Δεκαέξι χρόνια μετά τη Marfin, η ελληνική κοινωνία βρίσκεται και πάλι αντιμέτωπη με το ίδιο, βαθύ τραύμα. Με αφορμή τις πρόσφατες συλλήψεις για τις δολοφονικές εμπρηστικές επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη, οι οποίες οδήγησαν στον θάνατο της Βάγιας Νέστορα, η μνήμη επιστρέφει αναπόφευκτα στην 5η Μαΐου 2010. Το γεγονός τότε προκάλεσε σοκ στο πανελλήνιο και θεωρείται από τις πιο σκοτεινές στιγμές της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της χώρας. Οδήγησε σε έντονες αντιδράσεις, καταδίκη της βίας και αλλαγή του κλίματος στις μεγάλες αντιμνημονιακές διαδηλώσεις της εποχής. Και παρά τις έρευνες των Αρχών, οι φυσικοί αυτουργοί που πέταξαν τις μολότοφ καθώς και οι ηθικοί που σχεδίασαν αυτή την επίθεση δεν ταυτοποιήθηκαν και δεν οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη.
Η πρόσφατη επιχείρηση της Αντιτρομοκρατικής, που είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη τριών ατόμων στη Θεσσαλονίκη και την Κρήτη, φέρνει στην επιφάνεια ξανά τη Marfin και την αμείλικτη αλήθεια: H βία που στοχεύει αδιακρίτως υπό τον όποιο «ιδεολογικό» μανδύα παραμένει ανοιχτή πληγή. Η σύλληψη, συνεπώς, των τριών για τις επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη αποτελεί σημαντική εξέλιξη, όχι μόνο για την απονομή δικαιοσύνης αλλά και ως μήνυμα πως τίποτα δεν έχει ξεχαστεί και ούτε πρόκειται. Ειδικότερα δε η πολύνεκρη πυρκαγιά στο κέντρο της Αθήνας, στο κατάστημα της οδού Σταδίου.
Η μνήμη των θυμάτων της Marfin και της Βάγιας Νέστορα απαιτεί επιμονή έως τη διαλεύκανση και την απόδοση ευθυνών. Είναι η μόνη οδός για να σταματήσει ο κύκλος του αίματος και να απομονωθεί η νοοτροπία που θεωρεί τη φωτιά εργαλείο πολιτικής παρέμβασης. Το κοινό στοιχείο των δύο υποθέσεων άλλωστε δεν αφορά μόνο τον τρόπο δράσης, τη χρήση δηλαδή εμπρηστικών μηχανισμών, αλλά και την πλήρη απαξίωση της ανθρώπινης ζωής.
Από τη Marfin μέχρι τις πρόσφατες επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη, το ίδιο αίτημα παραμένει απαράλλαχτο στον δημόσιο βίο: Οι αρμόδιες διωκτικές Αρχές να καταδιώκουν τους θύτες μέχρι τέλους. Ώστε να πάψει αυτός ο τόπος να θρηνεί νεκρούς επειδή αυτό ήθελαν σκοτεινοί κύκλοι.
Εφημερίδα Απογευματινή
