Η κυβέρνηση στη διαχείριση κρίσης δυστυχημάτων όπως τα Τέμπη, προβλημάτων για την έννομη ευταξία και τα δημοκρατικά δικαιώματα όπως το Predator, κακοδιαχείρισης όπως τα «πλαστά» βοσκοτόπια του πλέγματος ΟΠΕΚΕΠΕ, ακόμη και των παραστατικών σπουδών στην υπόθεση Λαζαρίδη, είναι προβληματική. Και αυτό γιατί κάθε φορά το επιτελείο στην πρωθυπουργική δομή του Μεγάρου Μαξίμου και το πολιτικό σύστημα της Νέας Δημοκρατίας, μαζί με τους συμβούλους επικοινωνίας και στρατηγικής όταν προλαμβάνουν αυτοί τις εξελίξεις των πρώτων ωρών, καταλαμβάνεται από ένα ανεξέλεγκτο άγχος.
Αποτέλεσμα γίνονται λάθος δηλώσεις, τοποθετήσεις, σχόλια βουλευτών συνήθως σε επιθετική κατεύθυνση άμυνας, χωρίς την ψυχραιμία που απαιτείται σε τέτοιες περιπτώσεις. Σε μια δεύτερη φάση η ψυχραιμία ανακτάται και η ισορροπία αντιδράσεων διασφαλίζεται. Σε μια τρίτη φάση ο ίδιος ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης αναλαμβάνει να «βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά», αναγνωρίζοντας πρακτικά τι πήγε λάθος, ποιες είναι οι παθογένειες, αλλά και πρακτικούς τρόπους μέσω νομοθεσίας και παραιτήσεων στελεχών το λάθος αυτό ή η παθογένεια στη λειτουργία του κράτους να μην έχει αύριο.
Ταυτόχρονα με τη μάλλον προβληματική αυτή επαναλαμβανόμενη διαδικασία στη διαχείριση κρίσεων εσωτερικού, που συνήθως προκύπτουν μαζί με τις δριμείες καταγγελίες της αντιπολίτευσης και τη δημιουργία ενός παράλογα τοξικού κλίματος στα social media, που τουλάχιστον σε αρχική φάση θέτουν τα δεδομένα και το περιβάλλον των αρνητικών εξελίξεων, υπάρχει και ένα ακόμη πρόβλημα στην κυβερνητική λειτουργία και την πολιτική πραγματικότητα της Νέας Δημοκρατίας. Δεν λαμβάνονται υπόψη κρίσιμες και εμπρόθεσμες πληροφορίες -ανεπίσημες και παρασκηνίου- και προειδοποιήσεις για μια επερχόμενη κρίση, πριν ακόμη αυτή προκύψει και πάρει έκταση. Αν μια υπόθεση οικονομικής κακοδιαχείρισης ή και θεσμικής αστοχίας αντιμετωπισθεί πριν πάρει δημοσιότητα ή εφόσον υπάρξει προετοιμασία αντίδρασης χωρίς αιφνιδιασμό πριν προκύψει, είναι ένα πλεονέκτημα πολύ κρίσιμο για μια κυβερνητική δομή και φυσικά την ηγεσία της.
Ας λάβουμε υπόψη κάποιες πολύκροτες υποθέσεις, από αυτές που αποτελούν «λάβαρο» για την καθόλου παραγωγική αντιπολίτευση και τα νεοφανή αντισυστημικά κινήματα της επίκλησης στον όχλο.
• Η τραγωδία των Τεμπών. Προέκυψε γιατί στην αρχική στρατηγική του προγραμματισμού των προτεραιοτήτων της Νέας Δημοκρατίας, πριν ακόμη αυτή αναλάβει εκ νέου τη διακυβέρνηση της χώρας, ο εκσυγχρονισμός και η αναβάθμιση των σιδηροδρόμων δεν αποτελούσαν επείγον ζήτημα. Μάλλον καθόλου ζήτημα έναντι των δρόμων, των αεροδρομίων, των λιμανιών και των άλλων υποδομών δικτύου. Όλα αφέθηκαν στους αυτοματισμούς της «άλλης Ελλάδας» που θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας. Συνέβη το κακό μια νύχτα σαν όλες τις άλλες. Η διαχείριση κρίσης στο αρχικό στάδιο ήταν επιπόλαιη, εκτός manual και έδωσε δικαίωμα για αυθαίρετες καταγγελίες περί «μπαζώματος». Στο πολιτικό επίπεδο οι ευθύνες έφθασαν από τον σταθμάρχη και τα συντονιστικά όργανα του ΟΣΕ κατευθείαν στον υπουργό Υποδομών, ούτε καν στον υφυπουργό Μεταφορών. Οι βοηθοί του υπουργού Καραμανλή τότε δεν τον είχαν ετοιμάσει καλά για μια απάντηση στον κοινοβουλευτικό έλεγχο στη Βουλή. Το παιχνίδι της επικοινωνίας αλλά τελικά και της απόδοσης ευθυνών χάθηκε μέσα σε συνωμοσίες, λάθος πρακτικές, άστοχη πρόσληψη εμπειρογνωμόνων.
• ΟΠΕΚΕΠΕ. Υπήρχαν πληροφορίες για την προβληματική εφαρμογή της «τεχνικής λύσης», επίσης ξεπερασμένης και διάτρητης, αλλά και για την κατάσταση στον Οργανισμό που δεν είχε κανέναν έλεγχο στο πεδίο ευθύνης του πριν ακόμη προκύψει σκάνδαλο. Αποτέλεσμα τα επόμενα χρόνια η κυβέρνηση βρίσκεται μονίμως στο στόχαστρο. Η λύση είχε προοικονομηθεί και φάνηκε με τη διάλυση του ΟΠΕΚΕΠΕ και την εμπλοκή της ΑΑΔΕ, αλλά η κεντρική επιλογή ήταν να υπάρξει οργανωμένη αντίδραση όταν θα ξεσπούσε το σκάνδαλο σε όλη του την έκταση. Ο πρωτογενής τομέας ως πεδίο παραγωγής ΑΕΠ επίσης είχε χαμηλή προτεραιότητα στην αρχική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας.
• Για τις υποκλοπές και το λογισμικό κατασκοπείας Predator υπήρχαν συγκεκριμένες πληροφορίες και προειδοποιήσεις μήνες πριν από την «έκρηξη» της υπόθεσης. Κι όμως δεν σπουδαιολογήθηκε στο μέγεθός του αυτό που ερχόταν.
Αυτά είναι προς γνώση και συμμόρφωση για το μέλλον. Γιατί πολιτικά το γεγονός ότι η αντιπολίτευση κατεβαίνει στις εκλογές του 2027 με αρνητική ατζέντα υποθέσεων, που κυριάρχησαν την προεκλογική περίοδο του 2023, δείχνει και τη χρεοκοπία της.
Εφημερίδα Απογευματινή
