Στην αυγή της εποχής των megafires, των γιγαντιαίων, ανεξέλεγκτων πυρκαγιών που καταβροχθίζουν εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα μέσα σε λίγες ώρες, όπως αυτές στη Δυτική Αττική και στη Φωκίδα, το θέρος με τη ραστώνη του παραδίδει τη σκυτάλη στον υποβόσκοντα τρόμο. Τα ελληνικά καλοκαίρια που ξέραμε έγιναν πια από συνώνυμο της ζωής, της ανεμελιάς και της χαράς… δοκιμασία επιβίωσης. Ήδη η ελληνική κοινωνία και αυτές των μεσογειακών χωρών βρίσκονται αντιμέτωπες με τη νέα πραγματικότητα, με φόντο την κλιματική κατάρρευση.
Το φαινόμενο των megafires, των πυρκαγιών δηλαδή που ξεπερνούν τις 100.000 στρέμματα και δημιουργούν δικό τους μικροκλίμα, είναι το άμεσο αποτέλεσμα της αύξησης της θερμοκρασίας, της απουσίας κανονικών χειμώνων με κρύο και χιόνια και της εμφάνισης όλο και περισσότερων παρατεταμένων καυσώνων. Τις είδαμε αυτές τις πυρκαγιές και τα προηγούμενα χρόνια, στην Εύβοια, στην Αττική, στην Πελοπόννησο, στον Έβρο και αλλού να κατακαίνε τα πάντα.
Με αυτά τα νέα δεδομένα, η συνεχιζόμενη προσήλωση στο δόγμα που επενδύει τη συντριπτική πλειονότητα των οικονομικών και επιχειρησιακών πόρων στην πυρόσβεση, αγνοώντας την πρόληψη, έχει εξαντλήσει τα όρια. Όταν μια πυρκαγιά αποκτήσει χαρακτηριστικά megafire, η ισχύς των μέσων κατάσβεσης υποχωρεί μπροστά στη θερμική ενέργεια, καθιστώντας σαφές ότι η μάχη κερδίζεται ή χάνεται χρονικά πολύ πριν ξεσπάσει η πρώτη φλόγα: κατά τη διάρκεια των χειμερινών και ανοιξιάτικων μηνών. Τότε κρίνονται όλα. Χωρίς αυτήν τη δομική αναθεώρηση της πολιτικής προστασίας και της δασικής διαχείρισης, η θερινή περίοδος στην Ελλάδα θα εδραιωθεί ως εφιάλτης.
Κάθε καταστροφική πυρκαγιά μειώνει την ικανότητα των οικοσυστημάτων να αναγεννηθούν φυσικά, επιταχύνει τη διάβρωση των εδαφών, υποβαθμίζει τον υδροφόρο ορίζοντα και περιορίζει τη δυνατότητα δέσμευσης διοξειδίου του άνθρακα. Η απώλεια αυτών των φυσικών ρυθμιστών εντείνει τα ακραία καιρικά φαινόμενα, μετατρέποντας το τοπίο σε άγονη ζώνη, επιταχύνοντας τις διαδικασίες ερημοποίησης. Αν δεν περάσουμε άμεσα από την αποσπασματική καταστολή σε επιστημονικά θεμελιωμένη, μακροπρόθεσμη διαχείριση των δασών και της υπαίθρου, η σταδιακή ερημοποίηση δεν θα είναι το σενάριο ενός μακρινού μέλλοντος αλλά η μη αναστρέψιμη νέα πραγματικότητα.
Εφημερίδα Απογευματινή
