Θυμάστε τον Μίλος Σέστιτς; Εκείνον τον θρυλικό Γιουγκοσλάβο αρτίστα που είχε φέρει στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ο Σταύρος Νταϊφάς στον Ολυμπιακό;
Ενδεχομένως αν είστε φίλος της ΑΕΚ -ακόμη και μεγαλύτερης ηλικίας- να μην έχετε επαρκείς ποδοσφαιρικές αναμνήσεις από έναν από τους πιο «γοητευτικούς» μέσους που πάτησαν το πόδι τους στα ελληνικά γήπεδα. Όσοι τον θυμάστε, πάντως, ίσως να αναγνωρίζετε στο πρόσωπο του Λόβρο Μάγερ έναν σύγχρονο… κλώνο του!
Ο Κροάτης πρεσβεύει το ποδόσφαιρο μιας άλλης εποχής, απλώς προσαρμοσμένο στα «πρέπει» της εξέλιξης του αθλήματος. Ο Σέστιτς, για παράδειγμα, μπορούσε να είναι μέχρι και… αδιάφορος όποτε οι συμπαίκτες του αμύνονταν. Για τους σημερινούς βιρτουόζους της «στρογγυλής θεάς» οιασδήποτε μορφής απάθεια ή… τεμπελιά απαγορεύεται. Ακόμη και ο Λιονέλ Μέσι είναι υποχρεωμένος να συμμετέχει στην ανασταλτική λειτουργία. Όχι, βέβαια, ως σκυλί του πολέμου όπως οι αμυντικοί και οι μέσοι, αλλά ως ηγέτης μιας «πεινασμένης αγέλης», όπως ήταν, για παράδειγμα, η Εθνική Αργεντινής στο πρόσφατο Μουντιάλ.
Είναι πάντως πολύ ενδιαφέρον το φετινό project της ΑΕΚ. Οι Χαβιέρ Ριμπάλτα και Μάρκο Νίκολιτς πρακτικά ολοκλήρωσαν τον σχεδιασμό τριών μεταγραφικών περιόδων (στον οποίο είχαν αναφερθεί όταν ανέλαβαν τα ηνία των «κιτρινόμαυρων»), επενδύοντας, η αλήθεια είναι, σε σχολές ποδοσφαίρου που είχαμε αμελήσει αρκετά ως ελληνικό ποδόσφαιρο τουλάχιστον για μια δεκαετία.
Ο βασικός πυρήνας του κορμού της ΑΕΚ στηρίζεται σε παίκτες του λεγόμενου πρώην ανατολικού μπλοκ της Ευρώπης. Σε μια εποχή όπου το βλέμμα των ομάδων μας είναι περισσότερο στραμμένο σε αγορές όπως αυτές της Ιβηρικής, της Λατινικής Αμερικής, ακόμη και της Αφρικής, η Ένωση πραγματοποίησε (όχι τυχαία) μια στροφή σε ποδοσφαιρικές ράτσες που βρίσκονται πιο κοντά στην κουλτούρα και την ιδιοσυγκρασία του Έλληνα: Κροάτες, Σέρβους, Ούγγρους, Ρουμάνους…
Το κλειδί της πρόκρισης
Και ανάμεσά τους αυτή η φιγούρα του Λόβρο Μάγερ που αν μη τι άλλο δίνει μια διαφορετική διάσταση στο άκρως αποτελεσματικό ποδόσφαιρο του Μάρκο Νίκολιτς.
Μιας όμως και αναφερόμαστε στον Κροάτη άσο, αξίζει να σταθούμε στο πιο εντυπωσιακό στοιχείο της παρθενικής νίκης της ΑΕΚ στη League Phase του Champions League απέναντι στη ΛΑΣΚ.
Μεσοεπιθετικά ακόμη και οι μεγαλύτεροι αμφισβητίες της πρωταθλήτριας αναγνωρίζουν ότι ξεχειλίζει από ατομικό ταλέντο. Οι Γιόβιτς, Βάργκα, Μάγερ, Μαρίν, Βιτάλις συνθέτουν μια πεντάδα παικτών πάρα πολύ υψηλού επιπέδου, που δεδομένα μπορεί να σταθεί με μεγάλες αξιώσεις ακόμη και στο εξαιρετικά απαιτητικό περιβάλλον της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης του πλανήτη.
Η ΑΕΚ όμως δεν επικράτησε της πρωταθλήτριας Αυστρίας επειδή… πέταγε φωτιές στην επίθεση, αλλά επειδή περιόρισε τις δικές της επιθετικές αρετές. Μπορεί ο σταθερότατος Μπρινιόλι να είχε πολύ σημαντικές επεμβάσεις στη διάρκεια του αγώνα, ωστόσο οι ταχύτατοι επιθετικοί των φιλοξενούμενων (μόλις πριν από μερικές εβδομάδες είχαν κάνει σμπαράλια την άμυνα της Σέλτικ) δυσκολεύονταν πολύ για να φτάσουν σε θέση βολής απέναντι στον Ιταλό τερματοφύλακα.
Η ΑΕΚ αμύνθηκε εξαιρετικά ως σύνολο και οι έντεκα ποδοσφαιριστές της έφεραν με επιτυχία εις πέρας τις ανασταλτικές αποστολές τους και αυτό είναι ένα άκρως ελπιδοφόρο μήνυμα ενόψει της συνέχειας της League Phase. Γιατί όσο εντυπωσιακοί και αν είναι οι παραγωγικοί δείκτες της Ένωσης, στα παιχνίδια με τις Σαχτάρ, Κόμο, Γαλατασαράι και Ρόμα, που θα καθορίσουν και τη μοίρα της στη διοργάνωση, η αμυντική λειτουργία είναι αυτή που θα ορίσει το τελικό πρόσημο της διαδρομής.
Το πρώτο δείγμα γραφής πάντως (έστω και αν η ΑΕΚ είχε να διαχειριστεί το πιο βατό από τα οκτώ ματς που θα δώσει στον μίνι μαραθώνιο) ήταν άκρως ενθαρρυντικό για τη συνέχεια των ευρωπαϊκών ταξιδιών της.
Εφημερίδα Απογευματινή
