Μπορεί το συμπέρασμα να θυμίζει την ανάλογη λαϊκή εκδοχή που λέει «ράβδος στη γωνία, άρα βρέχει», ωστόσο στην προαναφερθείσα περίπτωση κανενός είδους βροχή δεν προμηνύεται αλλά αντιθέτως πολιτική ξηρασία, επιπέδου Σαχάρας.
Πάντως, αν συνέβαινε κάτι ως αυτό που υπενόησε η πολιτική αρχηγός, δεν θα ήταν άσχημη ιδέα να άρχιζαν, τουλάχιστον οι δημοσιογράφοι, να αναζητούν στις κερκίδες των γηπέδων ανάλογες πολιτικές συμπτώσεις ώστε να ανιχνεύονται και οι πολιτικές προοπτικές στον τόπο μας. Βεβαίως στην περίπτωση που το κακό παραγινόταν, διότι μπορεί να συνάγονταν και ακραία συμπεράσματα, όπως λόγου χάρη αν συνέπιπταν στην παρακολούθηση αγώνα ο κ. Κουτσούμπας και η κυρία Λατινοπούλου, τότε θα αναγκάζονταν οι πολιτικοί να παρακολουθούν τους αγώνες των προσφιλών ομάδων τους μόνον από τηλεοράσεως.
Παλαιότερα, όταν προφανώς τα πολιτιστικά ενδιαφέροντα των πολιτικών επεκτείνονταν και πέραν του φιλάθλου πνεύματος και της οπαδικής μυσταγωγίας, συμπεράσματα μπορεί να εξάγονταν και για συναντήσεις σε άλλους χώρους πέραν των γηπέδων και του όχλου τους. Λ.χ. στο θέατρο! Για παράδειγμα, όταν είχε ανέβει στη σκηνή το θεατρικό έργο του ευπατρίδη πολιτικού Ευάγγελου Αβέρωφ «Η έκρηξη», αν δεν απατώμαι, το είχαν παρακολουθήσει και πολιτικοί της Αριστεράς (της αυθεντικής εννοώ, όχι του καλαμπουριού) όπως ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Χαρίλαος Φλωράκης. Βεβαίως εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν τόσο ευφάνταστοι πολιτικοί αρχηγοί ώστε να προβλέψουν ότι λίγο καιρό μετά θα είχαμε οικουμενικές κυβερνήσεις με αριστερούς και δεξιούς και με συνεννοήσεις, αμφοτέρων των πλευρών, για πολιτική κάθαρση.
Στο εξωτερικό φαντάζομαι ότι ανάλογα συμπεράσματα για πολιτικές συμπλεύσεις μπορεί να εξάγονται -πάντα από ευφάνταστους πολιτικούς και δημοσιογράφους- σε πιο εξευγενισμένους αθλητικούς χώρους σε σχέση με τα ποδοσφαιρικά γήπεδα, όπως λ.χ. τα κορτ του τένις, δεδομένου ότι ξένα πολιτικά συστήματα διακρίνονται για τις ελιτίστικες προτιμήσεις τους. Άλλο να παρακολουθήσεις τη Ναβρατίλοβα (για την ακρίβεια… Νταβρατίλοβα) ή τον Φέντερερ και άλλο τον Μπρούνο ή τον Φαν Μπρόκελεν.
Εν κατακλείδι, στην πολιτική φαίνεται ότι οι φόβοι για το τι μπορούν να κάνουν και να σου κάνουν οι αντίπαλοί σου εξάπτουν τη φαντασία. Δεν ξέρω αν έκαναν, με την ευκαιρία, Ανδρουλάκης και Σχοινάς και τίποτε πολιτικές συζητήσεις για συνεργασίες, καθώς εκείνο που μου φαίνεται ότι συζήτησαν ήταν πότε και σε ποιο γήπεδο μπάσκετ θα πήγαιναν για να συναγωνιστούν στα τρίποντα, μια και ο αρχηγός Νίκος μόνο εκεί μπορεί να βάλει κανένα…
Εφημερίδα Απογευματινή
