Είναι ασφαλώς νωρίς ακόµη για την πλήρη αξιολόγηση της χρησιµότητας της τεχνητής νοηµοσύνης (Τ.Ν., αγγλιστί Α.Ι.) στην καθηµερινότητα, αλλά και σε όλα τα επίπεδα της ανθρώπινης δραστηριότητας στα οποία µπορεί να χρησιµοποιηθεί ή χρησιµοποιείται ήδη. Τα πρώτα δείγµατα φαίνεται, έστω και επιπόλαια, ότι είναι σύµµικτα. ∆ιότι βοηθά τον άνθρωπο, χωρίς εν πάση περιπτώσει να τον αντικαθιστά, είτε ως εργαλείο αναζήτησης -µε εντυπωσιακούς ρυθµούς ως προς το αποτέλεσµα- είτε ως προς τη διαµόρφωση κάποιων σκέψεών του, σε περιπτώσεις κάποιας πνευµατικής φύσεως εργασία. Από την άλλη, πληθαίνουν µέρα µε τη µέρα τα περιστατικά κακόβουλης χρήσης, καθώς η Τ.Ν. δεν διευκολύνει µόνο τους έντιµους, αλλά, ίσως, πολύ περισσότερο τους απατεώνες. Επιπλέον υπάρχει σοβαρό ενδεχόµενο να κάνει λανθασµένες εκτιµήσεις λόγω της επίσης λανθασµένης αξιολόγησης των ευρηµάτων που συλλέγει για συγκεκριµένο ζήτηµα, για το οποίο ερωτάται. Κάπως έτσι την «πλήρωσε» και ένας Ολλανδός, σύµφωνα µε τη σχετική ειδησεογραφία, ο οποίος βασιζόµενος στις απαντήσεις της Τ.Ν., για πρόβληµα που αντιµετώπιζε, κατέληξε άστεγος και άφραγκος, καθώς η… µηχανή τον είχε συµβουλεύσει να σταµατήσει να πληρώνει το ενοίκιο που όφειλε να καταβάλλει για το σπίτι όπου έµενε! Και ας µην αναφερθούµε στις συνεχώς αυξανόµενες απάτες µε τις δυνατότητες που επιτρέπει η χρήση αυτής της µηχανής.
Επίσης σε ακαδηµαϊκό επίπεδο ελλοχεύει ο κίνδυνος της υπονόµευσης της πραγµατικής γνώσης. Κι αυτό διότι πολ-λαπλασιάζεται το φαινόµενο κάποιες εργασίες φοιτητών στο στάδιο της πανεπιστηµιακής φοίτησης, αλλά και στην υποβο-λή διατριβών για διδακτορικό τίτ-λο, να είναι το αποτέλεσµα επε-ξεργασίας που κάνει η Τ.Ν. και όχι βεβαίως ο ενδιαφερόµενος.
Με άλλα λόγια, παρά τα θαυµαστά αποτελέσµατα, που µπορεί να έχει στην καθηµερινή εφαρµογή της η Τ.Ν., δικαιολογηµένα προκαλεί και έναν βαθύ προβληµατισµό, καθώς εγείρονται θέµατα ηθικής τάξεως, νοµικής φύσεως αλλά και επιφυλάξεις από τυχόν κακόβουλες προθέσεις αυτών που τη µεταχειρίζονται, όπως αυτές που υπαινιχθήκαµε πιο πάνω. ∆ιότι, όπως επισηµαίνεται στο εξαιρετικό συλλογικό έργο που επιµελήθηκε ο βουλευτής και πρώην υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης, και που φέρει τον τίτλο «Τεχνητή Νοηµοσύνη – Ανθρώπινα
∆ικαιώµατα και Κράτος ∆ικαίου», η δυνατότητα της Τ.Ν. µπορεί να οδηγήσει όχι µόνο στην αλήθεια, αλλά και σε στρέβλωσή της, είτε µέσω της αλλοίωσης µιας πληροφορίας (deep fake news) είτε µέσω της υπερπληροφόρησης που προκαλεί σύγχυση και παραποίηση της πραγµατικής κατάστασης. Με τελικό αποτέλεσµα τον κλονισµό της εµπιστοσύνης ως προς την εφαρµογή της.
Ας ελπίσουµε ότι ο άνθρωπος, που επιχείρησε σε µία σύγχρονη εκδοχή της Βαβέλ να δηµιουργήσει ένα, εν µέρει, υποκατάστατό του, θα διαβλέψει εγκαίρως τους κινδύνους στους οποίους µπορεί να τον εκθέσει το ίδιο το δηµιούργηµά του και να θέσει τις αναγκαίες ασφαλιστικές δικλίδες ώστε να µην απο-τελέσει το θύµα, όπως έχει καταγραφεί σε ταινίες επιστηµονικής φαντασίας.
Κυριακάτικη Απογευματινή






