Μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα η ανάλυση ρίσκου για την Ελλάδα που θα έπρεπε να κάνουν οι εγχώριες υπηρεσίες ασφαλείας των Ενόπλων Δυνάμεων, των υπηρεσιών πληροφοριών, το οικονομικό επιτελείο και ο πρωθυπουργός με τους συμβούλους του ήταν με αυξημένες πιθανότητες ενός θερμού επεισοδίου με την Τουρκία, μέχρι και ενός βραχυχρόνιου πολέμου. Αυτά τα σενάρια βρίσκονταν στο τραπέζι κάθε σοβαρής συζήτησης στο ΚΥΣΕΑ αλλά και στην «πίσω αυλή» του Μεγάρου Μαξίμου, μαζί με την κλιμάκωση της περιφερειακής και ευρωπαϊκής γεωπολιτικής αρρυθμίας και αποσταθεροποίησης.
Η ανάλυση ρίσκου αυτή δεν ήταν αποσυνδεδεμένη από την ενεργειακή κλιμάκωση που εξελίσσεται αλλά και την εκλογική χρονιά που διερχόμαστε στην Ελλάδα, με τακτικές εθνικές εκλογές στον ορίζοντα, αλλά και εκλογές στο Ισραήλ για τη διακυβέρνηση στις 27 Οκτωβρίου ή ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο, που παρακολουθούμε.
Τα δεδομένα έχουν αλλάξει στην παρούσα πλέον εβδομάδα. Οι τοποθετήσεις του προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ με αφορμή τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υπήρξαν καθοριστικές για τις όποιες εκτιμήσεις κινδύνου τόσο για την Ελλάδα όσο και για τα «τρίγωνα» στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο στην Ανατολική Μεσόγειο και την Εγγύς Ανατολή. Ο Τούρκος πρόεδρος ουσιαστικά τράβηξε το «όπλο» του και μίλησε σε πολύ πιο ψύχραιμους τόνους τόσο σε σχέση με την Ελλάδα όσο τελικά και με το Ισραήλ.
Η Τουρκία ουσιαστικά προτιμά την ανάπτυξη της βιομηχανίας της και τη δημοσιονομική επιβίωσή της έστω με δύσκολους όρους από τα μέτωπα του πολέμου, που θα την κατέστρεφαν τελικά οικονομικά και σε επίπεδο συνοχής ηγεσίας – λαού, αν και δεσποτική ασιατική δύναμη.
Η Ελλάδα και η Τουρκία δεν θα επιστρέψουν στα «ήρεμα νερά», αλλά δεν είναι αναγκαίο να προϋπολογίσουμε κονδύλια για ένα θερμό επεισόδιο στην καλύτερη περίπτωση μεταξύ μας με ορίζοντα την άνοιξη.
Εφημερίδα Απογευματινή
