Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Ισραήλ σε αυτήν τη φάση, αποκτά ειδική βαρύτητα για τις εξελίξεις στα επόμενα χρόνια στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Επί πολλά χρόνια η Ιερουσαλήμ απέφευγε να προχωρήσει στην αναγνώριση με γνώμονα κατ’ αρχάς τη διατήρηση ανοιχτού διαύλου με την Άγκυρα παρά τις κατά καιρούς εντάσεις. Και επίσης, επειδή διατηρούσε εξαιρετικές σχέσεις με το τουρκογενές Αζερμπαϊτζάν το οποίο παραμένει ο πιο σημαντικός προμηθευτής πετρελαίου, ενώ από την άλλη το Ισραήλ αποτελεί έναν από τους κύριους προμηθευτές προηγμένου στρατιωτικού εξοπλισμού προς το Μπακού.
Υπό αυτή την έννοια η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων έρχεται για να σηματοδοτήσει την απόφαση της κυβέρνησης Μπενιαμίν Νετανιάχου για την οριστική ρήξη των σχέσεων με την Τουρκία, αποτυπώνοντας το βάθος και την ένταση της τωρινής σκληρής αντιπαράθεσης. Η Τουρκία αντέδρασε με οργή κατηγορώντας το Ισραήλ για πολιτική σκοπιμότητα και προσπάθεια αποπροσανατολισμού από τα όσα συμβαίνουν στη Γάζα. Αντιστοίχως και το Αζερμπαϊτζάν εξέφρασε την ανησυχία του γι’ αυτήν την εξέλιξη λόγω της διαχρονικής σύγκρουσης με την Αρμενία για το Ναγκόρνο -Καραμπάχ.
Για την Ελλάδα, η ισραηλινή κίνηση επιβεβαιώνει την ανάγκη εμβάθυνσης των περιφερειακών συμμαχιών στο γεωπολιτικό πεδίο και στον άξονα Κάιρο-Λευκωσία-Ιερουσαλήμ, καθώς η Τουρκία δείχνει να απομακρύνεται περαιτέρω από το ισραηλινό μπλοκ και κατ’ επέκταση από τη Δύση εγείροντας ουσιαστικά στη σύγχρονη γεωπολιτική σκακιέρα ένα νέο «Ανατολικό Ζήτημα». Συνιστά παράλληλα, ισχυρό ανάχωμα στα νεοοθωμανικά οράματα του Ταγίπ Ερντογάν και ενώ την ίδια ώρα διαφαίνεται πως έχει ανοίξει ο δρόμος για να αναγνωρίσει αντίστοιχα το Ισραήλ τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, της Θράκης και της Μικράς Ασίας. Από την άλλη όμως, εντείνει την ανάγκη για προσεκτικούς χειρισμούς από την Αθήνα καθώς το ρήγμα Ισραήλ-Τουρκίας και αγεφύρωτο είναι και μακροχρόνιο, κυρίως όμως, απρόβλεπτο.
Εφημερίδα Απογευματινή
