Ο Βασίλης Ντέτσικας αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και αξιόπιστες φωνές της ραδιοφωνικής ενημέρωσης. Από το 1990 έως τώρα, επικοινωνεί τον παλμό της επικαιρότητας. Σήμερα, από τη συχνότητα του Παραπολιτικά 90,1 FM, υπηρετεί το δελτίο ειδήσεων με συνέπεια και υπευθυνότητα.
Και τώρα, μοιράζεται τις σκέψεις του για την πίεση και την ευθύνη που συνοδεύουν τη δουλειά του, για την ισορροπία ανάμεσα στην αντικειμενικότητα και την ανθρώπινη διάσταση της είδησης, αλλά και για τη διαρκή προσπάθεια να εξελίσσεται ακόμη και ύστερα από 35 χρόνια στα μικρόφωνα. Από βιωματικές ιστορίες και προσωπικές εμπειρίες, αποκαλύπτει πώς η ενημέρωση μπορεί να έχει «καρδιά» και τους λόγους που παθιάζεται με την επικαιρότητα.
Ποιο είναι το πιο απαιτητικό δελτίο που έχετε κληθεί να παρουσιάσετε;
Από τον Σεπτέμβριο του 1990 που άρχισα να ασχολούμαι με το ραδιόφωνο και… εκείνο με εμένα, όλα τα δελτία ήταν, είναι και θα είναι απαιτητικά. Αυτό συμβαίνει όταν έχεις πάρει στον ώμο σου την «ευθύνη» της ενημέρωσης του πολίτη. Μια «ευθύνη» που τους πρώτους ραδιοφωνικούς μήνες δεν είχα στον νου, ευτυχώς όμως ένας αληθινός «πατριάρχης» του ελληνικού ραδιοφώνου μού την εμφύσησε: φρόντισα με τεράστια προσπάθεια την «ευθύνη», ώστε να υπάρχει δελτίο ειδήσεων στιβαρό, σοβαρό, άμεσο και κατά το δυνατόν πλήρες. Η είδηση έχει παλμό, και, με τον διαδοχικό αυτό παλμό, το δελτίο ειδήσεων στο ραδιόφωνο αποκτά καρδιά.
Όταν η επικαιρότητα είναι καταιγιστική και πολλές ειδήσεις «σκάνε» ταυτόχρονα, πώς διαχειρίζεστε την πίεση της στιγμής μέσα στο στούντιο;
Με απόλυτη ψυχραιμία! Στο μυαλό φτιάχνεις «κουτάκια», αρχίζεις να επεξεργάζεσαι την πληροφορία, να την καταμερίζεις σε επιμέρους κομμάτια και να ιεραρχείς ποιο θα πάει μπροστά, ποιο μετά. Πολλές φορές σε ένα έκτακτο περιστατικό γράφεις κάποιες λέξεις-κλειδιά και συντάσσεις την είδηση, στον αέρα, την ώρα της παρουσίασης του δελτίου. Παίζει ρόλο και η εμπειρία, ωστόσο η ψυχραιμία είναι το παν.
Πόσο δύσκολο είναι να κρατά κανείς ουδέτερο τόνο στη φωνή όταν μεταδίδει ειδήσεις με έντονο κοινωνικό ή ανθρώπινο φορτίο;
Εύκολο δεν είναι… Άνθρωποι είμαστε, κομμάτι της κοινωνίας. Με τις αδυναμίες μας, τους προβληματισμούς μας, τα θέλω και τα πρέπει… Υπάρχουν ειδήσεις που σου προκαλούν οργή, προβληματισμό και ίσως, σε τέτοιες περιπτώσεις, να μεταδίδεις την είδηση με περισσότερη ένταση απ’ όση θα έπρεπε. Επαναλαμβάνω ότι η είδηση έχει παλμό, καρδιά και προφανώς θα πρέπει να ειπωθεί στο τέμπο που… επιλέγει η ίδια. Δυστυχώς υπάρχει και ο άλλος τόνος της φωνής όταν, για παράδειγμα, οφείλεις να μεταδώσεις την είδηση θανάτου κάποιου που γνώρισες μέσα από τη δουλειά. Εκεί, όσο και αν προσπαθήσεις να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου, η φωνή σου το πιο πιθανό είναι να «σπάσει».
Πιστεύετε ότι ο τρόπος εκφώνησης ενός δελτίου μπορεί να επηρεάσει την πρόσληψη της είδησης από τον ακροατή; Πού βρίσκεται η ισορροπία;
Ναι, ο τόνος της φωνής του εκφωνητή στο δελτίο ειδήσεων μπορεί να «ξυπνήσει» τον ακροατή. Τονίζεις λέξεις, φράσεις, δίνεις χρώμα. Στην ουσία του λες: «Άκουσέ με, έχω κάτι σημαντικό να σου πω». Φυσικά πάντα το περιεχόμενο οφείλουμε να είναι ενημερωτικό, άμεσο, έγκυρο. Επιβάλλεται να προτάσσουμε την είδηση, να την ιεραρχούμε με «ευθύνη», να χρησιμοποιούμε σωστά ελληνικά και σωστή γραμματική.
Καθώς διανύουμε το δεύτερο μισό της σεζόν, υπάρχει κάτι που θέλετε να βελτιώσετε ή να εξελίξετε στον τρόπο που παρουσιάζετε την ενημέρωση;
Ύστερα από 35 και πλέον χρόνια έχεις την αίσθηση, τη βεβαιότητα θα έλεγα, ότι τα έχεις γράψει, τα έχεις μεταδώσει όλα και με διαφορετικούς τρόπους. Ωστόσο ακόμη και σήμερα, αναζητώ νέα μονοπάτια στη σύνταξη της είδησης. Προφανώς και υπάρχουν πάντα περιθώρια βελτίωσης, και αυτός είναι και ο λόγος που μέχρι τώρα την… κοιτάζω, με κοιτάζει και όταν το αποτέλεσμα έχει ανέβει στο επόμενο επίπεδο εκείνη (η είδηση) μάλλον μου χαμογελάει. Και μια κρυφή επιθυμία: ελπίζω να είμαι ακόμα στις επάλξεις και να έχω τη χαρά να μεταδώσω ειδήσεις που θα αφορούν την παγκόσμια ειρήνη, την εξάλειψη της πείνας και της φτώχειας, όπως επίσης το φάρμακο ή τη θεραπεία ασθενειών όπως ο καρκίνος!
Εφημερίδα Απογευματινή
