Οι επόμενες 15 ημέρες είναι πολύ σημαντικές για την Ελλάδα σε θέματα εξωτερικής και διεθνούς πολιτικής. Είναι πλέον συνείδηση στους Έλληνες ότι τα όσα καθορίζουν εν πολλοίς την καθημερινότητά μας, αλλά και την προοπτική της χώρας πολύ περισσότερο, σχετίζονται με τις διεθνείς συναντήσεις, τις επαφές και τις συνομιλίες της ηγεσίας της. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε κατ’ αντιστοιχία και για τις κινήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά αυτά κινούνται με απόλυτη εσωστρέφεια, στη βάση της παραπολιτικής και της τοξικότητας. Αδυνατούν εξαιτίας της πολυδιάσπασής τους και του περιορισμένου εύρους των επιτελείων τους να συμμετάσχουν στη διεθνή πολιτική της χώρας. Αλλά η Ελλάδα κυβερνάται, εκπροσωπείται και διαβουλεύεται στη βάση της κοινοβουλευτικά αυτοδύναμης διακυβέρνησης Μητσοτάκη.
Στις αμέσως επόμενες ημέρες ο πρωθυπουργός και αρμόδιοι υπουργοί θα έχουν σημαντικές συναντήσεις και συμμετοχές σε ηγετικά πολυμερή όργανα. Αφετηρία η συνάντηση σε διμερές επίπεδο του πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν στην Άγκυρα. Πόσα περιθώρια υφίστανται να υπάρξει κάποιος συντονισμός με την Τουρκία στην παγιωμένη διαφορά μας για τις θαλάσσιες οικονομικές ζώνες; Σύμφωνα με την πρόβλεψη, ελάχιστα. Την ίδια ημέρα πάντως ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπ. Νετανιάχου, θα συναντάται με τον Αμερικανό πρόεδρο, Ντ. Τραμπ. Και εκεί η ατζέντα χαρακτηρίζεται βασικά διμερής. Αλλά και οι διμερείς συνομιλίες στα διαφορετικά τους επίπεδα τελικά συνιστούν ένα πεδίο όπου κινείται η γεωπολιτική προοπτική της εν γένει περιοχής.
Πέραν αυτών υπάρχει η Σύνοδος Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου θα τεθούν οι ευρωπαϊκές υποθέσεις στο επίκεντρο αλλά και η νέα τάξη με τις ΗΠΑ. Το Συνέδριο Ασφαλείας του Μονάχου, όπου πάντα υπάρχει διακριτό ενδιαφέρον για τις διακηρύξεις και επαφές. Και τελικά η πυκνή αυτή περίοδος κλείνει με την πρόσκληση που ήδη υπάρχει από τον Λευκό Οίκο για συμμετοχή στο Συμβούλιο Ειρήνης υπό τον Τραμπ για τη Γάζα. «Ταμείο» λοιπόν στο τέλος του μήνα…
Εφημερίδα Απογευματινή
