Η σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, με φόντο τις δηλώσεις Ντόναλντ Τραμπ περί πιθανής επανεξέτασης της απαγόρευσης πώλησης των F-35 στην Τουρκία, σηματοδοτεί νέα εποχή στις σχέσεις Ουάσινγκτον και Άγκυρας. Η συνάντηση Τραμπ – Ερντογάν δεν είχε… βεβαιότητες για τα μαχητικά πέμπτης γενιάς, και αυτό έχει τη θετική του διάσταση. Η υπόσχεση όμως του Αμερικανού προέδρου, έστω «μασημένη», αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε αυτήν τη φάση κατά την οποία ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση κινούνται σε αποκλίνουσες κατευθύνσεις και το ερώτημα παραμένει: Μπορεί η Ουάσινγκτον να αγοράσει την αφοσίωση ενός συμμάχου που επιμένει να διατηρεί τις δικές του γεωπολιτικές βλέψεις;
Η Τουρκία παίζει το δικό της παιχνίδι με γνώμονα τον διπλωματικό οπορτουνισμό. Μέσα από την απόκτηση των F-35, στην πραγματικότητα στοχεύει στη γεωπολιτική της ενίσχυση, ώστε να καταστεί «περιφερειακός χωροφύλακας» που η Ουάσινγκτον θα εμπιστεύεται περισσότερο από τους παραδοσιακούς συμμάχους στην ΕΕ. Όσο ο Τραμπ θα βλέπει τους Ευρωπαίους περισσότερο ως βάρος και όχι ως εταίρους, ο Ερντογάν θα βρίσκει πάντα εκείνο το ζωτικό κενό για να προωθεί τις δικές του διεκδικήσεις, παρουσιάζοντας την Τουρκία ως «αναγκαίο σύμμαχο». Με τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ και πολύ δυναμική αμυντική βιομηχανία, η Τουρκία καταφέρνει τελικά να φαίνεται στα μάτια των Αμερικανών ως δύναμη περιφερειακών διαστάσεων. Είτε πρόκειται για τον έλεγχο τοπικών διενέξεων είτε για τη σταθερότητα στη Μαύρη Θάλασσα, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή, πλασάρεται ως ο «παίκτης» που μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε διαφορετικές γεωπολιτικές ατζέντες.
Αυτή η πραγματικότητα επιβάλλει στην Ελλάδα όχι μόνο στρατιωτική ετοιμότητα και συνεχή επένδυση σε ισχυρό αποτρεπτικό πλέγμα μέσα από διεθνείς συμμαχίες, διασφαλίζοντας ότι η ειρήνη και η σταθερότητα στο Αιγαίο, την Κύπρο και τη ΝΑ Μεσόγειο δεν θα εξαρτώνται από τις διαθέσεις της Άγκυρας, αλλά και επιθετική διπλωματική προσπάθεια. Για να υπενθυμίζει συνεχώς στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και τον Λευκό Οίκο ότι το μέλλον της Δύσης και η σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή δεν μπορεί να βασίζονται σε έναν «σύμμαχο» με κρυφή γεωπολιτική ατζέντα.
Εφημερίδα Απογευματινή
